ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΕΙΣ

Διαφορετική φιλοσοφία και στρατηγική οδήγησαν στην οριστική ρήξη

«Ξένοι στο ίδιο… σπίτι» είχαν καταντήσει στον όμιλο ΟΤΕ ο πρόεδρός του κ. Π. Βουρλούμης και ο διευθύνων σύμβουλος της Cosmote κ. Ευ. Μαρτιγόπουλος. Η σχέση αυτή, η οποία αναμένεται να λήξει στη σημερινή συνεδρίαση του Δ.Σ. της Cosmote, υπήρξε ταραχώδης από την αρχή της έλευσης του κ. Βουρλούμη στον ΟΤΕ την άνοιξη του 2004. Ηταν η εποχή που η Ν.Δ. -συνδικαλιστές, κομματικοί παράγοντες, μέχρι και υπουργοί- πίεζαν για τα «γαλάζια παιδιά» που είχαν μείνει καιρό έξω από θέσεις εξουσίας.

Ο κ. Βουρλούμης, μπαίνοντας στον ΟΤΕ με εντελώς διαφορετική νοοτροπία, αναγνώρισε ότι χρειάζεται συστηματική προσπάθεια εξυγίανσης της «κόπρου του Αυγείου» στη μητρική εταιρεία. Η τελευταία, χωρίς εταιρική ταυτότητα και κουλτούρα, παρέπαιε μεταξύ «σκανδαλολογίας» και «ανικανότητας». Επίσης, μπροστά της είχε το πλέον προκλητικό έργο της τέλεσης των Ολυμπιακών Αγώνων.

Το τελευταίο πράγμα που θα μπορούσε να κοιτάξει ο νέος manager του ΟΤΕ ήταν η Cosmote, η οποία, περισσότερο απ’ οποιαδήποτε εταιρεία του ομίλου ΟΤΕ, λειτουργούσε με ιδιωτικο-οικονομικά κριτήρια. Επιπλέον, η Cosmote είχε πλέον μεταμορφωθεί στην… κότα με τα χρυσά αυγά, ό,τι δηλαδή ήταν ο ΟΤΕ στη δεκαετία του ’90.

«Κάτι που δουλεύει δεν το χαλάς», είχε εκμυστηρευθεί λίγο αργότερα ο κ. Βουρλούμης για τη διατήρηση του κ. Μαρτιγόπουλου στην -ίσως- πιο περιζήτητη θέση στελέχους στην ελληνική αγορά. Για μεγάλο χρονικό διάστημα οι σχέσεις κύλησαν αρμονικά. Ωστόσο, ο κ. Βουρλούμης άρχισε από το 2006 να διακρίνει τάσεις αυτονομίας της Cosmote από τον όμιλο ΟΤΕ. Η παραδοσιακή κόντρα μεταξύ εργαζομένων στις δύο επιχειρήσεις είχε αρχίσει να εξελίσσεται σε πόλεμο. Οι μεν του ΟΤΕ καταφέρονταν κατά των υπαλλήλων της Cosmote, οι οποίοι θα έπρεπε «να οφείλουν την υπόσταση και το στάτους των» στη μητρική εταιρεία, οι δε απαντούσαν ότι «εμείς σας ταΐζουμε».

Παράγοντες της αγοράς ανέφεραν ότι το τελευταίο διάστημα οι σχέσεις ΟΤΕ – Cosmote βρέθηκαν «υπό το μηδέν». «Αυτοί (σ.σ. του ΟΤΕ) έχουν καλύτερη σχέση με εμάς, παρά με τα στελέχη της Cosmote» παρατηρούσε πρόσφατα στέλεχος της Vodafone. O ίδιος σημείωνε ότι η επαφή στελεχών ΟΤΕ και Cosmote το τελευταίο διάστημα γινόταν μέσω… τρίτων. Και η σχέση αυτή επιβεβαιώθηκε μέσω των νέων προϊόντων που ανακοινώθηκαν πρόσφατα από τον ΟΤΕ και τη Cosmote και τα οποία έρχονται ν’ απαντήσουν στον εντεινόμενο ανταγωνισμό. Η διοίκηση του ΟΤΕ, στην ανακοίνωση των νέων πακέτων του, εμφανίσθηκε αμήχανη για τις κινήσεις της Cosmote.

