ΧΟΡΟΣ

Xορογραφία για μια βόλτα με τον άγριο εαυτό μας

xorografia-gia-mia-volta-me-ton-agrio-eayto-mas-2298170

«Δεν μπορώ να σας το εξηγήσω. Πρέπει να σας το χορέψω», μου απάντησε ο σπουδαίος Αμερικανός χορογράφος Ουίλιαμ Φορσάιθ σε μια πρόσφατη συνέντευξη με αφορμή την επικείμενη παρουσίαση στην Αθήνα του «A Quiet Evening of Dance». Εννοούσε πως στον χορό, τα λόγια συχνά περιττεύουν. Το λεξιλόγιο εδώ απαρτίζεται από κινήσεις και το εκφραστικό μέσο είναι το σώμα. Αν πρέπει να παρομοιαστεί με άλλη τέχνη, τότε μια χορογραφία είναι ένα ποίημα που ενσαρκώνεται επί σκηνής. Ο χορογράφος απαιτεί από τους χορευτές –όπως ο ποιητής από τις λέξεις– ακρίβεια, ρυθμό, ένταση, πλαστικότητα. Τους ζητά μια υπέρβαση: να επεκτείνουν το όριο του σώματός τους και να μετατρέψουν την κίνηση σε νόημα.

Οι σκέψεις γεννήθηκαν παρακολουθώντας την καταπληκτική χορογραφία του Γερμανού Μάρκο Γκέκε, χορογράφου-συνεργάτη της πρωτοποριακής ομάδας Nederlands Dans Theater με τίτλο «Walk The Demon» («Βόλτα με τον δαίμονά σου»), μία από τις τρεις που περιελάμβανε το θαυμάσιο πρόγραμμα που παρουσίασαν στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών. «Για μένα ο χορός δεν σημαίνει απολύτως τίποτε αν δεν αναφέρεται στην εσωτερικότητα», λέει ο χορογράφος που συνεργάζεται με την ομάδα από το 2013. «Αυτή η χορογραφία είναι δραματική και έντονη, και την ίδια στιγμή στοχαστική και τρυφερή. Μια επίπονη προσπάθεια που κατευθύνεται προς τα μέσα». Η μουσική, τα ορχηστρικά έργα των Πάβελ Χάας και Περ Χέντρικ Νόρντγκρεν δίνουν το έναυσμα για να ξεκινήσει αυτή η χορογραφημένη βόλτα στην άγρια πλευρά του εαυτού. Καθώς οι εσωτερικές φωνές αναδύονται, οι χορευτές αρχίζουν να τις εκφράζουν με ήχους: ψιθυρίζουν, φωνάζουν, βρίζουν. Και τότε συμβαίνει κάτι σπάνιο: ο πρωτόγονος δαίμονας της ανθρώπινης ψυχής απελευθερώνεται και κάνει ένα υποβλητικό πέρασμα από τη σκηνή.