ΤΗΛΕΟΡΑΣΗ

Ειδήσεις μέσα από το φίλτρο της κωμωδίας

16s1john-oliver

CNN, CBS, NBC, Fox News κ.ο.κ. Τα μεγάλα αμερικανικά ειδησεογραφικά δίκτυα μονοπωλούν τις τελευταίες εβδομάδες το παγκόσμιο ενδιαφέρον δημοσιογράφων και κοινού, αναμεταδίδοντας όσα συμβαίνουν στις εξεγερμένες πόλεις των ΗΠΑ. Απειρες πληροφορίες και απόψεις, συνήθως ατέρμονα επαναλαμβανόμενες και σίγουρα, σε επίπεδο είδησης, πλέον ελαφρώς καθυστερημένες· έχει προηγηθεί βλέπετε το Διαδίκτυο, με το twitter και τα λοιπά μέσα κοινωνικής δικτύωσης να μεταδίδουν συχνά σε πραγματικό χρόνο. Η παρουσίαση των γεγονότων αναγκαστικά γίνεται (ακόμα περισσότερο) περφόρμανς, προκειμένου να κρατηθεί το ενδιαφέρον. Αν είναι έτσι, όμως, γιατί να μην πάμε κατευθείαν στους αυθεντικούς περφόρμερ;

Αυτές τις μέρες, πέρα από τις «κανονικές» ειδήσεις, έχω βαλθεί να παρακολουθώ συστηματικά τις εκπομπές των Αμερικανών κωμικών και anchormen, των ανδρών –δυστυχώς γυναίκες δεν υπάρχουν– δηλαδή που παρουσιάζουν τα βραδινά σόου, στην άλλη πλευρά του Ατλαντικού. Ταλαντούχοι άνθρωποι όπως οι Τζίμι Κίμελ, Τζίμι Φάλον, Μπιλ Μέιχερ, Στίβεν Κολμπέρ, Τρέβορ Νόα, Κόναν Ο’ Μπράιαν και βέβαια ο αγαπημένος Τζον Ολιβερ διηθούν την επικαιρότητα μέσα από ένα χιουμοριστικό και συνήθως ευφυέστατο φίλτρο. Και επειδή ακριβώς δεν είναι δημοσιογράφοι, δεν προσπαθούν να μετριάσουν, ούτε να κρύψουν τις προσωπικές απόψεις τους, πράγμα αναζωογονητικό στο σύγχρονο τοπίο των υποκριτικών ίσων αποστάσεων.

Η αλήθεια πάντως είναι πως τις τελευταίες εβδομάδες ακόμα και όλοι αυτοί έφτασαν στα όριά τους. Κάνοντας εκπομπή από το σπίτι (λόγω πανδημίας) και δίχως το θερμό κοινό τους, ήταν αναμφίβολα δύσκολο να δώσουν κωμική διάσταση στα πολύ σοβαρά και συχνά τραγικά που διαδραματίζονται στις ΗΠΑ. Ακόμα κι αν η λογοδιάρροια του Ντόναλντ Τραμπ δίνει μπόλικες αφορμές για σάτιρα. Παρ’ όλα αυτά υπήρξαν μερικά μικρά αριστουργήματα, όπως το αφιερωματικό μισάωρο του Τζον Ολιβερ, που αναφέραμε παραπάνω, στην αμερικανική αστυνομία. Το βίντεο που μπορεί να αναζητηθεί στο YouΤube, περισσότερο κι από αστείο, είναι συγκλονιστικό, ιδιαίτερα στο φινάλε του και μάλιστα από έναν άνθρωπο, ο οποίος αν και ζει χρόνια στην Αμερική, είναι χαρακτηριστικά Βρετανός.