ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟΣ

Ο χωρισμός υπό το πρίσμα της ονειρικής φαντασίας

chambre-212_096mdccjeanlouisfernandezjlf_5846_r

Μια νύχτα μαγική ★★★
ΔΡΑΜΑ (2019)
Σκηνοθεσία: Κριστόφ Ονορέ
Ερμηνείες: Κιάρα Μαστρογιάνι, Μπενζαμέν Μπιολέ,
Βενσάν Λακόστ, Καμίγ Κοτέν

Ο Γάλλος Κριστόφ Ονορέ («Τα τραγούδια της αγάπης») επιστρέφει με ένα ρομαντικό φιλμ που ταυτόχρονα κλείνει το μάτι και στην ονειρική φαντασία. Η Μαρία και ο Ρισάρ είναι 20 χρόνια παντρεμένοι, έως ότου ο δεύτερος ανακαλύπτει πως εκείνη τον απατά. Εγκαταλείποντας το κοινό τους σπίτι, η Μαρία θα πάει να μείνει στο απέναντι ξενοδοχείο. Εκείνο το βράδυ οι δυο τους θα δεχτούν επισκέψεις από το… παρελθόν τους, προσπαθώντας να καταλάβουν τι πήγε στραβά και να θυμηθούν την ουσία της σχέσης τους. Ο Κριστόφ Ονορέ προσπαθεί σκληρά ώστε να δώσει διαφορετική διάσταση στο χιλιοειπωμένο θέμα του χωρισμού. Εξαρχής το χιούμορ προσδίδει ανάλαφρο χαρακτήρα σε μια κατά τα άλλα δραματική ιστορία, ενώ και ο χειρισμός της κάμερας ξεφεύγει από το συμβατικό πλαίσιο. Σε γενικές γραμμές έχουμε την εντύπωση πως παρακολουθούμε σε ριμέικ σκηνές από θρυλικά φιλμ του Ζαν-Λικ Γκοντάρ (π.χ. την «Περιφρόνηση») μέχρι που στο παιχνίδι μπαίνει η φαντασία. Κλεισμένη στο δωμάτιο του ξενοδοχείου και παρακολουθώντας με πόνο τον Ρισάρ να βασανίζεται απέναντι, η Μαρία, με έναν μαγικό τρόπο, θα δεχτεί επίσκεψη από τον 20χρονο εαυτό του. Εκείνος ωστόσο θα της μιλήσει όχι για τη δική τους σχέση αλλά για την… προηγούμενη, την οποία είχε με τη δασκάλα του πιάνου του, Ιρένε· η τελευταία θα παρουσιαστεί επίσης με τη σειρά της, για να διεκδικήσει τη θέση της στην ιστορία.

Ο ίδιος ο σκηνοθέτης περιγράφει τη δουλειά του ως εξής: «Ηθελα η ταινία να εκφράσει με ένα συναισθηματικό και πεισματάρικο τρόπο την ιδέα μου για το σινεμά μυθοπλασίας όπου η φράση “Ας υποκριθούμε” έχει μεγαλύτερη αξία από τη φράση “Ας το κάνουμε όπως είναι”. Εδώ με τη μυθοπλασία εννοώ αυτή την αίσθηση μαγείας. Και σιγά σιγά, άρχισε να φαίνεται ότι δεν ήταν ασήμαντο σε αυτή την εποχή, να επαναφέρουμε στο προσκήνιο τα πολύτιμα εργαλεία του ηθοποιού, της μεταφοράς, να δώσουμε μεγαλύτερη σημασία στη μαγεία του παρασκηνίου».

Υπογράφοντας ένα καλογραμμένο, εξομολογητικό σενάριο, ο Ονορέ καταφέρνει να περιγράψει πολλά από τα ζητήματα των ερωτικών σχέσεων αλλά και του ανθρώπινου ταξιδιού γενικότερα. Οι φιγούρες που επισκέπτονται το ζευγάρι δεν είναι παρά αναμνήσεις μιας άλλης εποχής, μιας εναλλακτικής ζωής που δεν θα γνωρίσουν ποτέ. Φυσικά σε κάποια σημεία το πράγμα ξεφεύγει και σε υπερβολές, όμως σε γενικές γραμμές η χημεία λειτουργεί κυρίως χάρη στους πολύ καλούς πρωταγωνιστές. Ιδιαίτερα η βραβευμένη στις Κάννες ερμηνεία της Κιάρα Μαστρογιάνι είναι υποδειγματική, ισορροπώντας ανάμεσα στους κωμικούς και τους δραματικούς τόνους.