ΜΟΥΣΙΚΗ

Η Λυρική μαθαίνει στα παιδιά την Tέχνη

04s1lyrik10
04s1lyrik2
04s1lyrik3
05s1lyrik

«Καταλαβαίνω ότι θέλετε να δείτε τους τραγουδιστές», εξηγεί πολύ σοβαρά στη χορωδία ο μαέστρος Τάσος Συμεωνίδης. «Αλλά τώρα πρέπει να τραγουδήσετε εσείς, και για να τραγουδήσετε, πρέπει να είστε προετοιμασμένοι». Η φράση ενδεχομένως να ηχούσε… παράταιρη στο Θέατρο Ολύμπια. Βρισκόμαστε, όμως, στο 12 Δημοτικό Σχολείο Παλαιού Φαλήρου και τα μέλη της χορωδίας, ντυμένα με μανδύες σε στιλ Χάρι Πότερ, έχουν ήδη στρέψει την προσοχή τους στη σκηνή όπου εκτελούν δοκιμαστικές φιγούρες οι χορευτές-αφηγητές Ελένη Μοσχά και Γιώργος Παπαθανασίου, ξεχνώντας για λίγο την «αποστολή» τους: να συνοδεύσουν τους τραγουδιστές και την ορχήστρα εκπαιδευτικών προγραμμάτων της Εθνικής Λυρικής Σκηνής στο τελευταίο κομμάτι μιας ιδιαίτερης εκδοχής του «Κουρέα της Σεβίλλης», που έχει στόχο να μυήσει τα παιδιά στα μυστικά της όπερας.

Τα σχολεία που, όπως το 12ο Δημοτικό, επιλέγονται κατόπιν αίτησης για να συμμετάσχουν στο εκπαιδευτικό πρόγραμμα «Η όπερα διαδραστικά στα δημοτικά σχολεία», χρηματοδοτούμενο με ευρωπαϊκούς και εθνικούς πόρους, λαμβάνουν αρχικά ένα πακέτο με οδηγίες προς τους εκπαιδευτικούς. Το πρόγραμμα υλοποιήθηκε με επιτυχία σε 70 σχολεία την περίοδο 2012-13 και μέχρι τον ερχόμενο Δεκέμβριο θα έχει μεταφερθεί σε άλλα 52. Σύντομα, έως και 60 μαθητές της Ε΄ και ΣΤ΄ Τάξης ξεκινούν την προετοιμασία, ζωγραφίζοντας ορισμένα από τα σκηνικά αντικείμενα της παράστασης, ενώ η σχολική χορωδία μελετά το κομμάτι που θα τραγουδήσει. Περίπου ένα μήνα αργότερα καταφθάνουν oι καλλιτεχνικοί εκπαιδευτές της ΕΛΣ, υπό την καθοδήγηση των οποίων τα παιδιά συμμετέχουν σε δημιουργικά βιωματικά εργαστήρια με στοιχεία θεατρικού παιχνιδιού και ανακαλύπτουν ότι μια παραγωγή όπερας είναι αποτέλεσμα στενής συνεργασίας μεταξύ πολλών διαφορετικών τμημάτων – από τους μουσικούς έως τους ενδυματολόγους. Παράλληλα, συνομιλούν με τον μαέστρο, τους μονωδούς και τους χορευτές και εμπλουτίζουν τις γνώσεις τους, εξερευνώντας τις διαφορές μεταξύ θεάτρου και όπερας, δοκιμάζοντας να αναπνέουν όπως οι λυρικοί τραγουδιστές και μαθαίνοντας να αναγνωρίζουν τα όργανα της ορχήστρας – κάτι μάλλον απαραίτητο, αφού όταν, στη διάρκεια της παράστασης, ο Φίγκαρο (Ζαφείρης Κουτελιέρης) σηκώνει ψηλά ένα μαντολίνο και ζητάει από τους μικρούς θεατές να του πουν τι είναι, εκείνοι επιμένουν πως πρόκειται για… μπουζούκι.

Η πρώτη ημέρα του διήμερου προγράμματος ολοκληρώνεται με την τελική πρόβα του έργου, το οποίο παρουσιάζεται επίσημα την επομένη, με θεατές τους μαθητές, τους γονείς και τους δασκάλους τους. Χάρη σε έναν συνδυασμό τραγουδιών, διαλόγων και χιουμοριστικών αυτοσχεδιασμών -ο σκηνοθέτης Κωστής Παπαϊωάννου διερευνά τις σχέσεις μεταξύ κωμικής όπερας και κομέντια ντελ άρτε- ο «Κουρέας της Σεβίλλης» μετατρέπεται σε απολαυστικό θέαμα για όλες τις ηλικίες. Ο ενθουσιασμός των παιδιών είναι εμφανέστατος όταν σπεύδουν να διαψεύσουν τον δρα Μπάρτολο (Αναστάσιος Λαζάρου), που περιγράφει την όπερα ως ένα «άχαρο μουσικό τερατούργημα». Η συμβολή των μαθητών στην παράσταση γίνεται πιο αισθητή στο τελευταίο της κομμάτι, καθώς στη σκηνή εμφανίζονται το ζωγραφισμένο «Ονειρο του Φίγκαρο» και η ποδιά της υπηρέτριας Μπέρτα (Βασιλική Κατσουπάκη). Ομως τον πιο «περιζήτητο» ρόλο έχουν τα μέλη της χορωδίας, που αναπαριστούν τον ήχο της βροχής με τα δάχτυλά τους -«όχι εσείς», επισημαίνουν αυστηρά οι δάσκαλοι σε όσους προσπαθούν να τους μιμηθούν- και τραγουδούν το ρεφρέν «Η αγάπη θα νικήσει» λίγο πριν πέσει η αυλαία.