Ο κ. Βουρλούμης, διαβλέποντας αυτή τη συγκρουσιακή πορεία, είχε αρχίσει να «καλλιεργεί» το δόγμα της μιας μετοχής στον όμιλο ΟΤΕ. Σύμφωνα με το σχέδιο αυτό, η Cosmote θα συγχωνευόταν με τον ΟΤΕ μέσω ανταλλαγής μετοχών. Στη συνέχεια, προκειμένου να μη χάσει την αυτονομία της η Cosmote, ο κλάδος της κινητής θ’ αποσχιζόταν από τη μητρική και θα παρέμενε 100% θυγατρική του ΟΤΕ.

Το δόγμα της μιας μετοχής και το σχέδιο αυτό, ωστόσο, δεν ενστερνίστηκε ποτέ ο διευθύνων σύμβουλος της Cosmote. Ο κ. Μαρτιγόπουλος, εκτός του ότι εμφανιζόταν ικανοποιημένος από το status quo στην Cosmote, φέρεται να έχει δηλώσει ότι σε περίπτωση απορρόφησης της θυγατρικής από τη μητρική, ο ίδιος θα παραιτούνταν.

Η διοίκηση του ΟΤΕ επιχείρησε να περάσει ένα μήνυμα στη διοίκηση της Cosmote τον Απρίλιο του 2006. Η πρώτη αύξησε τη συμμετοχή της στην Cosmote, από 58% σε 67%, αποκτώντας δηλαδή την καταστατική πλειοψηφία και δαπανώντας περίπου 400 εκατ. ευρώ. Με τον τρόπο αυτό, κανένας μέτοχος δεν μπορούσε να «μπλοκάρει» οποιαδήποτε απόφαση του βασικού μετόχου ΟΤΕ σχετικά με το μέλλον της Cosmote.

Η άρνηση της διοίκησης της Cosmote να συναινέσει στα σχέδια του βασικού μετόχου, για πολλούς ήταν η σταγόνα που «ξεχείλισε» το ποτήρι. Ωστόσο, πολλοί έκαναν λόγο και για άλλες «προσωπικές ατζέντες» στην Cosmote, από τις οποίες η νέα κυβέρνηση Καραμανλή, θέλοντας να παρουσιάσει ένα νέο πρόσωπο διακυβέρνησης, ήθελε ν’ απαλλαγεί.

Ο κ. Παναγής Βουρλούμης είναι ο «τζώρας» της κυβέρνησης του Κ. Καραμανλή. Είναι εκείνος που έκανε δημοσίως λόγο για «τα κρουαζιερόπλοια-ΔΕΚΟ που κινούνται χωρίς προορισμό στην ελληνική οικονομία» και για τους υπεράριθμους εργαζόμενους των ΔΕΚΟ που κρέμονται «σαν μαϊμούδες στα ξάρτια των κρουαζιερόπλοιων». Ο απόφοιτος του London School of Economics και του Economic Development Institute έχει επίσης κατηγορηθεί από πολλούς ως «ανάλγητα» νεοφιλελεύθερος. Κανένας, ωστόσο, δεν έχει αμφισβητήσει την εντιμότητά του, σε μια εποχή που συνιστά εξαίρεση στον κανόνα. Παράλληλα, ήταν εκείνος που σε μια εποχή που η κυβέρνηση διχαζόταν για το πότε θα εορταστεί η Πρωτομαγιά του 2005(!), της έδωσε διέξοδο, πετυχαίνοντας τη σημαντικότερη ίσως μεταρρύθμιση της προηγούμενης διακυβέρνησης της Ν.Δ. – την άρση της μονιμότητας των νεοεισερχόμενων στις ΔΕΚΟ και τις επιχειρήσεις του ευρύτερου δημόσιου τομέα. Ο ίδιος δεν έχει να φοβηθεί τίποτε. Και δεν έχει άλλωστε κανένα λόγο. Η μετοχή του ΟΤΕ παρελήφθη στα 10 ευρώ τον Μάιο του 2004, μειώθηκε στα 9 ευρώ τον επόμενο Δεκέμβριο και σήμερα διαπραγματεύεται στα 25 ευρώ.