ΘΕΑΤΡΟ

Eνα εικοσιτετράωρο με τον ηθοποιό και σκηνοθέτη Θανάση Σαράντο

sarantos--2

07.00
Σχεδόν με τις πρώτες αχτίδες του ήλιου, πρωινό ξύπνημα με καφέ εσπρέσο και εργασίες στο μικρό κτήμα του σπιτιού. Εχω καταφύγει εδώ και κάποιους μήνες σε μια κωμόπολη της Μεσσηνίας. Η καραντίνα ήταν μια μάλλον δημιουργική περίοδος, έστω και χωρίς θέατρο, αφού κατάφερα και φύτεψα κάπου διακόσια φυτά που κατακλύζουν πλέον το περιβόλι μου. Φυσικά έχουν θεριέψει και έχουν γίνει πολύ απαιτητικά, θέλουν συνεχώς περιποίηση. Σήμερα το πρόγραμμα έχει καθάρισμα από τα αγριόχορτα που ξεφυτρώνουν από το πουθενά και σκάλισμα. Είναι περίοδος καρποφορίας και μετά το πότισμα γεμίζω ευτυχής ένα καφάσι με τη σοδειά μου: ντομάτες, κολοκύθια και μελιτζάνες που θ’ αποτελέσουν αργότερα πρώτη ύλη για το γεύμα μου. Ο καθαρός αέρας με αναζωογονεί, οι δεκάδες μυρωδιές από τα αρωματικά φυτά και τις γαριφαλιές είναι πραγματική ευλογία. Η μέρα ξεκινά καλά.

10.00
Διάλειμμα για πρόγευμα με φρούτα, γιαούρτι και ντόπιο μέλι. Ενας ακόμα εσπρέσο με λίγο γάλα στο αυτοσχέδιο γραφείο-τραπέζι που έχει διαμορφωθεί κάτω από την κληματαριά στο κατώφλι του σπιτιού. Το λάπτοπ μου ανάμεσα σε βιβλία και χαρτιά περιμένει απαντήσεις σε δεκάδες email. H διαχείριση μιας θεατρικής ομάδας έχει πολλαπλές ευθύνες ακόμα και στη θεμιτή απομόνωσή μου. Κάποια τηλεφωνήματα με ένα δήμο για το κλείσιμο μιας παράστασης. Αυτόν τον καιρό ετοιμάζεται η παράσταση του «Αμερικάνου» του Αλέξανδρου Παπαδιαμάντη στο πλαίσιο του Φεστιβάλ Παπάγου-Χολαργού. Πιστεύω ότι ο θεραπευτικός λόγος του Σκιαθίτη συγγραφέα μπορεί ν’ αποτελέσει ιαματική εμπειρία για το κοινό, ειδικά σε περίοδο πανδημίας. Το έργο παίζεται εδώ και μία δεκαετία αλλά η διαδικασία προετοιμασίας είναι κάθε φορά το ίδιο επίπονη. Διάλειμμα με το επόμενο θεατρικό σχέδιο που ακολουθεί επίσης τον Σεπτέμβρη – «Μηχανή Κάσπαρ» του Πέτερ Χάντκε για τα Λιπάσματα Δραπετσώνας. Ευτυχώς αυτή την παραγωγή την έχουν αναλάβει άλλοι. Είναι απόλαυση τελικά να είσαι μόνο ηθοποιός. Κάτι περίεργα πουλιά με συνοδεύουν στην πρώτη εκμάθηση του κειμένου.

