ΔΙΕΘΝΗΣ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ

Επιχείρηση «δημόσιο χρέος» η Κομισιόν

«Παράπλευρη απώλεια» του ενδοευρωπαϊκού εμφυλίου για το Σύμφωνο Σταθερότητας κινδυνεύει να γίνει η Ελλάδα, καθώς έχοντας αποτύχει οικτρά στις προσπάθειες επιβολής των κανόνων περί ελλειμμάτων, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή αναζητεί τώρα πιο πρόσφορο έδαφος επιβολής της νομιμότητος στο δημόσιο χρέος, την αχίλλειο πτέρνα των ελληνικών δημοσιονομικών δεικτών.

Μία ημέρα μετά την απόφασή της να προσφύγει κατά των 15 κρατών-μελών για την απόφασή τους να απαλλάξουν τη Γερμανία και τη Γαλλία από τις υποχρεώσεις τους σε ό,τι αφορά τη χαλιναγώγηση των ελλειμμάτων των προϋπολογισμών τους, η Επιτροπή παρουσίασε χθες τη «στρατηγική συντονισμού και εποπτείας οικονομικής πολιτικής», που έχει σαν μία από τις βασικές παραμέτρους της «τη μεγαλύτερη έμφαση στο δημόσιο χρέος» και την αλληλένδετη γενικότερη βιωσιμότητα των δημοσίων οικονομικών των κρατών-μελών.

Η «στρατηγική», μια πρόγευση των προτάσεών της για την «οικονομική διακυβέρνηση» της Ζώνης Ευρώ που θα παρουσιαστούν τον ερχόμενο μήνα, έχει τρεις κύριες συνιστώσες: τη διατήρηση του εποπτικού ρόλου που διαδραματίζει η Επιτροπή στα δημοσιονομικά μεγέθη του Συμφώνου Σταθερότητας, την ενίσχυση της «οικονομικής διακυβέρνησης» και, τέλος, την αποκατάσταση της νομιμότητος όσον αφορά τον δικό της ρόλο στο όλο οικονομικό δημοσιονομικό πλαίσιο, που τόσο κραυγαλέα καταπατήθηκε από τις κυβερνήσεις με την απαλλαγή της Γερμανίας και της Γαλλίας.

Είναι εμφανές από τις προτάσεις ότι η Επιτροπή αναζητεί τρόπους να διαφύγει από την αποδεδειγμένα αδιέξοδη και, κατά τον πρόεδρό της Ρομάνο Πρόντι, «βλακώδη» ακαμψία του Συμφώνου. Ετσι, τονίζοντας ότι επ’ ουδενί παραιτείται του δικαιώματός της να συνεχίσει να κρίνει τα οικονομικά προγράμματα των κρατών-μελών, η Επιτροπή σημειώνει ότι χρειάζεται «μια καλύτερη εξισορρόπηση» της δημοσιονομικής πειθαρχίας και των ευρύτερων αναγκών της οικονομίας (που είναι και η βασική θέση των Γαλλογερμανών ότι το Σύμφωνο βλάπτει την ανάπτυξη) καθώς και η ανάγκη για μεγαλύτερη έμφαση στη βιωσιμότητα των δημοσίων οικονομικών.

Ειδικά για το πρώτο, τον συνδυασμό πειθαρχίας και ανάπτυξης, η Επιτροπή σημειώνει ως πρώτη προτεραιότητα τη «μεγαλύτερη έμφαση» στο δημόσιο χρέος, με ό,τι μπορεί να σημαίνει αυτό για την Ελλάδα, τη χώρα με το σοβαρότερο πρόβλημα δημοσίου χρέους στην Ενωση. Πέραν αυτών μιλάει για αύξηση της αυστηρότητας σε περιόδους άνθησης ώστε να υπάρχουν μεγαλύτερα περιθώρια ελιγμών στις δύσκολες εποχές, τη μεγαλύτερη «ευελιξία» σε ό,τι αφορά τις «ιδιαιτερότητες» κάθε χώρας, με άλλα λόγια τη μερική μετάβαση σε ένα Σύμφωνο «α λα καρτ», ώστε και οι κανόνες να εφαρμόζονται και η οικονομία να επωφελείται και, τέλος, την αποσαφήνιση των μεθόδων επιβολής της νομιμότητος του Συμφώνου, ώστε να αποφευχθούν στο μέλλον τραγωδίες όπως αυτή που εκτυλίσσεται τούτη την περίοδο.