ΑΘΗΝΑΪΚΑ PLUS

Χειμερινή κολύμβηση: το ανεκτίμητο δώρο που μου έκανε το 2020

cheimerini-kolymvisi-to-anektimito-doro-poy-moy-ekane-to-2020-561210238

Παλαιότερα, όταν χειμερινοί κολυμβητές μού έλεγαν ότι έχουν εθιστεί στην αίσθηση του παγωμένου νερού, κάγχαζα. Πώς είναι δυνατόν να αποζητεί κανείς την ψυχρολουσία; Να ποντίζεται μέσα στην κρύα θάλασσα τον Δεκέμβριο, τον Ιανουάριο, τον Φεβρουάριο; Μου φαίνονταν παλαβοί όσοι έκοβαν βασιλόπιτες με τα μαγιό και έδειχναν αχαρακτήριστη περιφρόνηση στις χαμηλές θερμοκρασίες. Αλλά επειδή ό,τι κοροϊδεύεις στο τέλος το παθαίνεις, να ’μαι και εγώ στην παραλία, να κάνω ακριβώς αυτό στο οποίο δυσπιστούσα: βουτιές χριστουγεννιάτικα. Η νέα μου συνήθεια είναι η καλύτερη κληρονομιά που μου αφήνει το 2020 και έχει πραγματικά μεταμορφώσει τη ζωή μου. Σε βαθμό που να πιστεύω ότι η καραντίνα ήταν μια μικρή ευλογία, μια λοξοδρόμηση από την πεπατημένη ετών, που μου έδωσε το προνόμιο να δω τα πράγματα αλλιώς.

cheimerini-kolymvisi-to-anektimito-doro-poy-moy-ekane-to-20200
Οι χειμερινοί κολυμβητές γίνονται μια παρέα.

Μιας και οι τέσσερις τοίχοι δεν με σήκωναν, αποφάσισα να μη σταματήσω το κολύμπι από το καλοκαίρι και μετά. Οι μήνες περνούσαν και μετ’ εκπλήξεως διαπίστωνα ότι όσο πιο πολύ κρύωνε το νερό, τόσο πιο απολαυστικό γινόταν. Γιατί όμως: η είσοδος στη θάλασσα είναι όντως ένα μικρό μαρτύριο. Χιλιάδες μικρές καρφίτσες τρυπούν το κορμί ανελέητα, το δέρμα καίει. Αλλά μόνο για το πρώτο λεπτό. Τότε, το σώμα, για να αντιμετωπίσει το ψύχος, εκκρίνει ένα κοκτέιλ ορμονών που προκαλούν στον κολυμβητή σοκ ευφορίας. Σαν να έχει κατακτήσει την κορυφή του Εβερεστ, ενώ το μόνο που κάνει είναι απλωτές στα ρηχά για να ζεσταθεί. Ο συνδυασμός ενδορφίνης και αδρεναλίνης κατευνάζει κάθε πόνο, όχι μόνον όση ώρα διαρκεί η κολύμβηση, αλλά και αρκετά αργότερα.

cheimerini-kolymvisi-to-anektimito-doro-poy-moy-ekane-to-20202
Γητεύοντας το παγωμένο νερό.

Κατά την έξοδο στη στεριά νιώθεις ολυμπιονίκης, τροπαιοφόρος, νικητής. Η καρδιά χτυπάει πολύ πιο δυνατά, το αίμα κυκλοφορεί παντού, οι μύες έχουν τονωθεί από τον λαιμό μέχρι τα πέλματα. Ο,τι καιρό και αν έχει έξω –χειμωνιάτικη λιακάδα ή συννεφιά–, αισθάνεσαι έξαψη. Σε περιμένουν και άλλα αναψοκοκκινισμένα πρόσωπα, γιατί αποκλείεται να κολυμπάς τέτοιους μήνες και να μην αποκτήσεις καινούργιους φίλους. Χωρίς να το πολυκαταλάβεις, γίνεσαι μέλος μιας παρέας που σταθερά ανανεώνει το ραντεβού. Η πανδημία έκανε αυτή τη συντροφιά των χειμερινών λουομένων να μεγαλώσει ακόμα περισσότερο. Αν κρίνω από τον δικό μου διευρυμένο φιλικό κύκλο, πολλοί αποφάσισαν να υιοθετήσουν φέτος αυτή τη συνήθεια και μοιραζόμαστε τον ίδιο ενθουσιασμό του νεοφώτιστου.

cheimerini-kolymvisi-to-anektimito-doro-poy-moy-ekane-to-20204
Και να φοβηθείς να πέσεις, θα σε παρασύρουν!

Καθώς, λοιπόν, φεύγει το 2020, ας το ευχαριστήσουμε για όλα τα δώρα που μας έκανε βάζοντας τη δαμόκλειο σπάθη της πανδημίας στον λαιμό μας. Και ναι, όσο και αν ακούγεται τρελό, το παγωμένο νερό εθίζει. Οσο για τις φωτογραφίες, είναι όλες προ πανδημίας, με τους κολυμβητές του Weswim, του «κινήματος» που ίδρυσε ο Πέτρος Παρθένης για να πείσει τους Ελληνες να πέφτουν στη θάλασσα 12 μήνες τον χρόνο!
 
[email protected]