12.00
Ο καυτός ήλιος με παρακινεί να φύγω για τη θάλασσα. Ετοιμάζω ένα πρόχειρο γεύμα με ντοματίνια παραγωγής μου και λίγη φέτα και το βάζω στον σάκο μου μαζί με την «Γκέμμα» του Λιαντίνη που διαβάζω αυτόν τον καιρό. Η διαδρομή με την παλιά μηχανή μου στον επαρχιακό δρόμο για την παραθαλάσσια Κυπαρισσία είναι όπως πάντα μαγική. Ελαιόδεντρα παντού και η μεσσηνιακή φύση στο απόλυτο μεγαλείο της. Φτάνω μετά 30 λεπτά. Μια ερημική παραλία με χιλιόμετρα άμμου είναι το καταφύγιό μου στις μεσημεριανές ώρες. Διακρίνω κάποιες φωλιές από χελώνες καρέτα-καρέτα. Ευτυχώς η ομάδα των παιδιών από τον Σύλλογο για την Προστασία της Θαλάσσιας Χελώνας «Αρχέλων» τις έχουν ήδη περιφράξει με καλάμια. Στις αμμοθίνες διακρίνω τα πρώτα κρινάκια. Βουτώ επιτέλους στα πρασινογάλανα νερά. Είμαι τυχερός, σήμερα δεν φυσά όπως συνήθως. Η θάλασσα είναι γαλήνια, εντελώς λάδι. Επειτα από κολύμπι μισής ώρας ακολουθεί σιέστα κάτω από ένα τεράστιο πεύκο.

18.00
Επιστροφή στο υπαίθριο γραφείο μου. Ετοιμασίες για το θεατρικό πρότζεκτ του χειμώνα με ένα υπέροχο αυτοβιογραφικό έργο του Ευγένιου Ο’ Νιλ, αγαπημένου μου συγγραφέα, το οποίο ετοιμάζω για το Κρατικό Θέατρο Βορείου Ελλάδος. Διαβάζω το κείμενο στα αγγλικά και ανιχνεύω τους χαρακτήρες. Κάποιες βιαστικές σημειώσεις ανάμεσα στις φράσεις του κειμένου και αργότερα σερφάρω για έρευνα στο Διαδίκτυο. Μερικά ακόμα τηλεφωνήματα και περισσότερες συνεννοήσεις με συνεργάτες. Διάλειμμα για ένα τσαμπί σταφύλι κατευθείαν από την κληματαριά μου. Ευλογία.

20.30
Τρέξιμο για τουλάχιστον τέσσερα χιλιόμετρα. Δεν μου αρέσει το τρέξιμο κυκλικά στο κοντινό γήπεδο. Προτιμώ να τρέχω σε μικρούς αγροτικούς χωματόδρομους ανάμεσα στα σταροχώραφα ή σε καταπληκτικές διαδρομές δίπλα στη θάλασσα και με τον ήλιο να δύει. Οι κραδασμοί στο χώμα συντονίζουν το μυαλό μου με τη φύση. Η μέρα τελειώνει. Το σκοτάδι που απλώνεται δημιουργεί ένα άλλο τοπίο. Ακούγεται ένας γκιώνης. Πιο μακριά μια αγέλη από τσακάλια. Μήπως παίζω ήδη σε ελληνικό γουέστερν;

22.00
Ντους με κρύο νερό και ώρα για το δείπνο. Συνήθως περιλαμβάνει λαχανικά και όσπρια. Η καραντίνα ενίσχυσε τις σχετικά περιορισμένες, προηγουμένως, μαγειρικές μου γνώσεις. Πλέον απολαμβάνω το μαγείρεμα. Η κουζίνα μου κοντεύει να γίνει εργαστήριο γευστικών πειραμάτων με τόσα μπαχαρικά που απλώνονται στο τραπέζι.

00.00
Μια πεταχτή ματιά στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης για ενημέρωση. Χαλαρώνω. Ωρα για ύπνο. Ξενύχτησα πάλι.

Ο Θανάσης Σαράντος σκηνοθετεί και ερμηνεύει τον «Αμερικάνο» του Αλέξανδρου Παπαδιαμάντη (8 Σεπτεμβρίου, Κηποθέατρο Παπάγου). Επίσης συμμετέχει ως ερμηνευτής στο θέαμα για δημόσιο χώρο «Kaspar Machine» με κείμενα του Πέτερ Χάντκε (19-20 Σεπτεμβρίου, Λιπάσματα Δραπετσώνας), ενώ το 2021 θα παίξει και θα σκηνοθετήσει το «Μακρύ Ταξίδι της Μέρας μέσα στη Νύχτα» του Ευγένιου Ο’ Νιλ για το ΚΘΒΕ.