ΚΥΡΙΟ ΑΡΘΡΟ: H μαγεία της δημιουργικής καταστροφής των ΗΠΑ και η Ευρώπη

ΚΥΡΙΟ ΑΡΘΡΟ: H μαγεία της δημιουργικής καταστροφής των ΗΠΑ και η Ευρώπη

3' 2" χρόνος ανάγνωσης
Ακούστε το άρθρο

O Τζόζεφ Σούμπετερ, σίγουρα, δεν θα εκπλήσσονταν από την παρά ταύτα μεγάλη οικονομική είδηση της προηγούμενης εβδομάδας. «O καπιταλισμός… εκ φύσεως είναι μια μορφή ή μέθοδος οικονομικών αλλαγών και όχι μόνον δεν είναι, αλλά ούτε θα γίνει ποτέ στάσιμος», υποστήριξε το 1942 ο κ. Σούμπετερ. Οπως θα δείξει το παρακείμενο άρθρο, σπανίως τα γεγονότα μιας μόνον εβδομάδας δεν έχουν επιβεβαιώσει αυτή τη θέση. Το φαινόμενο της δημιουργικής καταστροφής ζει και βασιλεύει στις ΗΠΑ. H υπόθεση της Εnroίσως να μην αποτελεί αντιπροσωπευτικό παράδειγμα της «μεγαλοφυίας του καπιταλισμού», όπως δήλωσε, μάλλον αδέξια, ο υπουργός Οικονομικών των ΗΠΑ, Πολ O’ Νιλ. Εν τούτοις, είναι αδύνατον να υπάρξει μια ευρωπαϊκή Αmazoή, ακόμα, μεγάλες χρεοκοπίες και ριζικές μεταρρυθμίσεις στην Ευρώπη δίχως να παρουσιαστούν παρενέργειες στην πολιτική σκηνή.

Η διαφορά αυτή ανάμεσα στις δυο πλευρές του Ατλαντικού έχουν επιτρέψει στις ΗΠΑ να είναι περισσότερο επιτυχείς, με την πάροδο του χρόνου: όχι από όλες τις απόψεις, αλλά με σημείο αναφοράς όλα τα σημαντικότερα κριτήρια της οικονομικής απόδοσης και της ευημερίας. Οι ΗΠΑ αφήνουν μεγαλύτερα περιθώρια για καινοτομίες. H Γερμανία ήταν κάποτε ένας ισχυρός ανταγωνιστής, αλλά τελευταίως έχει μείνει πίσω. O ρυθμός αύξησης της απασχόλησης στις ΗΠΑ είναι από τα μέσα της δεκαετίας του ’80 κατά 0,8% υψηλότερος συγκριτικά με τη Γερμανία. H κερδοφορία των επιχειρήσεων είναι, κατά κανόνα, υψηλότερη. Επιπλέον, ο καπιταλισμός στις ΗΠΑ έχει τροφοδοτήσει πολλές περισσότερες επιχειρηματικές επιτυχίες. Για κάθε ευρωπαϊκή εταιρεία, όπως είναι η Vivendi έχουν υπάρξει άλλες τόσες επιτυχίες στον αμερικανικό κόσμο του επιχειρείν, όπως είναι η Microsoft, η Intel και η Wal-Μart.

Πολλές εταιρείες στις ΗΠΑ, όπως εκείνες του αγροτικού κλάδου και της χαλυβουργίας, επιδιώκουν την προστασία του κράτους από τον ανταγωνισμό, και οι πολιτικοί είναι διατεθειμένοι να την παρέχουν. Στην Ευρώπη, εταιρείες που ανήκουν στον κλάδο τηλεπικοινωνιών παρουσιάζουν την απόλυτη δυναμική της δημιουργικής καταστροφής. Τα λίαν ικανοποιητικά αποτελέσματα της Nokia, που δημοσιεύτηκαν την περασμένη εβδομάδα, επιβεβαίωσαν τη κυριαρχία της στην αγορά κινητής τηλεφωνίας, ενώ τα αντίστοιχα της Εricssoσηματοδότησαν τις μεγαλύτερες απώλειες στην επιχειρηματική ιστορία της Σουηδίας. H σουηδική εταιρεία ανακοίνωσε, επίσης, τα σχέδιά της να επικεντρωθεί στη δημιουργία δικτύων κινητής τηλεφωνίας περιορίζοντας τις δραστηριότητές της στην παραγωγή κινητών συσκευών τηλεπικοινωνίας.

