ΒΙΒΛΙΟ

500 λέξεις με τον Θόδωρο Φέστα

crop

Ο Θόδωρος Φέστας γεννήθηκε στην Αθήνα το 1959 και σπούδασε Οδοντιατρική σε μια εποχή που το να είσαι φοιτητής ήταν πολύ ενδιαφέρον. Σήμερα ζει στη Θεσσαλονίκη και εργάζεται στο ΕΣΥ. Οι «Ιστορίες με φίδια» είναι το δεύτερο βιβλίο του και εκδόθηκε πρόσφατα από τις εκδόσεις Αγρα. Πρόκειται για δεκαεπτά ιστορίες με εντελώς φυσιολογικούς ή αποκλίνοντες χαρακτήρες που αντιμετωπίζουν ασυνήθιστες και εξωπραγματικά περίεργες καταστάσεις ή απλώς τις κλασικές αναποδιές της ζωής. Το πρώτο βιβλίο του είχε τίτλο «Ο γέρος που φορούσε ένα καπέλο» και κυκλοφόρησε το 2016 πάλι από την Αγρα.

Ποια βιβλία έχετε αυτόν τον καιρό πλάι στο κρεβάτι σας;
Τα «Οι γιοι του Οντίν» του Χάραλντ Γκίλμπερς, «Ημερήσια διάταξη» του Ερίκ Βιγιάρ και «Με τον Μαγιακόφκι» της Λιλί Μπρικ (παλιό, σκονισμένο αλλά ενδιαφέρον).

Ποιος ήρωας/ηρωίδα λογοτεχνίας θα θέλατε να είστε και γιατί;
Ο Μπέρνι Γκούντερ, ο αντισυμβατικός και διαχρονικός ήρωας του Φίλιπ Κερ. Με ηρωίδα να ταυτιστώ, είναι κάπως πιο δύσκολο.

Διοργανώνετε ένα δείπνο. Ποιους ποιητές ή συγγραφείς καλείτε, ζώντες και τεθνεώτες;
Τον  Γ. Ροτ, τον Μπ. Σλινκ, τον Γ. Ρίτσο, τον Α. Σουρούνη, τον Τ. Καζαντζή και τον Θ. Κοροβίνη, σ’ ένα λαϊκό στέκι. Για ανοιχτό κάλεσμα δεν επαρκεί η στήλη.

Ποιο ήταν το πιο ενδιαφέρον στοιχείο που μάθατε πρόσφατα χάρη στην ανάγνωση ενός βιβλίου;
Πολλά μικρά αλλά σημαντικά πράγματα για σένα και τους άλλους. Ακόμη και σε βιβλία που δεν σου άρεσαν.

Ποιο κλασικό βιβλίο διαβάσατε πρόσφατα για πρώτη φορά;
Τον «Βυσσινόκηπο» του Τσέχοφ.

Και ποιο είναι το βιβλίο που έχετε διαβάσει τις περισσότερες φορές;
Το «Θεσσαλονίκη, η πόλη των φαντασμάτων», του Μ. Μαζάουερ.

«Ιστορίες με φίδια» ή, τελικώς, «ιστορίες εντελώς κανονικών ανθρώπων»;
Οι κανονικοί και οι ιστορίες με φίδια είναι απολύτως συμβατές έννοιες. Οι περισσότεροι άνθρωποι «της διπλανής πόρτας» έχουν ζήσει τουλάχιστον μία φορά στη ζωή τους μια αλλόκοτη ιστορία. Ισως πολύ πιο ασυνήθιστη απ’ αυτές που γράφω εγώ. Δεν λέγεται τυχαία ότι η ζωή είναι ο πιο ευφάνταστος σεναριογράφος.

Εκτός από τα φίδια, ποια άλλα κοινά στοιχεία συνδέουν τους ετερόκλητους χαρακτήρες των διηγημάτων σας;
Το ανώνυμον των ηρώων, οι αντιφάσεις των χαρακτήρων τους, οι εξαιρετικά δύσκολες καταστάσεις που αντιμετωπίζουν ενίοτε ή απλώς οι συνέπειές τους στις ζωές τους.

Εχετε Facebook, Twitter κ.λπ.; Βρίσκετε καθόλου φίδια εκεί μέσα;
Αν και δεν διαθέτω, γνωρίζω ότι βρίθουν απ’ αυτό το είδος.