ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟΣ

Νέες ταινίες: Δύο κορίτσια κάνουν όνειρα

Supa Modo ***½
ΔΡΑΜΑ (2018)
Σκηνοθεσία: Λικάριον Γουανιάνα
Ερμηνείες: Στίσι Γουαβέρου, Μαριάν Νούνγκο, Νιαβάρα Ντάμπια

Σε μία από τις σπάνιες ευκαιρίες που έχουμε να δούμε σινεμά από την Αφρική σε κανονική κυκλοφορία στη χώρα μας –εκτός φεστιβάλ– το φιλμ από την Κένυα αποτελεί γλυκιά κινηματογραφική έκπληξη. Πρωταγωνίστριά του είναι η 9χρονη Τζο, ασθενής σε τελικό στάδιο, η οποία περνά τους τελευταίους της μήνες στο χωριό με τη μητέρα και την αδελφή της. Φύση εύθυμη, ωστόσο, και με λατρεία για τους υπερήρωες των κόμικς, η μικρή θα κατακτήσει τις καρδιές των συγχωριανών της, οι οποίοι με τη σειρά τους θα τη βοηθήσουν να φτάσει κοντά στα όνειρά της.

Η ταινία του Κενυάτη δημιουργού αποτελεί ταυτόχρονα αυθεντική ματιά στην αφρικανική πραγματικότητα –και μάλιστα τη σχετικά καλή πλευρά– αλλά και διαχρονικά ενθαρρυντική ιστορία γύρω από τη δύναμη της παιδικής φαντασίας και της αισιόδοξης αντιμετώπισης της ζωής. Οι σούπερ ήρωες εδώ μπορεί να μην έχουν ακριβώς τη γυαλιστερή όψη της Marvel, όμως είναι ικανοί να κάνουν μικρά (ανθρώπινα) θαύματα. Η χειροποίητη ταινία που η κοινότητα δημιουργεί για χάρη της Τζο αποτελεί παράδειγμα σύμπνοιας και συνεργασίας μιας ομάδας ανθρώπων που αντιμετωπίζει προβλήματα, σχεδόν αδιανόητα για τον δυτικό θεατή.

Και η τεχνική πλευρά της ταινίας όμως, αν και περιορισμένη από πλευράς παραγωγής, είναι άρτια, ενώ το σενάριο, το οποίο υπογράφουν 4 διαφορετικοί συντελεστές συγκινεί χωρίς να ξεπέφτει στο μελόδραμα. Ειδική μνεία πρέπει να γίνει τέλος στη γεμάτη σπιρτάδα και αθωότητα ερμηνεία της μικρής πρωταγωνίστριας, που αποτελεί κανονική αποκάλυψη. Το «Supa Modo» (το όνομα σημαίνει στα σουαχίλι «υπεράνθρωπος») μεταξύ πολλών άλλων βραβεύσεων, τιμήθηκε και ως καλύτερη ταινία του περασμένου Φεστιβάλ Ολυμπίας για παιδιά και νέους.

Teen Spirit HH½
ΔΡΑΜΑ (2018)
Σκηνοθεσία: Μαξ Μινγκέλα
Ερμηνείες: Ελ Φάνινγκ, Ανιέσκα Γκροτσόφσκα, Ζλάτκο Μπούριτς

Περισσότερο γνωστός ως ηθοποιός, ο Μαξ Μινγκέλα («Η πιο σκοτεινή ώρα») υπογράφει εδώ το σενάριο και τη σκηνοθεσία μιας αρκετά τυπικής αλλά πάντως ευχάριστης ιστορίας ενηλικίωσης. Η Βάιολετ είναι μια εσωστρεφής αλλά με καλλιτεχνικές ανησυχίες έφηβη, με μεγάλη αγάπη για το τραγούδι. Οταν ένας μουσικός διαγωνισμός ταλέντων θα κάνει στάση στη νήσο Γουάιτ της Βρετανίας, όπου κατοικεί με τη μητέρα της, εκείνη θα αρπάξει την ευκαιρία να κυνηγήσει τα όνειρά της αλλά και να ξεφύγει από τη βαρετή επαρχιακή ζωή. Μπροστά στις νέες προκλήσεις και στους κινδύνους, θα βρει απροσδόκητο μέντορα στο πρόσωπο ενός ημιαλκοολικού πρώην ερμηνευτή της όπερας.

Η Ελ Φάνινγκ υποδύεται με τη γνωστή νεανική της χάρη τη Βάιολετ, μια κοπέλα που «ανθίζει» σε δύσκολες συνθήκες, όμως είναι αποφασισμένη να πετύχει. Ο κόσμος του θεάματος, ωστόσο, είναι γεμάτος παγίδες και το ταλέντο μπορεί εξίσου εύκολα να αξιοποιηθεί, αλλά και να χαθεί. Ολα αυτά περνούν μπροστά από την κάμερα του Μινγκέλα, ο οποίος δημιουργεί αρκετές καλογυρισμένες σκηνές· από την άλλη, σεναριακά, μάλλον δεν καταφέρνει να ξεπεράσει το επιφανειακό feelgood επίπεδο και να μας πάει βαθύτερα, είτε μέσω της ψυχογραφίας είτε αναφορικά με τις (υπαρκτές) κοινωνικές προεκτάσεις της ιστορίας του. Κόρη μεταναστών, η Βάιολετ είναι πια μια κανονική Αγγλίδα, η οποία ανυπομονεί να ενταχθεί –και να ξεχωρίσει– στο σύνολο που θεωρεί ως πατρίδα. Στην ταινία, πάντως, τα παραπάνω είναι απλώς αφορμή ώστε η Ελ Φάνινγκ να κάνει επίδειξη των πολωνικών της.

