ΤΗΛΕΟΡΑΣΗ

Ο Dr House των αρχών του 20ού αιώνα

o-dr-house-ton-archon-toy-20oy-aiona-2109333

Π​​ώς θα έμοιαζε ένας Dr House των αρχών του 20ού αιώνα; Ο σπουδαίος Στίβεν Σόντερμπεργκ ανέλαβε πέρυσι τέτοιον καιρό να απαντήσει στο ερώτημα, κάνοντας και αυτός το αποφασιστικό βήμα προς την τηλεόραση, με το «The Knick», μια ιατρική σειρά σκηνοθετημένη εξ ολοκλήρου από τον ίδιο και με τον Κλάιβ Οουεν στον πρωταγωνιστικό ρόλο. Ενα χρόνο μετά και με τον δεύτερο κύκλο να έχει ήδη ξεκινήσει, η σειρά είναι από εκείνες που αξίζουν την προσοχή μας, αφού με την κινηματογραφική αισθητική της ξεχωρίζει άνετα από τα μάλλον κουραστικά πια ανάλογης θεματολογίας δράματα.

Σε παραλληλισμό λοιπόν με τον ιδιοφυή αλλά εκκεντρικό Dr House του Χιου Λόρι, ο Κλάιβ Οουεν κατασκευάζει ένα χαρακτήρα με αρκετές ομοιότητες (πρωτοπόρος στην επιστήμη του, όμως επιρρεπής στις καταχρήσεις) αλλά και ένα βασικό πλεονέκτημα: αυτό της ιστορικότητας. Ο γιατρός Τζον Θάκερι είναι επικεφαλής χειρουργός στο ιδιωτικό νοσοκομείο Knickbocker της Νέας Υόρκης, ακριβώς στα 1900. Είναι η εποχή που τα πρώτα αυτοκίνητα αποκαλούνται με κάποια αποστροφή «άμαξες χωρίς άλογα», η μετανάστευση προς τις ΗΠΑ λαμβάνει μεγάλες διαστάσεις και η καισαρική τομή βρίσκεται ακόμη σε πειραματικό στάδιο. Οι ιδιωτικές κλινικές, ωστόσο, αντιμετωπίζουν προβλήματα παρόμοια με τα σημερινές: χρηματοδότηση, αξιοπιστία και πάλι χρηματοδότηση. Σε αυτό το περιβάλλον ο γιατρός «Θακ», με βαθιά πίστη στο μεγαλείο της επιστήμης, αγωνίζεται να σώσει ζωές και να ανοίξει νέους δρόμους, παλεύοντας ταυτόχρονα με τους προσωπικούς του δαίμονες.

Το ίδιο ή και μεγαλύτερο ενδιαφέρον από την πλοκή, πάντως, παρουσιάζει η ατμόσφαιρα και η σκηνοθετική προσέγγιση του Σόντερμπεργκ. Ο ωμός ρεαλισμός πάνω από το χειρουργικό τραπέζι (το αίμα είναι ομολογουμένως μπόλικο) δεν αποτελεί πρωτοτυπία σε τέτοιου είδους σειρές, όμως ο σκηνοθέτης του «Traffic» δεν κάνει γενικώς εκπτώσεις. Η Τσαϊνατάουν της εποχής, όπου «αλητεύει» ο Θάκερι, απεικονίζεται ιδανικά, ενώ το ίδιο συμβαίνει και με τις φτωχικές συνοικίες των μεταναστών. Επιπλέον, το ηλεκτρονικό/dub μουσικό σκορ του Κλιφ Μαρτίνεζ ντύνει με έναν παράδοξο αλλά καθόλου ενοχλητικό τρόπο τη δράση. Οι δευτερεύοντες χαρακτήρες, τέλος, λειτουργούν επίσης καλά: o Αντρέ Χόλαντ («Selma») υποδύεται έναν από τους πρώτους Αφροαμερικανούς χειρουργούς της Νέας Υόρκης, ενώ η Ιβ Χιούσον –κόρη του Μπόνο– μια νεαρή νοσοκόμα.