ΘΕΑΤΡΟ

Ηρώ Μπέζου: «Ο ρόλος της Ιούς ήταν μεγάλο δώρο»

Η Ηρώ Μπέζου μιλάει στην «Κ» για τη διαδρομή από το Ηρώδειο και τον Τσέχοφ στη μουσική σκηνή του ρεμπέτικου

Ηρώ Μπέζου: «Ο ρόλος της Ιούς ήταν μεγάλο δώρο»

Τα περισσότερα βράδια του καλοκαιριού που εκπνέει, η Ηρώ Μπέζου ακροβατεί με δεξιοτεχνία πάνω στα ξυλοπόδαρα με τις σχηματισμένες αρθρώσεις ζώου. Στον ρόλο της οιστρηλατημένης Ιούς, που βασανίζεται από την τρέλα, θύμα του Δία που την πόθησε και τη μεταμόρφωσε σε αγελάδα και της ζηλιάρας Ηρας που της έβαλε τον οίστρο, εντυπωσιάζει το κοινό του «Προμηθέα Δεσμώτη» σε κάθε σταθμό της μεγάλης περιοδείας που ξεκίνησε τον Ιούνιο. Οχι μόνο για τον τρόπο που εκφέρει τον λόγο ισορροπώντας σε τέσσερα μέλη, αλλά και για την ένταση και το πάθος της ερμηνείας.

Η παραγωγή του θεάτρου Πορεία, που σκηνοθέτησε ο Αρης Μπινιάρης σε μετάφραση Γιώργου Μπλάνα, συνεχίζεται με δυο παραστάσεις σήμερα και αύριο στο Ηρώδειο, έπειτα στο Φάληρο, στον Βύρωνα και στις 26 του μηνός στο Τεχνολογικό Πάρκο Λαυρίου.

«Μετά την αναγκαστική διακοπή και την αβεβαιότητα “πώς θα ξαναπαίξω;”, ήταν μεγάλο δώρο αυτή η παράσταση», λέει η ηθοποιός στην «Κ». Οσο για την άνετη ισορροπία στα ξυλοπόδαρα, που τους εντυπωσιάζει όλους, «με σχετική προπόνηση» –λέει με μετριοφροσύνη– «όλα κατακτιούνται, συνάδελφοι έχουν κάνει πολύ πιο δύσκολα πράγματα». Aπό τον περασμένο Νοέμβριο έκανε μαθήματα με τον Αρη Μπινιάρη που έχει εμπειρία σε θεάματα με ξυλοπόδαρα.

Η Ιώ τιμωρείται για τη θηλυκή της φύση, που ξύπνησε ερωτική επιθυμία στον Δία. «Τιμωρία φριχτή: στερείται εντελώς την ανθρώπινη ιδιότητά της, σωματικά και πνευματικά. Χάνει τον έλεγχο πάνω στο μυαλό, στην ψυχή και στο σώμα της, δεν είναι άνθρωπος. Οπως και πάρα πολλές ηρωίδες της μυθολογίας, τιμωρείται αμιγώς επειδή είναι γυναίκα».

Τους ρόλους η Ηρώ Μπέζου τούς προσεγγίζει σύμφωνα με την επιθυμία του σκηνοθέτη. «Αν υπάρχει ένα πολύ συγκεκριμένο πλαίσιο και τρόπος δουλειάς, δεν παρεκκλίνω. Αν δεν υπάρχει σαφής δρόμος από τον σκηνοθέτη, επενδύω στο κείμενο. Αν είναι κάτι απαιτητικό τεχνικά, ασκώ και το σώμα μου. Πάντως, σίγουρα το διάβασμα βοηθάει».

Υποστηρίζει ότι ο ιδανικός σκηνοθέτης είναι αυτός που έχει μια ισχυρή σχέση με το έργο που επιλέγει να ανεβάσει, ακόμη κι αν του το έχουν παραγγείλει. «Μου αρέσει να με καθοδηγήσει αν μπορεί να με βοηθήσει και γνωρίζει τι σημαίνει να είσαι ηθοποιός. Δεν έχω κανένα πρόβλημα ακόμη και να υπάρχει μεγάλη ελευθερία. Αρκεί να δημιουργείται ένα πλαίσιο που σχετίζεται με το έργο και εμπνέει. Δεν μου ταιριάζει πολύ ο τρόπος δουλειάς που θέλει τον ηθοποιό να φέρει πάρα πολύ σκηνοθετικό και δραματουργικό υλικό».

