ΒΙΒΛΙΟ

500 λέξεις με τη Μαριλένα Παπαΐωάννου

500-lexeis-me-ti-marilena-papa-oannoy-561278281

Η Μαριλένα Παπαϊωάννου γεννήθηκε στην Αθήνα το 1982. Σπούδασε Μοριακή Βιολογία και Γενετική στην Αλεξανδρούπολη, έκανε τη διδακτορική διατριβή της στη Γενεύη και αργότερα εργάστηκε ως μεταδιδακτορική ερευνήτρια στη Νέα Υόρκη. Σήμερα ζει στην Αθήνα και εργάζεται ως επιμελήτρια βιοεπιστημονικών εκδόσεων. Από τις εκδόσεις Καστανιώτη κυκλοφορεί το τρίτο μυθιστόρημά της, «Ενα πιάτο λιγότερο». 
 
Ποια βιβλία έχετε αυτό τον καιρό πλάι στο κρεβάτι σας;
Μόλις τέλειωσα το πολύ ωραίο «Αδελφικό» της Βάσιας Τζανακάρη κι έπιασα να ξαναδιαβάσω τη σπουδαία συλλογή διηγημάτων «Θα βρείτε τα οστά μου υπό βροχήν» του Θανάση Βαλτινού.
 
Ποιος ήρωας/ηρωίδα λογοτεχνίας θα θέλατε να είστε και γιατί;
Αυτό τον καιρό θα ’θελα να ’μαι ένας οποιοσδήποτε ήρωας θαλασσινός, γιατί μου λείπει πάρα πολύ η θάλασσα, η περιπλάνηση, το ταξίδι με καράβι.
 
Διοργανώνετε ένα δείπνο. Ποιους ποιητές ή συγγραφείς καλείτε, ζώντες και τεθνεώτες;
Ολες τις Ελληνίδες συγγραφείς της γενιάς μου. Τρώμε μελιτζανόπιτα και μιλάμε για τη ζωή και την τέχνη μας, για όσα αξιοκρατικά δικαιούμαστε αλλά απολαμβάνουμε μόνο ύστερα από τεράστιο αγώνα (και αν).

Ποιο ήταν το πιο ενδιαφέρον στοιχείο που μάθατε πρόσφατα χάρη στην ανάγνωση ενός βιβλίου;
Οτι, στην Ιερουσαλήμ, το Ισραήλ χρησιμοποιεί ακόμα και την αρχαιολογική σκαπάνη ως ένα εργαλείο για να αποδείξει «ότι η εβραϊκή Ιερουσαλήμ της μνήμης βρίσκεται πριν και πάνω από την όποια αξίωση των Παλαιστινίων περί δικής τους Ιερουσαλήμ»! («Ιερουσαλήμ: Προκλήσεις του χώρου σε μια διχοτομημένη μητρόπολη» των Anne Shlay και Gillad Rosen)
 
Ποιο κλασικό βιβλίο διαβάσατε πρόσφατα για πρώτη φορά;
Το «Καθώς ψυχορραγώ» του Ουίλιαμ Φώκνερ. Δύσκολο βιβλίο, σκληρό, αλλά δεξιοτεχνικά δομημένο.
 
Το βιβλίο που έχετε διαβάσει τις περισσότερες φορές;
Συνήθως επανέρχομαι σε βιβλία απλώς για να ξαναδιαβάσω αποσπάσματα ή μεμονωμένες φράσεις. Νομίζω ότι από τα λίγα βιβλία που έχω ξαναδιαβάσει ολόκληρα είναι «Η μητέρα του σκύλου» του Παύλου Μάτεσι, ο «Γύρος του θανάτου» του Θωμά Κοροβίνη και τώρα η συλλογή του Βαλτινού. Αλλά και το «Εκατό χρόνια μοναξιά» του Γκαμπριέλ Γκαρσία Μάρκες.
 
Αφηγείστε δύσκολες στιγμές της νεότερης ελληνικής ιστορίας στα βιβλία σας. Γιατί επιλέξατε την ιστορία ως δημιουργικό σας πεδίο;
Δεν την επέλεξα ακριβώς – αυτή εισχώρησε στα γραπτά μου, γιατί πρωτύτερα είχα ασχοληθεί πολύ μαζί της ως αναγνώστρια. Μάλλον διαμόρφωσε μέσα μου εικόνες τόσο έντονες, ώστε τελικά αποτυπώθηκαν στο δικό μου λογοτεχνικό σύμπαν.
 
Η μοριακή βιολόγος τι «δίνει» στη συγγραφέα – και αντιστρόφως;
Μια ικανότητα να αφαιρώ από τα γραπτά μου ό,τι είναι περιττό ή ασαφές. Στην αντίστροφη σχέση, την πεποίθηση ότι και τα επιστημονικά κείμενα οφείλουν να είναι γραμμένα σε σωστά, ωραία ελληνικά.