ΘΕΑΤΡΟ

Λ. Γιοβανίδης: «Ζητούμενο είναι η εξωστρέφεια του θεάτρου»

Ο Λευτέρης Γιοβανίδης, καλλιτεχνικός διευθυντής του ΔΘΠ, μιλάει στην «Κ» για τις προθέσεις του και τις δύο νέες σκηνές

l-giovanidis-zitoymeno-einai-i-exostrefeia-toy-theatroy-561541009

Ο σκηνοθέτης Λευτέρης Γιοβανίδης ανέλαβε νέος καλλιτεχνικός διευθυντής του Δημοτικού Θεάτρου Πειραιά στη διάρκεια του lockdown, τον Απρίλιο του 2020. «Ενάμιση χρόνο στο ΔΘΠ, μόλις στη γιορτή του Σεπτεμβρίου είδα να μπαίνει κόσμος στο θέατρο» λέει στην «Κ». Αναφέρεται στο «Πειραιάς Artport» έναν «πολυπρισματικό κύκλο» με δρώμενα, που άνοιξε την καλλιτεχνική περίοδο 2021-22.

Ομως οι πόρτες του Δημοτικού Θεάτρου Πειραιά για το κοινό ανοίγουν την Παρασκευή με τα εγκαίνια της Σκηνής Ωμέγα, αίθουσας δοκιμών μέχρι πρότινος. Η καινούργια σκηνή 120 θέσεων, «εναλλακτική» όπως τη χαρακτηρίζει ο συνομιλητής μας, εστιάζει στη νέα ελληνική δραματουργία και ξεκινάει με την παράσταση «Λουκής Λάρας» του Δημητρίου Βικέλα. Μια παραγωγή στο πλαίσιο των 200 χρόνων από την Επανάσταση του 1821, που σκηνοθέτησε ο Λευτέρης Γιοβανίδης και παρουσιάστηκε το καλοκαίρι σε περιοδεία.  

Στον κυκλικό διάδρομο που περιβάλλει τη Σκηνή Ωμέγα, το κοινό προετοιμάζεται για την παράσταση που θα παρακολουθήσει με την έκθεση «Ο πολυταξιδεμένος Δημήτριος Βικέλας (1835-1908)» η οποία διοργανώνεται από τη Βιβλιοθήκη της Βουλής με τη συνεργασία της Δημοτικής Βιβλιοθήκης Πειραιά. Ενα αφιέρωμα στο έργο του λογοτέχνη, μέσα από 200 ψηφιακά αντίγραφα υψηλής ποιότητας βιβλίων, χαρτών και εικαστικών αποτυπώσεων, τα οποία φωτίζουν την 70χρονη ζωή του Δ. Βικέλα· από τα παιδικά του χρόνια, λίγο μετά την ίδρυση του ελληνικού κράτους, έως τον θάνατό του, στο πέρασμα του 20ού αιώνα.

Το ΔΘΠ επεκτείνεται όμως και στα Καμίνια, στο πολιτιστικό κέντρο Κωσταράκος, όπου θα λειτουργήσει η πειραματική του σκηνή, 150 θέσεων, στην οποία καλούνται να παρουσιάσουν τη δουλειά τους άστεγοι επιχορηγούμενοι θίασοι του ΥΠΠΟΑ. «Τους δίνουμε χώρο για πρόβες και σκηνή να ανεβάσουν τις παραστάσεις τους. Επιπλέον, θα ζωντανέψει η γειτονιά».

l-giovanidis-zitoymeno-einai-i-exostrefeia-toy-theatroy0
Στο Δημοτικό Θέατρο Πειραιά θα δούμε μεταξύ άλλων έργα από τους Ολια Λαζαρίδου, Οδυσσέα Παπασπηλιόπουλο,
Τάκη Τζαμαργιά, Γιώργο Παλούμπη κ.ά. (φωτ. ALEX KAT).

Αναρωτιέται κανείς αν μπορεί να αντέξει το θέατρο δύο επιπλέον νέες σκηνές εκτός της κεντρικής, σε μια τόσο αβέβαιη περίοδο. «Ο άνθρωπος πάντα έχει την ελπίδα, που τον σώζει. Το πρόγραμμα είναι πλούσιο. Δεν έχουμε βέβαια παιδική και εφηβική σκηνή, γιατί ξέρουμε ότι μέσα στην πανδημία θα είχαμε δυσκολίες. Πρέπει να είμαστε αισιόδοξοι» απαντά ο Λ. Γιοβανίδης, τονίζοντας ότι από το 2013 που επαναλειτούργησε το ΔΘΠ, κέρδισε νέο κοινό, τόσο από τον Πειραιά όσο και από την Αθήνα. «Μπήκε στον χάρτη και θέλω να πω ένα μεγάλο ευχαριστώ στους προκατόχους μου, Τάκη Τζαμαργιά και Νίκο Διαμαντή».

«Το Δημοτικό Θέατρο Πειραιά πρέπει να αναπτύξει μεγαλύτερη επαφή με την ευρύτερη περιοχή: Νίκαια, Κερατσίνι, Ρέντη, Μοσχάτο, Φάληρο».

