ΒΙΒΛΙΟ

500 λέξεις με την Κατερίνα Οικονομάκου

lexeis1

Η Κατερίνα Οικονομάκου είναι δημοσιογράφος. Το βιβλίο της «Ο τραγουδιστής του Αουσβιτς. Εστρόγκο Ναχάμα Θεσσαλονίκη 1918 – Βερολίνο 2000» (εκδ. Καπόν) είναι το αποτέλεσμα ενός ρεπορτάζ που διήρκεσε πολύ περισσότερο από όσο είχε υπολογίσει.

Ποια βιβλία έχετε αυτόν τον καιρό πλάι στο κρεβάτι σας;

Αυτόν τον καιρό έχω επιστρέψει σε δύο αγαπημένα μου βιβλία: την «Ιστορία αγάπης και σκότους» του Αμος Οζ (εκδ. Καστανιώτης) και τους «Μικρόκοσμους» του Κλαούντιο Μάγκρις (εκδ. Πόλις). Κάθε τόσο διακόπτω για να διαβάσω το «Hotel Years», μια συλλογή από χρονογραφήματα του Γιόσεφ Ροτ την περίοδο του Μεσοπολέμου.

Ποιος ήρωας/ηρωίδα λογοτεχνίας θα θέλατε να είστε και γιατί;

Ισως ο επιθεωρητής Βαλάντερ, του Χένιγκ Μάνκελ, γιατί απολαμβάνω την αστυνομική λογοτεχνία, μου αρέσει ο ρόλος του ντετέκτιβ και με γοητεύει το σκανδιναβικό τοπίο.

Με ποιον συγγραφέα ή ποιητή θα θέλατε να δειπνήσετε;

Με τον Μαρκ Τουέιν και με την ελπίδα το δείπνο να διαρκέσει πολύ, για να τον ακούω με τις ώρες να σχολιάζει την εποχή και τους συγχρόνους του. Τον έχω στον νου μου σαν έναν περιπετειώδη και ταλαντούχο τύπο, ο οποίος ταυτόχρονα ήταν ένας από τους πιο οξυδερκείς και διεισδυτικούς παρατηρητές της ζωής.

Ποιο ήταν το τελευταίο βιβλίο που σας έκανε να θυμώσετε;

Δεν θυμώνω με βιβλία. Εάν δεν μου αρέσουν, τα εγκαταλείπω χωρίς πάθος ή ενοχές.

Και το τελευταίο που σας συγκίνησε;

Η συλλογή «Hotel Years», με τα χρονογραφήματα του Γιόζεφ Ροτ, που διαβάζω αυτόν τον καιρό. Είναι συγκινητική η ευαισθησία της ματιάς του Ροτ, η λεπτότητα της περιγραφής, αλλά και η αγωνία του γι’ αυτό που αντιλαμβάνεται ότι έρχεται.

Ποιο κλασικό βιβλίο δεν έχετε διαβάσει και ντρέπεστε γι’ αυτό;

Ντρέπομαι πολύ που δεν έχω διαβάσει τον «Ανθρωπο χωρίς ιδιότητες» του Μούζιλ.

Εχετε αγαπημένους ξένους δημοσιογράφους που να έγραψαν ιστορία με τα βιβλία τους; 

Πολλούς και κυρίως Αμερικανούς, όπως η Τζάνετ Μάλκομ, ο Ανταμ Χόχτσαϊλντ, η Σούζαν Ορλίαν και ο Τζόζεφ Μίτσελ. Μεταξύ των Ευρωπαίων ξεχωρίζω την Κροάτισσα Σλαβένκα Ντρακούλιτς.

«Ο τραγουδιστής του Αουσβιτς»: ένα ελληνικό non-fiction novel;

Ναι, έτσι θα το περιέγραφα.

Εχετε Facebook, Twitter κτλ.; Εάν ναι, εμποδίζουν ή εμπλουτίζουν το γράψιμο και το διάβασμα;

Εχω Facebook και Τwitter, και η αλήθεια είναι ότι συχνά εκεί πέφτω πάνω σε ενδιαφέροντα ρεπορτάζ ή άρθρα, που αλλιώς δεν θα ανακάλυπτα. Αρα το διάβασμα το εμπλουτίζουν. Για το γράψιμο, έχω επιφυλάξεις.