Από νωρίς εκδήλωσε την επιθυμία στους γονείς της, Γιάννη Μπέζο και Ναταλία Τσαλίκη, ότι θέλει να ακολουθήσει τον ίδιο δρόμο. Μικρή ονειρευόταν να παίξει την Κλεοπάτρα. Τώρα, όταν τη ρωτάς ποιες ηρωίδες τη συγκινούν, απαντά πως της αρέσει πολύ ο Τσέχοφ. «Αλλά θα ήθελα να μπω και σε σύγχρονα κείμενα – ιδανικά Ελλήνων συγγραφέων».

Στο θέατρο η 32χρονη ηθοποιός μπήκε με το ξεκίνημα της οικονομικής κρίσης. «Η γενιά μου και η αμέσως επόμενη έχουν υποστεί έναν μεγάλο κόφτη. Υπάρχει πολύ μεγάλη σουρντίνα (σ.σ. εξάρτημα που προσαρμόζεται σε έγχορδα μουσικά όργανα για να «πνίγει» τον ήχο). Ενας κόφτης ως προς το τι μπορείς να κάνεις, που οικονομικά δεν είναι αμελητέο. Δεν ζητάμε να πλουτίσουμε, αλλά μετά την οικονομική κρίση προστέθηκε και ο κορωνοϊός. Υπάρχει σαφής βελτίωση, μπορείς να διεκδικήσεις πιο ανθρώπινες συνθήκες εργασίας απ’ ό,τι το 2012 ή το 2013, όμως όλη αυτή η κατάσταση δεν έφερε κάτι ζωντανό καλλιτεχνικά στον χώρο μας, όπως πιστεύαμε τότε. Σίγουρα υπήρξε έντονη επαναδραστηριοποίηση των ομάδων, που ήταν θετικό, αλλά και τόσο άμετρο, που βγήκε εις βάρος μας, γιατί δημιουργήθηκε χαοτικό τοπίο. Κανείς δεν αμειβόταν κανονικά. Θέλω να πιστεύω ότι δεν θα ζήσουμε άλλη κρίση σαν αυτή που βιώνουμε τώρα. Θα ήταν πολύ βίαιο για τη γενιά μου και τους νεότερους από μας».

Παραδέχεται ότι στη δεύτερη κρίση τα αντανακλαστικά των ανθρώπων του θεάτρου ήταν πιο γρήγορα. Οπως και η συσπείρωσή του. Οσο για τον χειμώνα, θεωρεί ότι θα είναι πιο δύσκολος. «Ως προς τα εμβόλια και τον διαχωρισμό θα υπάρξει μεγάλη ένταση και πολλές συγκρούσεις. Δεν ξέρω αν αυτό σημαίνει ότι θα μείνουμε πάλι στα σπίτια μας. Ομως, επειδή είμαστε τόσο κουρασμένοι ψυχικά, ενδεχομένως να είναι πιο δυσβάσταχτο τώρα. Φοβάμαι ότι θα βγει μεγάλη ένταση και πολύς θυμός. Ολη αυτή η καταστολή στην οποία βρεθήκαμε αναγκαστικά, σιγά σιγά αρχίζει και ξεσπάει».

Πολλοί συνάδελφοί της κατηγορούν το υπουργείο Πολιτισμού και την πολιτεία για τον τρόπο που αντέδρασε με τους καλλιτέχνες. Η δική της γνώμη; «Στην αρχή υπήρξε ένα χάος, δεν ήξεραν πόσοι είμαστε, ποιοι είμαστε, οι προϋποθέσεις ήταν περίεργες, ήταν ξεκάθαρο ότι δεν υπήρχε καμία οργάνωση. Τους τελευταίους μήνες υπάρχει μια πιο οργανωμένη και βοηθητική λειτουργία. Πέρα από τα επιδόματα, το βασικό είναι πώς θα ξανανοίξει ο χώρος».

Θεωρεί ότι κίνητρα πρέπει να δοθούν και στο κοινό για να επιστρέψει τον χειμώνα στο θέατρο. Δηλώνει υπέρ του εμβολίου – «προφανώς το έκανα». Ανησυχεί ότι τα μικρά θέατρα θα είναι λιγότερο ενεργά και ίσως οι δουλειές που δεν έχουν πίσω τους στιβαρή παραγωγή να μη γίνουν. Επισημαίνει επίσης ότι υπάρχει η τάση να επανέλθουμε σε αυτό που ήμασταν, στην υπερπροσφορά παραγωγών. «Μπαίνουμε επιθετικά να διαφημίσουμε τη δουλειά μας. Το σέβομαι, αλλά επειδή είμαι λίγο πιο ρομαντική θα προτιμούσα μια πιο προσεκτική επαναφορά».

