ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟΣ

Yποτιθέμενη και πραγματική χυδαιότητα

Εξαιρετικά τολμηρή στη θεματική της και πειραματική στη μορφή της ταινία.

ypotithemeni-kai-pragmatiki-chydaiotita-561534169

Ατυχές πήδημα ή παλαβό πορνό ★★★½
ΣΙΝΕΦΙΛ (2021)
Σκηνοθεσία: Ράντου Ζούντε
Ερμηνείες: Κάτια Πασκάριου, 
Κλαούντια Ιερεμία, Ολίμπια Μαλάι

Η ταινία που κέρδισε τη Χρυσή Αρκτο στο τελευταίο Φεστιβάλ Βερολίνου αποτελεί ταυτόχρονα απόδειξη πως η σπουδαία κινηματογραφική διοργάνωση δεν φοβάται να επιβραβεύσει τον πειραματισμό και τις νέες τάσεις της Εβδομης Τέχνης. 

Ξεκινώντας με μια εκτεταμένη σκηνή σκληρού πορνό, γυρισμένη με τον τρόπο των ερασιτεχνικών βίντεο, η ταινία μάς συστήνει τη μάλλον υποτυπώδη πλοκή της: μια καθηγήτρια γυμνασίου βλέπει ένα βίντεο με πολύ προσωπικές στιγμές της –αυτό που αναφέραμε παραπάνω– να διαρρέει στο Διαδίκτυο. Πλέον θα έρθει αντιμέτωπη με τις κοινωνικές αντιδράσεις, κυρίως αυτές των αγανακτισμένων γονιών, που ανησυχούν για την ψυχική υγεία των βλαστών τους.

Ο Ρουμάνος σκηνοθέτης Ράντου Ζούντε, του επίσης βραβευμένου στο Βερολίνο «Aferim!», παρουσιάζει εδώ ένα εξαιρετικά τολμηρό στη θεματική του αλλά και αρκετά πειραματικό στη μορφή του φιλμ, το οποίο χωρίζεται σε τρεις υποενότητες. Στην πρώτη βλέπουμε την πρωταγωνίστρια, Εμι, η οποία έχει μόλις μάθει για τη διαρροή του βίντεο, να περιφέρεται στο σύγχρονο Βουκουρέστι, κάνοντας διάφορες δουλειές. Η κοινωνική παρατήρηση είναι εδώ πανταχού παρούσα: από το γεγονός ότι η ταινία είναι από τις πρώτες ουσιαστικά που καταγράφουν άμεσα την πραγματικότητα της COVID-19 –με τους προσεκτικούς, τους τρομοκρατημένους, τους αρνητές κ.ά.– μέχρι διαχρονικά φαινόμενα, όπως ο σεξισμός, ο ρατσισμός κ.ο.κ. Η ντοκιμαντερίστικη ματιά του πρώτου μέρους αντικαθίσταται από την ακόμη πιο πειραματική του δεύτερου, το οποίο πρακτικά παραθέτει ένα χείμαρρο θεματικών, κυρίως μέσω εικόνων, ασκώντας ανελέητη κριτική στην ίδια τη Ρουμανία και στους κατοίκους της. Ο τόνος είναι σκωπτικός και συχνά παιχνιδιάρικος, ωστόσο τα θέματα παραμένουν εξαιρετικά σοβαρά, από τις φασίζουσες τάσεις της κοινωνίας, παλιότερα και σήμερα, μέχρι την αδιαφορία για την κλιματική αλλαγή. Με τον τρόπο του, είναι σαν ο δημιουργός να λέει: «Εσείς είστε που κρίνετε αυτή τη γυναίκα».

Οι πραγματικοί κριτές, βέβαια, θα καταφτάσουν στο τρίτο κομμάτι, εκεί όπου η Εμι έρχεται αντιμέτωπη με τη συνέλευση των γονέων του σχολείου, σε μια σεκάνς που μοιάζει περισσότερο με δίκη. Εκεί κάποιοι θα την υπερασπιστούν και άλλοι θα την καταδικάσουν, ενώ το εκρηκτικό φινάλε ταιριάζει γάντι με το ρηξικέλευθο σύνολο.
Οσο για τον ίδιο τον Ράντου Ζούντε, εκείνος συνοψίζει το φιλμ του ως εξής: «Η χυδαιότητα είναι το θέμα αυτής της ταινίας και οι θεατές καλούνται συνέχεια να συγκρίνουν την υποτιθέμενη χυδαιότητα μιας μπανάλ, ερασιτεχνικής ταινίας πορνό με τη χυδαιότητα που υπάρχει γύρω μας και τη χυδαιότητα της πρόσφατης Ιστορίας, της οποίας τα ίχνη υπάρχουν ακόμη παντού».