ΒΙΒΛΙΟ

Οι «Μικρές κυρίες» της Ελλάδας

09s1liberakis
liberakis0

«Τα ψάθινα καπέλα», το πολυδιαβασμένο μυθιστόρημα της Μαργαρίτας Λυμπεράκη, που κυκλοφόρησε το 1946, είναι ένα κλασικό ανάγνωσμα της μεταπολεμικής πεζογραφίας. Πρόσφατα κυκλοφόρησε στην αγγλική γλώσσα και εντάχθηκε στην ωραία σειρά της New York Review Books με τίτλο «Three Summers» και μετάφραση της Κάρεν βαν Ντάικ. Τα «Ψάθινα καπέλα», που παρακολουθούν τα καλοκαίρια τριών αδελφών στην Κηφισιά, της Μαρίας, της Ινφάντας και της Κατερίνας, χαρακτηρίστηκαν από τη New York Review Books «Οι μικρές κυρίες» της Ελλάδας. Τα «Ψάθινα καπέλα», μεταφρασμένα στα γαλλικά ήδη από το 1950, είχαν κυκλοφορήσει στα αγγλικά, σε αυτήν τη μετάφραση της Κάρεν βαν Ντάικ, από τις εκδόσεις Κέδρος, το 1995.

Στα βουνά της Ηπείρου
Ενας πατέρας κι ο ανάπηρος γιος του, με όπλο την αγάπη που τρέφουν ο ένας για τον άλλο, παλεύουν να επιβιώσουν σ’ ένα χωριό που ερημώνει, στα βουνά της Ηπείρου. Γύρω τους έχει συντελεστεί μια οικολογική καταστροφή. Το νερό πλέον δεν πίνεται, τα ζώα και τα φυτά είναι δηλητηριασμένα. Ο αγώνας τους δίνεται με λόγο λιτό και ποιητικό στο «Μαύρο νερό», τη νέα νουβέλα του Μιχάλη Μακρόπουλου, που κυκλοφόρησε από τις εκδόσεις Κίχλη. Ο Μιχάλης Μακρόπουλος είναι ένας «ποιητής» του τόπου του. Από τις εκδόσεις Κίχλη είχε επίσης κυκλοφορήσει το βιβλίο του «Τσότσηγια & Ω’μ» (2017), η ιστορία μιας φοβισμένης γυναίκας από τους Αγίους Σαράντα, που ήλθε όταν άνοιξαν τα σύνορα και βρέθηκε παντρεμένη με έναν κτηνώδη άνδρα. Γεννάει κρυφά ένα τοσοδά κορίτσι και το κρύβει απ’ όλον τον κόσμο…

Ο «Νίτσε» της Ισπανίας
Από τις εκδόσεις Opera κυκλοφορεί σύντομα το δοκίμιο ο «Ηρωας» του Μπαλτάσας Γκρασιάν, Ισπανού ιερωμένου, καθηγητή Φιλοσοφίας και ιεροκήρυκα στην Ισπανία του 17ου αιώνα. «Ο Μπαλτάσαρ Γκρασιάν, ο αποκαλούμενος Νίτσε της Ισπανίας, “οξύτατος παρατηρητής των ανθρωπίνων πραγμάτων” για τον Σοπενχάουερ, συνθέτει το πρότυπο του Ηρωα, εκείνου του πολιτικού και κοινωνικού όντος που αντιλαμβάνεται τα προσωπικά του χαρίσματα ώστε, ξεκινώντας από αυτά, να οικοδομήσει με προσοχή και συνέπεια την αξιοπρέπεια του βίου του», γράφει ο Φίλιππος Δρακονταειδής, που μετέφρασε το κείμενο.