ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΕΙΣ

Ο ακτιβισμός ταιριάζει και στις επιχειρήσεις…

Στον απόηχο του Ευρωπαϊκού Κοινωνικού Φόρουμ στην Αθήνα γίνεται περισσότερο επίκαιρη η επισήμανση ότι τα κοινωνικά θέματα αποκτούν όλο και περισσότερο στρατηγική σημασία για τις εταιρείες και ότι η ένταξη της ανάλογης ευαισθητοποίησης στην εταιρική στρατηγική τους αποκτά υψηλή προτεραιότητα. Μπορεί, βέβαια, να θεωρηθεί ακραίο -και όντως είναι- το ότι ένα πρόβλημα κοινωνικό -και όχι μόνο- όπως… η παχυσαρκία, θα πρέπει μια εταιρεία να το εντάξει στις πολιτικές ευαισθητοποίησής της. Ακόμη, ότι οι συγκεκριμένες αυτές πολιτικές της θα πρέπει συστηματικά να βρίσκονται στον «κορμό» των διαδικασιών λήψης στρατηγικών αποφάσεων. Ο λόγος είναι ότι, στην αντίθετη περίπτωση, αν δηλαδή «οι εταιρείες, όπως και τα στελέχη, καθυστερήσουν να το αντιληφθούν είτε αμφισβητήσουν τη σημασία και τις συνέπειες των κοινωνικοπολιτικών θεμάτων της εποχής μας στις επιχειρήσεις τους, τότε θα το μετανιώσουν…».

Στο συμπέρασμα αυτό καταλήγει η πρώτη για το 2006 τριμηνιαία έρευνα της παγκόσμιας εταιρείας Συμβούλων McKinsey, με συντάκτες της σχετικής μελέτης τα στελέχη της Sheila M.J. Bonini, Lenny T. Mendonca, Jeremy M. Οppenheim.

Οπως προκύπτει, η πλειονότητα των στελεχών αναγνωρίζει ότι ο ρόλος των εταιρειών, ασφαλώς, δεν σταματά στη μεγιστοποίηση των αποδόσεων προς τους επενδύτες – «έστω κι αν αυτό από μόνο του είναι πολύ σημαντικό». Το πλέον εκπληκτικό εύρημα είναι ότι θεωρούν τις ανησυχίες για το περιβάλλον, το offshoring, την προστασία των προσωπικών δεδομένων, την ασφάλεια των φαρμακευτικών προϊόντων και άλλα ευαίσθητα θέματα πιθανές απειλές και, με κάθε ειλικρίνεια, παραδέχονται ότι οι εταιρείες τους τα θέματα αυτά δεν τα χειρίζονται ικανοποιητικά.

Υπογραμμίζουν, μάλιστα, ότι ενώ τα «λόμπι πίσω από κλειστές πόρτες» είναι παλιά ιστορία για τις εταιρείες, αντιθέτως, υπάρχει έλλειψη οιουδήποτε ακτιβισμού εκ μέρους των εταιρειών στην αρένα των πολιτικοκοινωνικών θεμάτων και ότι η έλλειψη αυτή είναι… «ορατή διά γυμνού οφθαλμού».

Αυτό που αλλάζει, λοιπόν, για τις εταιρείες είναι η λίστα των συμβαλλομένων με τους οποίους έχουν συνάψει το «κοινωνικό συμβόλαιό» τους. Στο οποίο εκτός από τους άμεσους stakeholders (καταναλωτές, εργαζόμενους, νόμους του κράτους και επενδύτες) προστίθενται πλέον σταθερά, ως καινούργιοι συμβαλλόμενοι, οι κοινότητες εντός των οποίων λειτουργούν τα ΜΜΕ, οι ακαδημαϊκοί και ο τομέας των μη κερδοσκοπικών κοινωνικών φορέων.

Το νέο αυτό διευρυμένο «κοινωνικό συμβόλαιο» όχι μόνο το χαρακτηρίζει η ρευστότητα, αλλά και διαχωρίζεται σε «επίσημο» και «ανεπίσημο». Μόνο, που η παραβίαση των όρων του -έστω- ανεπίσημου κοινωνικού συμβολαίου, αφενός μπορεί να οδηγήσει στην προοδευτική μετάθεση των «ανεπίσημων» όρων του προς το «επίσημο συμβόλαιο» -που ως γνωστόν είναι η νομοθεσία- αλλά μπορεί και να προκαλέσει σοβαρή ζημιά στη φήμη της εταιρείας και να επηρεάσει δραστικά τη ζήτηση των καταναλωτών για τα προϊόντα της.