ΧΟΡΟΣ

Εορταστικά «μαζώματα»

bolsoi

Ενάμιση μήνα αργότερα, έστω. Και όχι μόνο στο Μέγαρο. Η Αθήνα τις γιορτινές μέρες γεμίζει από Μπαλέτα. Τα περισσότερα από τη Μόσχα –που λένε– ίσως, γιατί όχι; Δεν είναι βέβαια, φευ, κλιμάκια του Μπολσόι. Θα άδειαζε το επιβλητικό συγκρότημα και μαζί η ρωσική πρωτεύουσα. Μπα. Μαζώματα συνόλων χορευτών που με το ζόρι θα χαρακτήριζε κανείς ως επαγγελματικά. Αποφεύγω τις προσφορές στο Μπάντμιντον, καθώς η λέξη μπολσόι δεν αναφέρεται μόνο στο «Μεγάλο» Θέατρο της Μόσχας, σημαίνει απλώς Μεγάλο και οποιοσδήποτε μπορεί απλώς να αυτοχαρακτηριστεί «Μέγας»! Ετσι, δευτέρας επιλογής, επαρχιώτικα θα χαρακτήριζα πολλά σύνολα, όπως το Moscow Classical Ballet, που στη β΄ πράξη του «Δον Κιχώτη» (Μέγαρο, 22/12/2015) και στη σκηνή του «Οράματος» οι κοπέλες πραγματοποιούσαν σε αυτό το «Ballet Blanc» κακή επίδειξη κακής σχολής μπαλέτου. Αντίθετα, ήταν έκτακτες στη β΄ πράξη της «Ζιζέλ» (28/12/2015). Οι άνδρες, πάλι, με κάποιες εξαιρέσεις στους κορυφαίους ταυρομάχους, έμοιαζαν να έχουν βγει από ομάδες λαϊκών, παραδοσιακών χορών.

Επικεφαλής ένα εκλεκτό ζευγάρι στον «Don Q.» –πρώτοι «;» χορευτές του Μπολσόι– οι Ιγκόρ Τσβίρκο και Αναστασία Στασκέβιτς επέδειξαν γερή τεχνική, άξια χειροκροτημάτων, αλλά τους έλειπε εκείνη η λάμψη, το κάτι που ξεφεύγει από το προσκήνιο και απλώνεται στον θεατρικό χώρο. Αυτό που ξεχωρίζει τους καλούς από τους σταρ. Eχω ξαναδεί –αν θυμάμαι καλά– την έκδοση του Αλεξάντρ Γκόρσκι βασισμένη στην πρωτότυπη του Πετιπά. Ο Γκαμάτσο, επίδοξος ζάπλουτος σύζυγος της ηρωίδας Κίτρι –σκοπός του πατέρα της–, είναι ένας κωμικός ραμολί χωρίς χορευτικά βήματα. Εδώ μεταμορφώθηκε σε νέο, νόστιμο, θηλυπρεπή ευγενή (;), ντυμένο αποκριάτικα! Με ανοίγματα που θα ζήλευε η κ. Γκιλλέμ, αυτός ο ανώνυμος Γκαμάτσο χόρεψε πολύ και καλά. Οπως και ο Ερως της δεύτερης πράξης του «Οράματος». Κατά τα άλλα, ο χορός της Μερσέντες, φίλης του πρώτου τορεαντόρ, δεν γίνεται ανάμεσα στα καπέλα των τορέρος αλλά στα επικίνδυνα μαχαίρια τους. Το περίφημο άτι του «Don Q.», ο Ροζινάντε, προσαρμοζόταν από το ζεύγος ενός πάστορα και μιας συνοδού του! Κοινό και κριτική, παρά ταύτα, διασκεδάσαμε επαρκώς.