ΔΙΕΘΝΗΣ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ

Χρειάζεται πολιτική βούληση και δράση για να μην χρειαστούν 2,5 αιώνες να εξισωθούν οικονομικά γυναίκες και άνδρες

chreiazetai-politiki-voylisi-kai-drasi-gia-na-min-chreiastoyn-2-5-aiones-na-exisothoyn-oikonomika-gynaikes-kai-andres-2353427

Αν και πάμπολλες δεκαετίες χρειάζονται ακόμα για να εξισωθούν γυναίκες και άνδρες με όρους οικονομικούς -δηλαδή όσον αφορά τις επαγγελματικές ευκαιρίες και τις αποδοχές τους-, την ίδια στιγμή η ανάδειξη γυναικών σε θέσεις ευθύνης στη διεθνή σφαίρα ενισχύεται. Σύμφωνα με τα στοιχεία του Παγκόσμιου Οικονομικού Φόρουμ, θα απαιτηθούν 257 (!!!!) χρόνια, συγκεκριμένα, ενώ πέρυσι είχε κάνει μία ..ελαφρώς καλύτερη πρόβλεψη 202 ετών, όπως αναφέρει το Bloomberg. Ποιος είναι ο λόγος; Το ότι τα τεχνολογικά επιτεύγματα έχουν δυσανάλογη επίπτωση στην αγορά εργασίας. Οι γυναίκες είναι οι χειρότερα πληττόμενες σε θέσεις, οι οποίες αντικαθίστανται από ρομπότ και υπολογιστές, όπως αυτές στον κλάδο του λιανικού εμπορίου – και εκεί εργάζονται πολλές γυναίκες. Παράλληλα, είναι λίγες οι γυναίκες, οι οποίες μέχρι σήμερα εισέρχονται σε επαγγέλματα, όπου η αύξηση των μισθών και οι προαγωγές αντιστοίχως συντελούνται με ταχύ ρυθμό. Με την γλώσσα των αριθμών και, σύμφωνα με τις μετρήσεις της Ρayscale, που συγκεντρώνει δεδομένα για τις αποδοχές των εργαζομένων διεθνώς, στις ΗΠΑ για κάθε 1 δολάριο, που κερδίζει ένα άντρας, ανεξαρτήτως ιεραρχίας και επιχειρηματικού κλάδου, μία γυναίκα στην ίδια θέση κερδίζει 79 σεντς. Στην Ευρωπαϊκή Ενωση υπάρχει μεγάλη απόκλιση στην μισθολογική ανισότητα λόγω φύλου (με κριτήριο το ωρομίσθιο) με  κάτω του 8% σε Βέλγιο, Ιταλία, Λουξεμβούργο, Πολωνία και Ρουμανία, ενώ η υψηλότερη διαφορά του  20% και πλέον εντοπίζεται σε Τσεχία, Γερμανία, Εσθονία και Βρετανία. Στη χώρα μας η διαφορά βρίσκεται κάπου στη μέση στο 12,5% – δηλαδή οι γυναίκες κερδίζουν 12,5% λιγότερα την ώρα από τους άνδρες ομόβαθμους συναδέλφους τους.

Ανισότητα

Συν τοις άλλοις, υπάρχει σοβαρή ανισότητα σε σχεδόν όλους τους θύλακες ταχείας δημιουργίας θέσεων εργασίας, οι οποίοι συνδέονται με την νέα οικονομία διαμοιρασμού και την υψηλή τεχνολογία, όπως αναφέρει η Σάντια Ζαχίντι, διευθύντρια του Κέντρου Νέας Οικονομίας και Κοινωνίας του Παγκόσμιου Οικονομικού Φόρουμ. Οι άνθρωποι, που εργάζονται στο λογισμικό νέφος, την πληροφορική, τα δεδομένα, την τεχνητή νοημοσύνη και την ανάπτυξη προϊόντων είναι κυρίως άνδρες και λιγότερο γυναίκες, σύμφωνα με σχετικό δημοσίευμα στο Bloomberg. «Για να μπορέσουν οι δυο αιώνες να γίνουν η επόμενη δεκαετία, χρειάζεται να εκμεταλλευθούμε πόρους, να δώσουμε μεγάλη έμφαση σε θέματα ηγεσίας, προβολής θετικών προτύπων για τα κορίτσια σε πεδία όπως η τεχνολογία, τα μαθηματικά και οι φυσικές επιστήμες, καθώς και να δεσμευθούμε στην εκπλήρωση στόχων ισότητας ευκαιριών και μισθών», σημειώνει η Σάντια Ζαχίντι. Από την δική του πλευρά το Παγκόσμιο Οικονομικό Φόρουμ δεσμεύεται για κάνει τουλάχιστον διπλάσιο το ποσοστό συμμετοχής των γυναικών στις ετήσιες συνδιασκέψεις του στο Νταβός έως το 2030. Υπάρχει, όμως και μία νότα αισιοδοξίας. Σε διεθνή κλίμακα το χάσμα των φύλων στο πεδίο της περίθαλψης, της εκπαίδευσης, της οικονομίας και της πολιτικής δείχνει να σμικρύνει. Σε πολλές χώρες, τέλος, η ενίσχυση της εκπροσώπησης των γυναικών στα κοινά και η παρακίνησή τους να συμμετάσχουν στο δημόσιο βίο μεταφράζεται στο ότι αναλαμβάνουν περισσότερους ηγετικούς ρόλους. 'Αρα δημιουργούνται θετικά πρότυπα για τις νεώτερες γενιές κοριτσιών και αυτό σταδιακά θα μειώσει την οικονομική ανισότητα. Και κάτι πολύ σημαντικό, μιας και συμβαίνει σε μία χώρα με κακές επιδόσεις στην ισονομία και την ισότητα, το Κουβέϊτ, όπου η Μαριάμ Αλ – Ακουίλ ανέλαβε το υπουργείο Οικονομικών  – είναι η πρώτη γυναίκα υπουργός για τις χώρες του Κόλπου συνολικά.