ΧΟΡΟΣ

Γέφυρα για τον χορό που φέρνει ελπίδες

03s2xor
arc-for-dance-photo-1_press_low
bruit-de-couloir-4michel-nicolas
covpia-de-ines-correa_190110_8708pbw
fotis

«Η άνοιξη σε κίνηση» (Spring on the Move) είναι ο τίτλος του φετινού διεθνούς φεστιβάλ «Arc for Dance», μια «γέφυρα για τον χορό» που φέρνει ελπίδες στο τοπίο του σύγχρονου ελληνικού χορού. Πρόκειται για μια μίνι τετραήμερη διοργάνωση, που πραγματοποιείται φέτος για έβδομη συνεχή χρονιά αυτή την εβδομάδα στο Σύγχρονο Θέατρο από τις 7 έως τις 10 του μήνα. Η καλλιτεχνική διεύθυνση είναι της χορεύτριας, χορογράφου και υπεύθυνης του στούντιο Dance Cultural Centre, Φρόσως Τρούσα.

Το κίνητρο για τη δημιουργία του «Arc for Dance» ήταν εξαρχής η επαφή και η γεφύρωση της εγχώριας χορογραφικής σκηνής με την αντίστοιχη του εξωτερικού. Αυτό είναι το στοιχείο που το κάνει να ξεχωρίζει από άλλα αντίστοιχα φεστιβάλ: «Η δυνατότητα σε καλλιτέχνες και θεατές να μοιραστούν τις ιδέες και τις εμπειρίες τους σε ένα πολυπολιτισμικό περιβάλλον», όπως λέει η Φρόσω Τρούσα σε συνομιλία της με την «Κ».

Το φετινό πρόγραμμα του «Arc for Dance» είναι αρκετά πλούσιο, με καλλιτέχνες από την Ιταλία, την Κύπρο, την Τσεχία, τη Γαλλία, τη Δανία, τη Βραζιλία και φυσικά την Ελλάδα. Παρόλο που το φεστιβάλ παρουσιάζει κυρίως νέους δημιουργούς, φέτος σε αυτό συμμετέχει για πρώτη φορά ο Φώτης Νικολάου, ένας πιο ώριμος χορογράφος που έχει δείξει τη δουλειά του, μεταξύ άλλων, στο Φεστιβάλ Αθηνών. Ο Φώτης Νικολάου θα παρουσιάσει το έργο του «I am and I am not», που θίγει ερωτήματα όπως «το πόσο εξοικειωμένοι είμαστε με τον εαυτό μας ή τους άλλους, πόσο οικεία αισθανόμαστε σε αυτό που ονομάζουμε κόσμο».

Η Ιταλίδα Claudia Catarzi, μια καλλιτέχνις με μεγάλη δραστηριότητα στην Ευρώπη, θα παρουσιάσει το έργο της «40.000 Centimetri Quadrati» σε έναν πολύ μικρό χώρο με λιτό σκηνικό και κίνηση που τονίζει «τον συναισθηματισμό της απλότητας». Ο Κύπριος Χάρης Κούσιος συμμετέχει με τη χορογραφία του «Man-oeuvres», οι Tereza Ondrova και Peter Savel θα θίξουν μέσα από τον χορό «κοινωνικά στερεότυπα και διαφορές ανάμεσα στα δύο φύλα». Ο Χρήστος Παπαδόπουλος θα παρουσιάσει τη δουλειά του με τίτλο «Elvedon», ενώ ο Clement Dazin από τη Γαλλία θα δώσει μια παράσταση που συνδυάζει τον σύγχρονο χορό, το χιπ χοπ και το juggling. Τέλος, θα δούμε τον Δανό Kasper Daugaard Poulsen και τον Βραζιλιάνο Eduardo Fukushima. Σε όλη τη διάρκεια του φεστιβάλ θα παρουσιαστούν δώδεκα «απόπειρες χορογραφίας» από δώδεκα νέους δημιουργούς που δημιουργήθηκαν μαζί με τη χορογράφο Πατρίσια Απέργη. Η συζήτηση με τη Φρόσω Τρούσα σχετικά με τα αντίστοιχα φεστιβάλ χορού που διοργανώνονται στην Αθήνα φέρνει στην επιφάνεια μερικά από τα προβλήματα του σύγχρονου χορού στη χώρα μας, καθώς και άλλα θέματα που απασχολούν.

«Φυσικά και παρακολουθώ τη χορευτική σκηνή στην Ελλάδα. Δεν είναι πάντα εύκολο από οικονομικής άποψης να παρακολουθείς ό,τι συμβαίνει. Αυτό κατά κάποιο τρόπο είναι ένα θέμα στον χώρο μας. Το να δεις ζωντανά μια παράσταση και ιδίως χορό είναι σαφώς πολύ σημαντικό. Αναγνωρίζεται η κάρτα του ΣΕΧΩΧΟ (Σωματείο Εργαζομένων στον Χώρο του Χορού) έτσι ώστε να υπάρχει μια σταθερή έκπτωση στις παραστάσεις; Κάθε χρόνο γίνεται μια μάχη για αναγνώριση και παρ’ όλα αυτά δεν τα καταφέρνουν πάντα».

«Το πιο γνωστό πρόβλημα σε όλους μας είναι ότι οι χορευτές δεν απορροφούνται από την εγχώρια αγορά και οι χορογράφοι δεν έχουν χρήματα να κάνουν παραγωγή», επισημαίνει η Φρόσω Τρούσα αναφερόμενη στην κατάσταση που αντιμετωπίζει ένας Ελληνας χορευτής η χορογράφος σήμερα. «Το αποτέλεσμα είναι ότι όσοι έχουν τη δυνατότητα να φύγουν στο εξωτερικό φεύγουν, αλλά όσοι μένουν και συνεχίζουν έχουν θάρρος. Οι συνθήκες δημιουργίας είναι πολύ δύσκολες. Για πόσο μπορεί ν’ αντέξει ένας χορευτής να κάνει πρόβα στις 12 η ώρα τα μεσάνυχτα; Πόσο παραγωγικός να είναι ένας χορογράφος όταν δεν έχει κάποιο χώρο να κάνει την έρευνά του και να μεταφέρει την ιδέα του όσο πιο ολοκληρωμένα μπορεί; Παρ’ όλα αυτά, βλέπουμε ότι οι ελληνικές παραγωγές, έστω και κάτω από αυτές τις συνθήκες, ταξιδεύουν, παρουσιάζονται και εκτιμώνται από επαγγελματίες του χώρου στο εξωτερικό. Νομίζω ότι είναι καιρός να καταλάβουμε ότι έχουμε ένα πολύ δυνατό εγχώριο υλικό, να το αγαπήσουμε, να πιστέψουμε σε αυτό και να το αξιοποιήσουμε».

​​7, 8, 9, 10/5, Σύγχρονο Θέατρο, Ευμολπιδών 45, Γκάζι, ώρα έναρξης 8.30 μ.μ.