ΔΙΕΘΝΗΣ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ

Η τράπεζα της Τζέιν Οστιν και του Λόρδου Βύρωνα

gkat_21_0407_page_1_image_0001

Μία από τις πιο παλιές τράπεζες της Γηραιάς Ηπείρου, ακόμα παλαιότερη και από των Ρότσιλντ, είναι εκείνη της οικογένειας των Χαρ στο Λονδίνο, η C. Hoare & Co., που έχει την έδρα της στη Φλιτ Στριτ. Εχει ζωή 372 ετών και όλους αυτούς τους αιώνες δεν έχει πάψει να την ελέγχει η ίδια η οικογένεια, ενώ συγκαταλέγεται στις πέντε παλαιότερες του κόσμου. Παρείχε τις υπηρεσίες της σε ιδρύματα όπως το περίφημο σχολείο Ιτον Κόλετζ, και σε ανθρώπους όπως η Τζέιν Οστιν, η διεθνούς φήμης συγγραφέας του «Περηφάνια και προκατάληψη» και «Λογική και ευαισθησία», αλλά και ο φιλέλληνας ποιητής Λόρδος Βύρων.

Σήμερα, η C. Hoare & Co. διαθέτει καταθέσεις ύψους 4,4 δισ. στερλινών (δηλαδή 5,6 δισ. δολαρίων), ενώ ακολουθεί έναν παραδοσιακό τρόπο εξυπηρέτησης της πελατείας της, ανεξαρτήτως της ευρείας ψηφιοποίησης του κλάδου. «Μπορείς να μπεις μέσα και να συζητήσεις», ανέφερε ο Αϊσλεϊ  Ρόμπινσον, διευθύνων σύμβουλος της κτηματομεσιτικής εταιρείας Enness. Η εταιρεία του έχει πολλούς πελάτες με μεγάλη οικονομική επιφάνεια, οι οποίοι έχουν λάβει δάνεια από την C. Hoare & Co. «Δανείζουν τα δικά τους χρήματα και είναι σε θέση να δώσουν λύσεις εκεί όπου άλλες τράπεζες δεν μπορούν». Στην τράπεζα υπάρχουν ακόμα τα μουσκέτα (τουφέκια) που χρησιμοποιήθηκαν για την υπεράσπισή της στους ναπολεόντειους πολέμους, οι ταμίες εργάζονται πίσω από δρύινο πάγκο κατασκευής του 19ου αιώνα και η αίθουσα αναμονής βλέπει σε αίθριο, το οποίο καμία σχέση δεν έχει με το πολύβουο Σίτι. Για να γίνει κανείς πελάτης της απαιτούνται κεφάλαια 5 εκατ. στερλινών (6,3 εκατ. δολάρια), ενώ χρειάζεται να έχει μία πρώτη συνάντηση με ένα εκ των συνεταίρων (και μελών της οικογένειας των Χαρ), οι οποίοι αποτελούν τη ραχοκοκαλιά του πιστωτικού ιδρύματος – εκείνοι διαθέτουν τα περιουσιακά τους στοιχεία ως κεφάλαια και δίνουν τα τελευταία 25 χρόνια το ίδιο μέρισμα των 50 στερλινών (83 δολαρίων) ανά μετοχή και των 6.000 λιρών (7.500 δολαρίων) συνολικά. Η οικογένεια Χαρ θέλει πελάτες που να έχουν τον ίδιο τρόπο σκέψης με τον δικό της, ώστε να μπορέσει να κτίσει μακρόπνοες σχέσεις.

Σήμερα, το πηδάλιο βρίσκεται στην 11η γενιά Χαρ. Τον Μάρτιο, μάλιστα, οι Χαρ αποφάσισαν να ανοίξουν τα πρώτα τους γραφεία εκτός βρετανικής πρωτεύουσας, και συγκεκριμένα στο Κέμπριτζ. Το γραφείο των Χαρ εκεί, έχει στόχο να παράσχει υπηρεσίες σε υφιστάμενους πελάτες, καθώς και να προσελκύσει νέους επιχειρηματίες της περιοχής όπου ευημερούν μονάδες βιοεπιστημών και τεχνολογίας. Ιδρυτής της τραπεζιτικής δυναστείας ήταν ο Ρίτσαρντ Χαρ. Ξεκίνησε τις χρηματοπιστωτικές υπηρεσίες στη Φλιτ Στριτ το 1672, και τότε στους δρόμους δεν υπήρχαν αριθμοί αλλά διακριτικά αντικείμενα ή θυρεοί. Στην περίπτωση της C. Hoare & Co. ήταν ένα χρυσό μεγάλο φλασκί, το οποίο εκτίθεται και στο μουσείο της τράπεζας. Τον 19ο αιώνα, και ενώ ήδη η οικογένεια είχε πλουτίσει πολύ, ο Χένρι Χαρ ο νεότερος (η έβδομη γενιά πλέον) έκανε επενδύσεις σε ατμομηχανές και μία καναδική επιχείρηση, που επαγγελλόταν ριζικές αλλαγές στο εμπόριο δερματίνων ειδών με τη χρήση επεξεργασμένου κώνειου.

Οι επενδύσεις αυτές δεν απέδωσαν, έχασε τα χρήματά του και παραιτήθηκε το 1874. «Η έβδομη γενιά των προγόνων μας σώρευσε πολύ πλούτο και τον έχασε. Δύο πράγματα διαλύουν μία οικογενειακή επιχείρηση, το επιχειρείν και η οικογένεια, και γι’ αυτό πρέπει αμφότερα να βρίσκονται σε τάξη», λέει ο Αλεξάντερ Χαρ. Σε έκθεση του 2018, η Credit Suisse αναφέρει ότι τέτοιες μικρές τράπεζες και μη εισηγμένες υπερσκέλισαν σε απόδοση το χρηματιστήριο τα τελευταία 10 χρόνια. Η συντηρητική στάση των Χαρ αποδείχθηκε πολύτιμη, διαρκούσης της διεθνούς κρίσης. Η υγεία των ισολογισμών της στάθηκε δέλεαρ και προσείλκυσε ρευστό από προβληματικά πιστωτικά ιδρύματα όπως η Royal Bank of Scotland. Η δε τεράστια εμπειρία της C. Hoare μέσα στους αιώνες και ο αδιάλειπτος έλεγχος από την ίδια την οικογένεια τη βοήθησε να αντιμετωπίσει και το Brexit. «Στις τράπεζες οι κύκλοι επαναλαμβάνονται», επισημαίνει η Μπέλα Χαρ. «Αντιμετωπίσαμε αποτελεσματικά την πρόσφατη κρίση, γιατί δεν λησμονήσαμε την παλαιότερη. Ο παππούς μας είχε μεταφέρει στον πατέρα μας τα μαθήματα της κρίσης του 1929».