Ηρώ Μπέζου: «Ο ρόλος της Ιούς ήταν μεγάλο δώρο»-1
Η Ιώ τιμωρείται για τη θηλυκή της φύση, που ξύπνησε ερωτική επιθυμία στον Δία. «Τιμωρία φριχτή: στερείται εντελώς την ανθρώπινη ιδιότητά της, σωματικά και πνευματικά. Οπως και πάρα πολλές ηρωίδες της μυθολογίας, τιμωρείται αμιγώς επειδή είναι γυναίκα». Φωτ. ΠΑΤΡΟΚΛΟΣ ΣΚΑΦΙΔΑΣ

 

Το τραγούδι

Η Ηρώ, εκτός από το θέατρο στη ζωή της έχει και το τραγούδι. Τα τελευταία δυο χρόνια τραγουδάει –όταν βρίσκονται– με τους Ραστ Χιτζάζ. Ενα σχήμα που παίζει ρεμπέτικα από το 1996, με τους Μπάμπη Παπαδημητρίου, Στράτο Γκρίντζαλη, Γιάννο Περλέγκα. «Τώρα διανύω την περίοδο του ρεμπέτικου, το πρώτο πράγμα που θα επιλέξω να ακούσω. Μέσα από αυτό το σχήμα ανακάλυψα πολύ υλικό. Μου αρέσουν και τα λαϊκά. Ομολογώ ότι δεν είναι ευρύ το πεδίο των ακουσμάτων μου. Μου αρέσει η τζαζ, ακούω κλασική κατά καιρούς, αλλά δεν είμαι γνώστρια». Στο πατρικό της τραγουδούσαν συχνά. Είναι όλοι τους καλλίφωνοι. «Εχω την εικόνα ταξιδιών με το αυτοκίνητο να τραγουδάμε όλοι μαζί, πολύ!».

Το γεγονός ότι οι γονείς της είναι καταξιωμένοι και δημοφιλείς δεν της άνοιξε τον δρόμο με ροδοπέταλα. «Δεν είναι καθόλου ρόδινο, ίσα ίσα. Ενα θετικό στοιχείο είναι ότι έχεις επαφή με τον χώρο και νιώθεις οικειότητα. Υποθέτω ότι βοηθήθηκα χωρίς να το γνωρίζω, όμως υπερισχύει η δυσκολία. Με την έννοια ότι δυσκολεύεσαι να απολαύσεις αυτό που ένας άλλος συνάδελφος θα ονόμαζε επιτυχία. Δεν αισθάνεσαι μεγάλη σιγουριά ότι είναι δική σου κατάκτηση. Ο κόσμος είναι σκληρός και αν είναι να πει κάτι θα το πει. Γνώρισα και συναδέλφους πολύ εγκάρδιους και ζεστούς, που με έκαναν να νιώθω ωραία. Πάνω απ’ όλα έχει σημασία η δική σου σχέση με την τέχνη σου. Αν τη θέλεις πολύ, αυτό τα σκεπάζει όλα».

Τη ρωτώ αν το ξέσπασμα με το Me Too θα αλλάξει το τοπίο στο θέατρο: «Σίγουρα θα το σκεφτεί κάποιος να εκμεταλλευθεί τη θέση του. Δεν ξέρω αν αυτό διαρκέσει κάποια χρόνια. Πάντως έχει αποσαφηνιστεί πια ότι ένας ηθοποιός, ακόμη κι αν είναι νέος, έχει τη δύναμη να καταγγείλει».

Μετά τον ρόλο της Ιούς, η Ηρώ ετοιμάζεται για ένα νέο βήμα. Την πρώτη της συγγραφική και σκηνοθετική απόπειρα. «Εγραψα ένα κείμενο», λέει με συστολή για τους «Ναυαγούς», που μαγνητοσκοπήθηκαν την άνοιξη και τώρα θα ανέβουν σε σκηνοθεσία από κοινού με τον Γιάννη Παπαδόπουλο στο Θέατρο Τέχνης. «Βρήκε μεγάλη στήριξη από τους κοντινούς μου που θέλαμε να συνεργαστούμε. Είναι τεράστιο άλμα για μένα… Η πρωτοβουλία ήταν χειμαρρώδης. Είναι κάτι πιο προσωπικό, χωρίς να ’ναι αυτοβιογραφικό».

Υπάρχει όμως και η συνεργασία στο θέατρο Προσκήνιο, στον «Θείο Βάνια» του Τσέχοφ, που σκηνοθετεί ο Δημήτρης Καραντζάς. «Ας ελπίσουμε να παίξουμε τον χειμώνα και να έρθει ο κόσμος στο θέατρο».