ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΕΙΣ

Οι περιπέτειες μιας ξένης επένδυσης που επι 8 χρόνια δεν έχει υλοποιηθεί

oi-peripeteies-mias-xenis-ependysis-poy-epi-8-chronia-den-echei-ylopoiithei-2119429

Οκτώ χρόνια μετά την υποβολή της πρώτης αίτησης αδειοδότησης, και η επένδυση εκκρεμεί. Το αντίστοιχο έργο αδειοδοτήθηκε και ξεκίνησε να λειτουργεί στη γειτονική Τουρκία μέσα σε μόλις 8 μήνες. Στη θέση του Ξένιου Δία η χώρα τοποθετεί τον λαβύρινθο της γραφειοκρατίας δηλώνοντας περίτρανα ότι είναι «υπεράνω» ξένων επενδύσεων τις οποίες πετάει στον κάλαθο των αχρήστων. Η απλοποίηση των διαδικασιών αδειοδότησης επιχειρήσεων έχει γίνει σημαία πολυάριθμων υπουργών Ανάπτυξης. Το αποτέλεσμα αποτυπώνεται στις εκατοντάδες προσπάθειες ξένων φιλόδοξων –όπως αποδεικνύεται– επενδυτών, που επιλέγουν να ρισκάρουν τα κεφάλαιά τους στη χώρα, κυρίως λόγω γεωγραφικής θέσης, αλλά τελικώς πέφτουν στο κενό.

Το ιστορικό της απόπειρας μιας επένδυσης, η οποία περιλαμβάνει την ανάπτυξη έργου παραγωγής ενέργειας με ηλιοθερμική τεχνολογία, που έχει σκοντάψει στα γρανάζια της δύσκαμπτης κρατικής μηχανής, σκιαγραφεί τον εχθρικό προς το επιχειρείν χαρακτήρα της χώρας. Η «Κ» σας παραθέτει την ιστορία μιας επένδυσης, αμερικανικών κεφαλαίων, ύψους μισού δισεκατομμυρίου ευρώ, που πρόκειται να αποσυρθεί.

Το χρονικό

Τον Ιούνιο του 2008, ύστερα από διετή προετοιμασία, η τεχνική εταιρεία ΙΠΠΙΑΣ (εξειδικεύεται στην ανάπτυξη έργων παραγωγής ενέργειας από ΑΠΕ με τεχνολογίες αποθήκευσης) κατέθεσε αίτηση για άδεια παραγωγής ενέργειας. Η γη πάνω στην οποία θα αναπτύσσονταν το έργο αποτελεί μη καλλιεργήσιμη έκταση 3.000 στρεμμάτων στη Σητεία της Κρήτης. Απουσία τίτλων ιδιοκτησίας, η εταιρεία κατέβαλε ένα ποσό για την παραίτηση των ιδιοκτητών από δικαιώματα πάνω στη γη. Πρακτικά η έκταση περιήλθε στο Δημόσιο, από όπου η εταιρεία επρόκειτο να τη μισθώσει.

Πέρασαν πάνω από δύο χρόνια για να εγκριθεί από τη Ρυθμιστική Αρχή Ενέργειας η έκδοση της άδειας παραγωγής ενέργειας, τον Δεκέμβριο του 2010. Ακολούθησαν αιτήσεις και εγκρίσεις από πολυάριθμες υπηρεσίες μεταξύ των οποίων η Αρχαιολογική Υπηρεσία, η Πολιτική και Πολεμική Αεροπορία, δασαρχεία. Κατόπιν των παραπάνω εγκρίσεων, κατατέθηκε αίτημα (7/4/2011) για την απαραίτητη έγκριση περιβαλλοντικών όρων. Αυτή ήρθε ύστερα από 3,5 χρόνια, στις 5 Ιουνίου 2013. Σε αυτό το σημείο έκαναν την εμφάνισή τους και οι προσφυγές στο Συμβούλιο της Επικρατείας από περίπου 20 φορείς και σωματεία.

Μεταξύ εκείνων που προσέφυγαν στο Ανώτατο Ακυρωτικό Δικαστήριο ήταν και η Περιφέρεια, η οποία όμως είχε χορηγήσει άδεια χρήσης υδάτινων πόρων, ενώ είχε προηγηθεί η, απαραίτητη, θετική της γνωμοδότηση για την έγκριση των περιβαλλοντικών όρων. Η υπόθεση εκδικάστηκε ύστερα από 5 αναβολές τον Νοέμβριο του 2015. Απόφαση δεν έχει εκδοθεί ακόμα. Στο μεταξύ δύο χρόνια νωρίτερα (Νοέμβριος 2013) κατατέθηκε αίτημα για άδεια εγκατάστασης, το οποίο εξακολουθεί να εκκρεμεί.

Ωστόσο ακόμη και εάν είχαν κυλήσει όλα ταχύτερα και η εταιρεία ξεκινούσε την παραγωγή ενέργειας μέσω ηλιοθερμικής τεχνολογίας, δεν θα είχε τρόπο να διαθέσει το παραγόμενο προϊόν της. Και αυτό, γιατί από το 2006 που υπεγράφη ο σχετικός νόμος (ν.3468/2006) δεν έχει εκδοθεί ακόμη η πρότυπη σύμβαση πώλησης ενέργειας από ηλιοθερμικούς σταθμούς. Πρακτικά αυτό σημαίνει ότι δεν υπάρχει το συμβόλαιο που θα περιγράφει τη συναλλαγή μεταξύ παραγωγού ΑΠΕ και ΔΕΗ/ΑΔΜΗΕ ώστε να μπορεί ο παραγωγός να προμηθεύει την ενέργεια. Χωρίς την πρότυπη σύμβαση, κανένας επενδυτής από την πλευρά του δεν δεσμεύει τη χρηματοδότησή του γιατί δεν έχει σαφή εικόνα της απόδοσης της επένδυσης. Οι έως τώρα διαδικασίες έχουν κοστίσει 3 εκατ. ευρώ στην εταιρεία. Παρόμοιο έργο «τρέχει» στην Κύπρο και την Τουρκία με στόχο την ανάπτυξη μονάδας παραγωγής ενέργειας για όλη τη Βόρεια Αφρική και τη Μέση Ανατολή, μια επένδυση που ξεπερνά τα 2,5 δισ. δολάρια. Η Κρήτη (όπου έχει επενδύσει η εταιρεία) και η Ρόδος θεωρούνται οι πιο αποδοτικές περιοχές γιατί εμφανίζουν τη μεγαλύτερη ηλιοφάνεια σε όλη την Ευρώπη…