ΔΙΕΘΝΗΣ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ

Αργεντινή – ΔΝΤ: το τέλος μιας σχέσης;

H σχέση της Αργεντινής με το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο έχει ξεκινήσει αρκετά χρόνια πριν. Το 1991, συγκεκριμένα, ο τότε υπουργός Εξωτερικών της χώρας είχε πει εκείνο το περίφημο, ότι επιδιώκει «σαρκικές σχέσεις» με την Ουάσιγκτον. O Λευκός Οίκος ποτέ δεν ανταποκρίθηκε πλήρως στην επιθυμία του αυτή, αλλά το ΔΝΤ βρέθηκε πολλές φορές σε απόσταση αναπνοής από το «σώμα» της Αργεντινής, ενώ άλλοτε απομακρύνθηκε. Στις περιόδους εγγύτητας είχε προσφέρει συμβουλές και χρήματα? το διάστημα 1991-2002 οργάνωσε περίπου 50 αποστολές στη χώρα, ενώ στις αρχές αυτής της χρονιάς το συνολικό χρέος της Αργεντινής προς το ΔΝΤ ανερχόταν σε 16 δισ. δολάρια.

Στα τέλη του 2001 σημειώθηκε η χειρότερη σύγκρουση μεταξύ των δύο, όταν το ΔΝΤ διέκοψε τη διάθεση κεφαλαίων και η Αργεντινή διέκοψε την αποπληρωμή του χρέους της. Σήμερα οι σχέσεις έχουν και πάλι αποκλιμακωθεί. Πέρυσι τον Σεπτέμβριο ο διεθνής οργανισμός αποφάσισε να διοχετεύσει στη χώρα 13,5 δισ. δολάρια σε τρία στάδια, ώστε να μπορέσει να καλύψει παλαιότερες οφειλές της. Σε ανταπόδοση η Αργεντινή δεσμεύθηκε να εφαρμόσει οικονομικές μεταρρυθμίσεις και να διαπραγματευθεί καλοπροαίρετα με τους ιδιώτες πιστωτές, έναντι των οποίων οφείλει 88 δισ. δολάρια από το δημόσιο χρέος της και έχει παύσει πλέον να το εξυπηρετεί.

Τον Μάρτιο το ΔΝΤ θα εξετάσει την πρόοδο όλων των ανωτέρω διαδικασιών, ώστε να αποφανθεί εάν θα χορηγήσει στην Αργεντινή την επόμενη δόση των κονδυλίων. O πρόεδρος Νέστορ Κίρτσνερ έχει απειλήσει πως εάν δεν εγγυηθεί το ΔΝΤ ότι θα συνεχίσει την οικονομική βοήθεια, τότε η χώρα του δεν πρόκειται να του καταβάλει την οφειλή των 3 δισ. δολαρίων στις 9 Μαρτίου. Ανάλογη στάση τηρεί ο Αργεντινός ηγέτης και με τους ιδιώτες πιστωτές, πράγμα που τους έχει εξοργίσει. Ορισμένοι ζητούν την κατάσχεση των περιουσιακών στοιχείων της Αργεντινής, ενώ ήδη η NML Capital, που έχει αγοράσει κρατικά ομόλογα Αργεντινής, αξίας 172 εκατομμυρίων δολαρίων, το κατόρθωσε? συγκεκριμένα, εξασφάλισε δικαστική εντολή για πάγωμα περιουσιακών στοιχείων της κυβέρνησης της χώρας, τα οποία βρίσκονται στην Ουάσιγκτον και το Μέριλαντ.

Ωστόσο, όλες αυτές οι κινήσεις δεν βοηθούν στην επίλυση του προβλήματος. Οπως υπογράμμισε ο Τζέιμς Καρβάιλ, πρώην σύμβουλος του Μπιλ Κλίντον, η αγορά ομολόγων μπορεί να εκφοβίσει τους πάντες, αρκεί να μην έχει φθάσει μία χώρα στο σημείο να μη δύναται πλέον να εξυπηρετήσει το χρέος της. Αφ’ ης στιγμής διαβεί αυτήν τη γραμμή, δεν έχει πλέον τίποτε να χάσει.

Σήμερα αυτό που διακυβεύεται στην περίπτωση της Αργεντινής είναι η χρονική στιγμή και οι όροι της εκ νέου αποδοχής της από την παγκόσμια ομολογιακή αγορά. H ίδια δεν βιάζεται, αν και οι σημερινοί κυβερνώντες διατείνονται ότι έχασε το μεγαλύτερο μέρος της περασμένης δεκαετίας, προσπαθώντας να καταστεί ασφαλής για τους ξένους επενδυτές. Συνδέοντας το εθνικό νόμισμα, το πέσο, με το αμερικανικό δολάριο, έδωσε τη δυνατότητα στο ξένο κεφάλαιο να καθορίσει τους οικονομικούς της κύκλους, την ευημερία και την ύφεση. Τώρα, που δεν ισχύει πλέον αυτή η διασύνδεση ούτε και η εξάρτηση από τις διεθνείς κεφαλαιαγορές, η οικονομία της Αργεντινής αναπτύσσεται και πάλι κατά 8,4%.

Ωστόσο, χωρίς ξένες επενδύσεις, οι οποίες κρίνονται απολύτως αναγκαίες ειδικά για την ανασυγκρότηση του χρηματοπιστωτικού τομέα, αυτή η οικονομική ανάπτυξη θα εξαντλήσει τον δυναμισμό της. Φαίνεται, όμως, ότι ο Νέστορ Κίρτσνερ θέλει να το διασκεδάσει, όσο κι αν κρατήσει. Αλλωστε, χρήματα πέραν των συνόρων της Αργεντινής δεν διαθέτουν μόνον οι ξένοι επενδυτές, αλλά και οι ίδιοι οι πολίτες της? εκτιμάται ότι αυτά τα κεφάλαια ανέρχονται σε 100 δισ. δολάρια και ενδιαφέρουν άμεσα τον πρόεδρο της Αργεντινής, προτού στραφεί στις αγορές και πάλι.