ΒΙΒΛΙΟ

Με την ένδειξη: «Προσοχή, σε αυτό το θρίλερ κακοποιούνται παιδιά!»

Με την ένδειξη: «Προσοχή, σε αυτό το θρίλερ κακοποιούνται παιδιά!»

Το διάβασα μέχρι τέλους – έτσι συμπεριφερόμαστε οι αναγνώστες της αστυνομικής λογοτεχνίας, δεν παρατάμε το μυθιστόρημα πριν βρεθεί ο δολοφόνος. Αλλά όταν έκλεισα το βιβλίο, θέλησα να το πετάξω, επειδή ήταν το τρίτο κατά σειρά θρίλερ που η πλοκή βασιζόταν στην κακοποίηση παιδιών. Το προηγούμενο είχε τελειώσει αργά τη νύχτα, όλο το βράδυ είχα εφιάλτες και ξύπνησα με τη βεβαιότητα ότι ζω σε κοινωνία διεστραμμένων. Το πρώτο μυθιστόρημα αυτό του φευκτέου σερί ανάγνωσης –όλα τα βιβλία αποτελούν νέες κυκλοφορίες διαφορετικών εκδοτικών οίκων– το διάβαζα μεσημέρι σε παραλία. Το έκλεινα και κοιτούσα με τρόμο το παιδάκι που περνούσε δίπλα, τον τρόπο που το κρατούσε ο πατέρας του από το χέρι. Εμοιαζε το παιδί ευχαριστημένο; Ηταν όντως αυτός ο πατέρας του ή ένας διεστραμμένος ενήλικος;

Ολο και πληθαίνουν τα θρίλερ που βασίζουν την πλοκή τους σε απαγωγές, σεξουαλικές κακοποιήσεις και δολοφονίες παιδιών. Κατά πάσα πιθανότητα –όπως άλλωστε αποδεικνύεται και από τις υψηλές θεαματικότητες αντίστοιχων τηλεοπτικών σειρών που εξιχνιάζουν αποτρόπαια σεξουαλικά εγκλήματα, συχνότατα εις βάρος ανηλίκων– το θέμα είναι πολύ εμπορικό. Η υπερβολική βία και τα ειδεχθή εγκλήματα που παρουσιάζουν, ο ακραίος σαδισμός και οι διαρκείς αναφορές στο λεγόμενο Deep Web για θέματα παιδοφιλίας είναι βέβαιο ότι μπορεί να προκαλέσουν σε κάθε γονιό –και όχι μόνον– σοβαρές κρίσεις άγχους. Οπότε γιατί τόσο συχνά αυτό το θέμα; Ελλοχεύει άραγε μια τάση ηδονοβλεψίας σε αυτό;

Δεν μας αναλογεί να διατυπώσουμε συμπεράσματα για παρακμιακές κοινωνίες που αρέσκονται σε νοσηρές ιστορίες. Ωστόσο, είναι σίγουρο πως, όσο περισσότερο «καταναλώνουμε» φρικτά θεάματα, όσο περισσότερα παιδιά απάγονται, κακοποιούνται, βασανίζονται και δολοφονούνται στα θρίλερ, τόσο περισσότερο εξοικειωνόμαστε με τη σκέψη τέτοιων αποτρόπαιων εγκλημάτων. Πιθανώς υπάρχουν πολλοί που διαφωνούν, που θεωρούν ότι πρόκειται για σκληρό ρεαλισμό. Ωστόσο, για όλους εμάς που θέλουμε να εξακολουθήσουμε την ανάγνωση αστυνομικής λογοτεχνίας, μπορεί να υπάρχει στο εξώφυλλο τέτοιων βιβλίων η ένδειξη «Προσοχή, εδώ κακοποιούνται παιδιά!»;