ΔΙΕΘΝΗΣ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ

Προϋπολογισμοί… μαζικής καταστροφής

Θα πρέπει να είναι πλέον σαφές σε όλους ότι η κυβέρνηση Μπους βασίζεται στην πίστη της. Εξαπέλυσε έναν πόλεμο εναντίον του Ιράκ, τον οποίο θεμελίωσε στις πεποιθήσεις της, με βάση πληροφορίες- εικασίες. Το σχέδιό της για την ιρακινή ανοικοδόμηση στηρίχθηκε σε απόψεις, υποστηρίχθηκε από περικοπές φόρων, που επίσης βασίστηκαν στην πίστη της και έχουν στόχο την απόδοση εσόδων. H ομάδα αυτή πιστεύει ότι αυτό που έχει σημασία στην πολιτική και την οικονομία είναι η βούληση και η βεβαιότητα, όχι τα γεγονότα, η κοινωνική επιστήμη ή η ιστορία. Προσωπικά δεν πιστεύω ότι η κυβέρνηση Μπους θα πληρώσει μακροπρόθεσμα το πολιτικό τίμημα για τις πληροφορίες της σχετικά με τα όπλα μαζικής καταστροφής στο Ιράκ, που βασίστηκαν σε εικασίες. Υπερβολικά πολλοί Αμερικανοί, εμού συμπεριλαμβανομένου, θεωρούν ότι η απομάκρυνση του Σαντάμ ήταν το σωστό βήμα, ακόμη και αν το πρόσχημα των όπλων μαζικής καταστροφής ήταν εσφαλμένο.

Η πραγματική αχίλλειος πτέρνα της κυβέρνησης Μπους είναι οι προϋπολογισμοί μαζικής καταστροφής, που έχουν θέσει σε κίνδυνο το μέλλον του έθνους, με τις άφρονες περικοπές φόρων και τις ανεξέλεγκτες δαπάνες. H τελευταία έκθεση της Υπηρεσίας Προϋπολογισμού του Κογκρέσου εκτιμά πως το έλλειμμα θα ανέλθει σε 2,4 τρισεκατομμύρια την επόμενη δεκαετία, σχεδόν ένα τρισεκατομμύριο παραπάνω από τις προβλέψεις προ πενταμήνου.

Πρόκειται για μία αποτυχία των μυστικών υπηρεσιών και της κοινής λογικής, που απειλεί να μας κάνει όλους ανασφαλείς. Οπως επισημαίνει ο Πιτ Πίτερσον, πρώην υπουργός Εμπορίου επί προεδρίας Νίξον και επί μακρόν υποστηρικτής της δημοσιονομικής υπευθυνότητας, στο επικείμενο βιβλίο του: «Στις εκλογές του 1980, ο Ρόναλντ Ρέιγκαν εδραίωσε την εκλογική του βάση με το διάσημο ερώτημά του «θέλω να ρωτήσω όλους τους Αμερικανούς: Είστε καλύτερα τώρα απ’ ό,τι πριν από τέσσερα χρόνια;» Κάποιος προεδρικός υποψήφιος με το βλέμμα στραμμένο στο μέλλον θα μπορούσε να παραφράσει το ερώτημα. Είναι το μέλλον σας καλύτερο απ’ ό,τι πριν από τέσσερα χρόνια, τώρα που βαρύνεσθε με νέα δάνεια και υψηλότερους φόρους, τα οποία τα συνοδεύουν;». Αν και ο Πίτερσον καταδεικνύει τόσο τους Δημοκρατικούς όσο και τους Ρεπουμπλικανούς ως συνυπεύθυνους για τις δημοσιονομικές παράνοιες του καιρού μας, οι Δημοκρατικοί θα έπρεπε να ακολουθήσουν τις συμβουλές του και να αναδείξουν το ερώτημα σε κεντρικό σύνθημα της εκστρατείας. O προβληματισμός βρίσκεται στο μυαλό όλων μας. Θα πρέπει να συνδυασθεί με το αυτοκόλλητο: «Διαβάστε τα χείλια μου: Οχι νέες υπηρεσίες. O Μπους ξόδεψε όλα τα χρήματα». Και θα πρέπει να υποστηριχθεί από μία υπεύθυνη εναλλακτική πλατφόρμα εκ μέρους των Δημοκρατικών τόσο στο θέμα των φόρων όσο και των δαπανών.

Αυτός είναι ο μοναδικός τρόπος για να ξεσκεπασθεί η επαίσχυντη συμμαχία κυνικών, οι οποίοι ενδιαφέρονται μόνο για τις επόμενες εκλογές.

Οι ίδιοι άνθρωποι που μας διαβεβαίωναν ότι ο Σαντάμ έχει όπλα μαζικής καταστροφής, σήμερα μας λένε ότι οι προϋπολογισμοί μαζικής καταστροφής είναι άνευ σημασίας. Στη διάρκεια του πολέμου στο Βιετνάμ, οι συντηρητικοί επέκριναν τον Λίντον Τζόνσον για τη δημοσιονομική ανευθυνότητά του. «Εκείνος το μόνο που ήθελε ήταν όπλα και βούτυρο. Σήμερα οι επονομαζόμενοι συντηρητικοί πλειοδοτούν. Τα θέλουν όλα: όπλα, βούτυρο και περικοπές φόρων», αναφέρει χαρακτηριστικά ο Πίτερσον.