Αγάπη είναι **½
Σκηνοθεσία: Κλερ Μπερζέ
Ερμηνείες: Μπουλί Λανέρ, Ζουστίν Λακρουά
Οικογενειακοί δεσμοί

Η Γαλλίδα δημιουργός Κλερ Μπερζέ («Party Girl») παρουσιάζει εδώ ένα πολυβραβευμένο φιλμ, αφιερωμένο στον οικογενειακό δεσμό και στις προκλήσεις που αντιμετωπίζει στις μέρες μας. Μετά τον χωρισμό ενός ζευγαριού, ο πατέρας αναλαμβάνει να φροντίσει τις δύο έφηβες κόρες του, ενώ ταυτόχρονα διαχειρίζεται τα δικά του συναισθήματα. Η συνύπαρξη φυσικά, ειδικά με τη 14χρονη Φρίντα, δεν είναι καθόλου εύκολη υπόθεση. Το φιλμ παρουσιάζει με ευαισθησία τις διαφορετικές εκφάνσεις που μπορεί να πάρει η αγάπη μεταξύ ανθρώπων που ενώνονται με τον στενότερο δεσμό, ενώ ταυτόχρονα ρίχνει ματιές και στο κεφάλαιο «ενηλικίωση». Από την άλλη, το σενάριό του δεν κρύβει ιδιαίτερες εκπλήξεις, ακολουθώντας την κλασική δραμεντί συνταγή μέχρι το φινάλε.

Το πραξικόπημα ***
Σκηνοθεσία: Μαχμούτ Φαζίλ Κοσκούν
Ερμηνείες: Αλί Σεκινέρ Αλιτσί, Ταρχάν Καραγκιόζ
Χούντα σουρεάλ

Μέσα από μια ιστορία βασισμένη σε γεγονότα της δεκαετίας του 1960, ο Τούρκος δημιουργός σχολιάζει σατιρικά τα όσα συμβαίνουν διαχρονικά στην πολιτική σκηνή της γειτονικής χώρας. Μια βροχερή βραδιά, τρεις υψηλόβαθμοι αξιωματικοί κατευθύνονται αποφασιστικά προς τον Κρατικό Ραδιοφωνικό Σταθμό της Κωνσταντινούπολης. Αποστολή τους είναι να μεταδώσουν την είδηση του πραξικοπήματος, το οποίο την ίδια ώρα λαμβάνει χώρα στην Αγκυρα. Αυτό το περιέργο βράδυ, ωστόσο, ελάχιστα θα πάνε σύμφωνα με το σχέδιο. Με ματιά πότε σοβαρή και πότε κωμικά σουρεαλιστική, ο Κοσκούν καταφέρνει να απεικονίσει το χάσμα που πολλές φορές μεσολαβεί ανάμεσα στην κοινωνία και στην (συνήθως) πανίσχυρη στρατιωτική εξουσία στη χώρα του.

Ο αξιαγάπητος κύριος Τροχίδης **½
Σκηνοθεσία:Πιερ Γκοντό
Ερμηνείες: Μπενουά Πελβούρντ, Σουζάν Κλεμάν
Το μυστικό του ποδηλάτη

Ο Πιερ Γκοντό μεταφέρει στο σινεμά μία από τις κομίστικες ιστορίες του Ζαν-Ζακ Σεμπέ («Ο μικρός Νικόλας»), σε μια καλοσχεδιασμένη, από πλευράς αισθητικής, ταινία. Ο Ραούλ είναι πολύ αγαπητός στην κοινωνία του μικρού χωριού, όπου μένει με την οικογένειά του, ως δεξιοτέχνης μηχανικός ποδηλάτων αλλά και ως θρυλικός αναβάτης της περιοχής. Ο μύθος, ωστόσο, ελάχιστη σχέση έχει με την πραγματικότητα, αφού ο Ραούλ δεν ξέρει καν να κάνει ποδήλατο δίχως βοηθητικές ρόδες και τώρα το τρομερό μυστικό του κινδυνεύει να αποκαλυφθεί. Το φιλμ διατηρεί την αθώα, παραμυθένια αισθητική του κόμικς, ενώ ταυτόχρονα διαποτίζεται από την περίφημη αγάπη των Γάλλων για το δίτροχο μέσο. Η τρυφερή ιστορία του είναι ταιριαστή για όλη την οικογένεια.

Ο Κορσικανός **
Σκηνοθεσία:Τιερί ντε Περετί
Ερμηνείες: Ζαν Μικελαντζελί, Ανρί-Νοέλ Ταμπαρί
Ημερολόγιο εθνικισμού

Τον βίαιο κόσμο του εθνικισμού αλλά και του φανατισμού γενικότερα αγγίζει το φιλμ που συμμετείχε και στην Εβδομάδα Κριτικής του προηγούμενου Φεστιβάλ Καννών. Ο Στεφάν, ένας νεαρός αστός από την Κορσική, έχει πια καταφύγει στο Παρίσι για να γλιτώσει από τους διώκτες του. Πίσω στην πατρίδα ήταν μέλος μιας ριζοσπαστικής εθνικιστικής οργάνωσης, η δράση της οποίας είχε αιματηρή κατάληξη. Στο φιλμ παρακολουθούμε σε φλας μπακ τα όσα τον οδήγησαν ώς εδώ. Ο σκηνοθέτης μεταφέρει στην οθόνη προσωπικές του εμπειρίες αλλά και προβληματισμούς σχετικά με τη φύση των εθνικιστικών κινημάτων, καθώς και της ριζοσπαστικοποίησης εν γένει. Το κάνει όμως με τρόπο αρκετά μπερδεμένο και κατά τόπους ασαφή, εις βάρος του θεατή.