ΔΙΕΘΝΗΣ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ

Για αυξήσεις μισθών πιέζουν τα συνδικάτα σε ΗΠΑ και Ευρώπη

Προβληματισμός για τον κίνδυνο να δημιουργηθεί ένας φαύλος κύκλος πληθωρισμού

gia-ayxiseis-misthon-piezoyn-ta-syndikata-se-ipa-kai-eyropi-561551899

Από τους οδοκαθαριστές και τους υπαλλήλους του δήμου που κινούν τα απορριμματοφόρα στη νότια ακτή της Αγγλίας μέχρι τους χιλιάδες υπαλλήλους της βιομηχανίας τρακτέρ John Deere, τα εργατικά συνδικάτα στις δύο πλευρές του Ατλαντικού απαιτούν αυξήσεις μισθών. Οπως υπογραμμίζει σχετικό ρεπορτάζ των Financial Times, οι ελλείψεις προσωπικού μόνο στις ΗΠΑ –υπολογίζεται ότι υπάρχει έλλειμμα 4 εκατ. υπαλλήλων κάθε είδους–, η εκτόξευση της ζήτησης σε παγκόσμιο επίπεδο, η ανάκαμψη της οικονομίας, αλλά και οι υψηλές τιμές της ενέργειας, με συνεπακόλουθο τον υψηλό πληθωρισμό, έχουν ενθαρρύνει το εργατικό δυναμικό πολλών χωρών να διεκδικήσει καλύτερες αποδοχές. Στη Γηραιά Ηπειρο, σημαντικές αυξήσεις μισθών καταγράφονται κατά κύριο λόγο στη Βρετανία και λιγότερο στην  Ευρωζώνη, αν και εκεί έχει επιστρέψει η ανεργία στα προ της πανδημίας χαμηλά επίπεδα.

Οι μεγαλύτερες αυξήσεις μέχρι τώρα καταγράφονται σε τομείς με χαμηλούς μισθούς.

Οι συντονισμένες πιέσεις για καλύτερες αποδοχές των εργαζομένων εμπνέουν προβληματισμό για τον κίνδυνο να οδηγήσουν σε έναν φαύλο κύκλο πληθωρισμού του είδους που χαρακτήρισε τη δεκαετία του 1970, που αναπόφευκτα οδηγεί σε αυξήσεις επιτοκίων. Ανάμεσά τους το ΔΝΤ που την περασμένη εβδομάδα προειδοποίησε τις κεντρικές τράπεζες ανά τον κόσμο καλώντας τες να εξακολουθήσουν «να παρακολουθούν πάρα πολύ προσεκτικά» την άνοδο των τιμών της ενέργειας αλλά και τις άλλες τιμές, καθώς τείνουν να μεταφράζονται σε υψηλότερους μισθούς και υψηλότερες τιμές. Για κάποιους άλλους, βέβαια, ήρθε απλώς η ώρα να δοθούν καθυστερημένα αυξήσεις στους μισθούς που είχαν μείνει στάσιμοι επί χρόνια και να αναδιανεμηθεί ένα μέρος του εισοδήματος προς όφελος της εργασίας. Οπως επισημαίνουν όσοι υποστηρίζουν αυτή την άποψη, έχουν προηγηθεί πολλά χρόνια συνεχούς ανόδου των τιμών, των περιουσιακών στοιχείων και των αποδόσεων του κεφαλαίου.

Στην Ευρώπη, ενδεικτική περίπτωση είναι η Γερμανία, όπου ένα από τα μεγαλύτερα εργατικά συνδικάτα της χώρας, το IG Bau των 890.000 εργαζομένων στον κατασκευαστικό κλάδο, διεκδικεί αυξήσεις μισθών 5,3%. Την ίδια στιγμή στη Βρετανία εντείνονται οι πιέσεις για αυξήσεις μισθών, ενώ η χώρα πάσχει από ανεπάρκεια οδηγών βαρέων φορτηγών – η πλέον εξόφθαλμη από όλες τις ελλείψεις προσωπικού που πλήττει όλους τους τομείς, από την εφοδιαστική αλυσίδα μέχρι το προσωπικό για το γύρισμα ταινιών. Σύμφωνα με τις εκτιμήσεις της κεντρικής τράπεζας της Αγγλίας καταγράφονται αυξήσεις μισθών της τάξης του 4%, που έχουν υπερβεί τα προ πανδημίας επίπεδα, ενώ από τις έρευνες μεταξύ επιχειρήσεων προκύπτει πως πολλοί εργοδότες αυξάνουν τους μισθούς για να δελεάσουν τους επίδοξους υπαλλήλους τους. Ισχύει όμως και στη Βρετανία ό,τι και στις ΗΠΑ: οι μεγαλύτερες αυξήσεις μισθών καταγράφονται σε τομείς με χαμηλούς μισθούς και ιδιαιτέρως στους τομείς των logistics ή στο προσωπικό των ξενοδοχείων.

Στην Ιαπωνία, ο πρωθυπουργός Φούμιο Κισίντα επιδιώκει να επανεκλεγεί στις εκλογές εντός του μηνός και έφτασε στο σημείο να υποσχεθεί φοροαπαλλαγές σε όσες επιχειρήσεις αυξήσουν τους μισθούς των υπαλλήλων τους. Σημειωτέον ότι στην Ιαπωνία οι μισθοί έμειναν σχεδόν στάσιμοι επί 30 χρόνια, ενώ στη διάρκεια του περασμένου έτους αυξήθηκαν μόλις κατά 0,2%. Στις ΗΠΑ, το μέσο ωρομίσθιο αυξάνεται τελευταία κατά 4,5% σε ετήσια βάση, ακριβώς επειδή το εργατικό δυναμικό έχει μειωθεί κατά 4,5 εκατ. από τα 165 εκατ. άτομα, στα οποία ανερχόταν πριν από την πανδημία. Οι περισσότερες αυξήσεις καταγράφονται, πάντως, στις χαμηλά αμειβόμενες εργασίες, με τους ανειδίκευτους και χαμηλόμισθους να έχουν ενθαρρυνθεί μετά την απόφαση της Amazon να αυξήσει τις αποδοχές του προσωπικού αποθηκών στα 18 δολάρια την ώρα. Στη διάρκεια του περασμένου έτους, βέβαια, οι μισθοί υποχώρησαν, και όπως τόνισε το ΔΝΤ τον περασμένο μήνα, οι αυξήσεις μισθών στις ΗΠΑ παραμένουν έως τώρα «μέσα στα φυσιολογικά πλαίσια».