ΜΟΥΣΙΚΗ

Σουίτες Μπαχ λεπτομερώς μελετημένες

soyites-mpach-leptomeros-meletimenes-2142047

Οι τέσσερις ορχηστρικές σουίτες του Μπαχ αποτελούν μόνο κατ’ όνομα ένα ομοιογενές σύνολο. Κάθε μία διαθέτει τον δικό της χαρακτήρα, ο οποίος προσδιορίζεται από τη δομή και τη συγκεκριμένη ακολουθία των χορών που επιλέγει ο συνθέτης, αλλά και από την ενορχήστρωση και τον πρωταγωνιστικό ρόλο που επιφυλάσσει ο Μπαχ σε συγκεκριμένα όργανα. Στις 30 Μαΐου η Καμεράτα υπό τον Γιώργο Πέτρου ερμήνευσαν και τις τέσσερις.

Παρακάμπτει κανείς πάγιες επιφυλάξεις, που σχετίζονται με το περιορισμένο μέγεθος της ορχήστρας και του ήχου των «ιστορικών» οργάνων σε σχέση με το σημαντικό μέγεθος της αίθουσας «Φίλων της Μουσικής» στην οποία πραγματοποιήθηκε η συναυλία. Στην καλύτερη περίπτωση απαιτούνται μερικά λεπτά μέχρι το αυτί να κάνει την απαραίτητη προσαρμογή, ώστε να μπορέσει να εκτιμήσει όσα ακούει. Και πάλι, είναι αμφίβολο εάν το δεξιοτεχνικό κέντημα του φαγκοτίστα Αλέξανδρου Οικονόμου στις «μπουρέ» της Τέταρτης σουίτας έτυχε της προσοχής που του άξιζε, ειδικά στη μεγάλη ταχύτητα που διηύθυνε τη μουσική ο Πέτρου.

Το σημαντικότερο επίτευγμα της βραδιάς ήταν ασφαλώς ότι ο Πέτρου με την Καμεράτα και τους συνεργαζόμενους μουσικούς απέδωσαν τον ξεχωριστό χαρακτήρα κάθε σουίτας, εντοπίζοντας και αναδεικνύοντας τα στοιχεία της ιδιαίτερης ταυτότητας καθεμιάς. Ετσι, η εκτενής «Εισαγωγή» της Τέταρτης δεν ήταν απλώς γενικόλογα επιβλητική  ως προς τη διάθεση, αλλά φανέρωνε τις καταβολές στη γαλλική μουσική μέσα από το ύφος της απόδοσης, την ξεχωριστή κομψότητα. Ανάλογη προσέγγιση διέκρινε τους χορούς που ακολούθησαν, τις δύο «μπουρέ», τις «γκαβότες» και τα «μενουέτα»  αλλά  και το γιορτινό τελικό μέρος. Διαφορετική,  ανάλαφρη, αέρινη ήταν η διάθεση στη Δεύτερη σουίτα, όχι μόνον επειδή φρόντισε γι’ αυτό ο φλαουτίστας Ζαχαρίας Ταρπάγκος, άριστα προετοιμασμένος και απολαυστικός στο τελικό χαριτολόγημα, την  «μπαντινερί» που προσφέρει  ο Μπαχ σε αυτόν και στους ακροατές. Ηταν οι σβέλτες ταχύτητες του Πέτρου, αλλά και η μουσικότητα στη διαμόρφωση των φράσεων,  τα στοιχεία  που εξασφάλισαν το χαρίεν αποτέλεσμα.

Στην Τρίτη σουίτα η ποιότητα της ερμηνείας κρίθηκε στην απολαυστική συνεργασία των δύο όμποε (Παπαγιάννης, Βάμβας) με το φαγκότο (Οικονόμου), ενώ στην Πρώτη ο Σέρτζου Ναστάσα απέδωσε με εξαιρετική λεπτότητα τη διάσημη «γκαβότα», η οποία ήχησε ακόμα πιο τρυφερή μετά την επιβλητική τραχύτητα της «Εισαγωγής».