Η ευρωπαϊκή χρηματιστηριακή αγορά εκλαμβάνεται, συχνά, ως το καλύτερο σημείο εκκίνησης. Ωστόσο, η εκ νέου δημιουργία του χρηματοοικονομικού τομέα, σύμφωνα με τα κριτήρια των ΗΠΑ, δεν θα εξασφαλίσει την απαιτούμενη μαγεία. Αν και η Βρετανία έχει πολλά κοινά στοιχεία με τις ΗΠΑ όσον αφορά την υποδομή των αγορών, η οικονομική απόδοσή της με την πάροδο του χρόνου είναι ευρωπαϊκή.

Η απάντηση δεν είναι τόσο απλή, αλλά αφορά την κουλτούρα και τις προσδοκίες των ανθρώπων στις δυο όχθες του Ατλαντικού. Στην Ευρώπη, οι άνθρωποι αντιμετωπίζουν τον κόσμο σαν ένα μονόπλευρο παιχνίδι. Το κέρδος τού ενός θα είναι η απώλεια του άλλου. Στις ΗΠΑ, οι άνθρωποι έχουν μεγαλύτερη διάθεση για να προσαρμοστούν σε νέες συνθήκες, να δεχτούν θετικά μια αλλαγή ή να κυνηγήσουν τις ευκαιρίες. Αυτή τη στάση πρέπει να υιοθετήσουν οι πολιτικοί της Ευρώπης στη χάραξη της πολιτικής τους. Κανένας δεν ισχυρίζεται ότι αυτό είναι δύσκολο. Οι επιχειρηματίες δεν εξασφάλιζαν συγκριτικό πλεονέκτημα από τις καινοτομίες τους από μια υπερβολική δόση δημιουργικής καταστροφής. Δεν θα επιχειρούσαν ούτε να εισέλθουν στην αγορά.

Εταιρείες που σημείωσαν ταχεία ανάπτυξη μέσω εξαγορών θα αναγκασθούν να αναθεωρήσουν την πολιτική τους μετά την απόφαση της Tyco να διασπασθεί. H Tyco υπήρξε, βέβαια, ακραία περίπτωση, αλλά πολλές εταιρείες καίριες για την αμερικανική οικονομία, όπως η General Electric, έχουν οικοδομήσει την ανάπτυξή τους στις εξαγορές και την περικοπή του κόστους. Το πρόβλημα που αντιμετωπίζουν σήμερα οι εταιρείες αυτές είναι ότι έχουν μειωθεί σημαντικά οι πιθανοί αξιόπιστοι στόχοι εξαγορών, ενώ οι επενδυτές έχουν γίνει ιδιαίτερα επιφυλακτικοί σε ό,τι αφορά την έλλειψη διαφάνειας που συχνά συνεπάγεται η ανάπτυξη μέσω εξαγορών.

Λάβετε μέρος στη συζήτηση 0 Εγγραφείτε για να διαβάσετε τα σχόλια ή
βρείτε τη συνδρομή που σας ταιριάζει για να σχολιάσετε.
Για να σχολιάσετε, επιλέξτε τη συνδρομή που σας ταιριάζει. Παρακαλούμε σχολιάστε με σεβασμό προς την δημοσιογραφική ομάδα και την κοινότητα της «Κ».
Σχολιάζοντας συμφωνείτε με τους όρους χρήσης.
Εγγραφή Συνδρομή
MHT