Ωστόσο, το Δημοτικό Θέατρο του Πειραιά δεν έχει ακόμη οικονομική ανεξαρτησία. «Ο δήμαρχος Γιάννης Μώραλης το γνωρίζει και το ζήτημα εξετάζεται από ειδικούς για τη νομική του μορφή. Το θέμα πρέπει να λυθεί με σωστό τρόπο. Το ΔΘΠ δεν έχει τις αγκυλώσεις των ΔΗΠΕΘΕ. Βλέπω τα Δημοτικά Περιφερειακά Θέατρα –άλλωστε ήμουν καλλιτεχνικός διευθυντής του ΔΗΘΕΘΕ Κοζάνης–και μου φαίνεται ειδυλλιακός τόπος. Εμείς είμαστε δημοτική επιχείρηση, ΝΠΔΔ, δεν έχουμε καμία ανεξαρτησία. Αυτά τα ζητήματα πρέπει να επιλυθούν για το μέλλον του Δημοτικού Θεάτρου Πειραιά».

Ποιες είναι οι προθέσεις του κ. Γιοβανίδη; «Η εξωστρέφεια του θεάτρου» απαντά. «Το καλοκαίρι να βγούμε εκτός πόλης, σε περιοδεία, να επαναλάβουμε το πείραμα με το Βεάκειο, να αναπτύξουμε μεγαλύτερη επαφή με την πόλη και την ευρύτερη περιοχή: Νίκαια, Κερατσίνι, Ρέντη, Μοσχάτο, Φάληρο. Επιπλέον, να προτείνουμε ένα θελκτικό ρεπερτόριο, να απευθυνθούμε σε μεγαλύτερο κοινό, έχοντας στο μυαλό μας πάντα ότι είμαστε ένα δημόσιο θέατρο. Επίσης, να συμμετέχουμε στις επετείους με διάθεση στοχασμού, όπως με την παράσταση “Λουκής Λάρας”. Κάθε Σεπτέμβριο να καθιερώσουμε ένα διεθνές φεστιβάλ –όχι μόνο θεατρικό–για να γίνει το λιμάνι του Πειραιά κέντρο πολιτισμού της Μεσογείου. Είμαστε ένας πολιτιστικός οργανισμός που πρέπει να προκαλεί συνεργασίες».

Εφέτος, στη Σκηνή Ωμέγα ανεβαίνουν τρία ελληνικά έργα, εκ των οποίων τα δύο προέκυψαν από ένα διαδικτυακό σεμινάριο θεατρικής γραφής στη διάρκεια της καραντίνας. «Πρέπει να προκαλέσουμε τους νέους συγγραφείς να γράψουν, να δοκιμαστούν, να ακούσουν τα λόγια που έγραψαν από τους ηθοποιούς. Δημιουργούμε τις συνθήκες. Η Πολιτεία ή το Εθνικό Θέατρο οφείλει να χαράξει σχέδιο για το σύγχρονο ελληνικό έργο και τους δημιουργούς του».

Τον «Λουκή Λάρα»στη Σκηνή Ωμέγα θα διαδεχθούν τα «amigton»του Βαγγέλη Δουκουτσέλη σε σκηνοθεσία Μαριάννας Κάλμπαρη, «malia melancholia»της Ζωής Χατζηαντωνίου και οι «Αριστερόχειρες»της Νεφέλης Μαϊστράλη σε σκηνοθεσία Θανάση Ζερίτη. Εκεί, θα φιλοξενηθούν το «Εγκλημα και τιμωρία»σε σκηνοθεσία Ολιας Λαζαρίδου και ιρλανδέζικα παραμύθια σε μουσική Κορνήλιου Σελαμσή.

Στην Κεντρική Σκηνή θα δούμε: «Το μινόρε»των Βαγγέλη Γκούφα – Φώτη Μεσθεναίου σε σκηνοθεσία Τάκη Τζαμαργιά, «Αμαντέους»του Πίτερ Σάφερ σε σκηνοθεσία Οδυσσέα Παπασπηλιόπουλου, «Ματωμένα χώματα»της Διδώς Σωτηρίου από τον Γιώργο Παλούμπη, ενώ θα φιλοξενηθούν επίσης «Η Βαβυλωνία»του Δ. Κ. Βυζάντιου και το Εθνικό Θέατρο Κίνας. Τέλος, στο Πολιτιστικό Κέντρο Κωσταράκος ανεβαίνουν το «lock 15»της Ελένης Τριανταφυλλοπούλου σε σκηνοθεσία Κωνσταντίνου Μωραΐτη και η «Μήδεια»του Ευριπίδη σε σκηνοθεσία Κάτιας Γέρου, Αντώνη Μorgan Κωνσταντουδάκη, Νίκου Νίκα.

«Αν αυτή η κρίση δεν μας κάνει καλύτερους, σημαίνει ότι χάσαμε το παιχνίδι» σημειώνει ο σκηνοθέτης αναφορικά με τον μεγάλο αριθμό παραστάσεων που ανακοινώνονται και εφέτος. Επίσης, θυμίζει ότι «το 2004, τα θέατρα ανέβασαν 600 παραστάσεις, ενώ το 2019 έφθασαν τις 2.000. Οταν υπάρχει ένας δυσανάλογος αριθμός, ακόμη και τώρα, μετά τα lockdowns, η δουλειά μας χάνει το κύρος της. Πρέπει να μπουν αυστηρά όρια στη θεατρική εκπαίδευση. Να αποσαφηνισθεί τι σημαίνει ανώτερη σχολή και τι θεατρικό εργαστήριο. Να ξέρουμε πόσα παιδιά βγαίνουν κάθε χρόνο. Δεν αντέχει η αγορά, όπως δεν αντέχει να έχει και τόσους θεατρολόγους».

Τελευταίες ειδήσεις