ΔΙΕΘΝΗΣ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ

Ε.Ε.: Δύσκολη συγκυρία για τις αποφάσεις της διεύρυνσης

Οι περισσότερες σύνοδοι κορυφής της Ευρωπαϊκής Ενωσης μοιάζουν με οικογενειακές συγκεντρώσεις. Λίγο κακόκεφες, ενίοτε, αλλά συνήθως αδιάφορες για οποιονδήποτε άλλον. Η τελευταία μπορεί να είναι η εξαίρεση. Την Πέμπτη και την Παρασκευή, οι Ευρωπαίοι ηγέτες συναντήθηκαν στις Βρυξέλλες για έναν απολογισμό του έτους, στον οποίο ο υπόλοιπος κόσμος έδωσε ασυνήθιστη προσοχή. Κι αυτό γιατί η σύνοδος αυτή θα έδειχνε αν πράγματι οι ευρωπαϊκές χώρες επιθυμούσαν επέκταση της «λέσχης» τους ώς την Τουρκία και τα Βαλκάνια και, αν ναι, πόσο σύντομα. Το ζήτημα της διεύρυνσης είναι σημαντικό, κυρίως λόγω της χρονικής συγκυρίας.

Τρεις ημέρες πριν από τη σύνοδο, οι Ευρωπαίοι υπουργοί Εξωτερικών αποφάσισαν να τιμωρήσουν την Τουρκία για τη μη κάλυψη των δεσμεύσεών της προς την Ε.Ε., στο πλαίσιο των ενταξιακών διαπραγματεύσεων. Δύο εβδομάδες μετά τη σύνοδο, την Πρωτοχρονιά, η Βουλγαρία και η Ρουμανία γίνονται και επισήμως το 26ο και το 27ο μέλος της Ενωσης, αντίστοιχα, ολοκληρώνοντας με καθυστέρηση τη διαδικασία που ξεκίνησε το 2004, με την ένταξη 10 επιπλέον χωρών της κεντρικής και ανατολικής Ευρώπης. Και τρεις εβδομάδες αργότερα, στις 21 Ιανουαρίου, η Σερβία έχει εκλογές. Η Ε.Ε. διέρρηξε τις σχέσεις της με τη Σερβία τον Μάιο, λόγω της αδυναμίας της να συλλάβει έναν φερόμενο ως εγκληματία πολέμου. Ωστόσο, η αναθέρμανση των σχέσεων έγινε ζητούμενο από τον περασμένο μήνα, μετά την προσέγγιση της Σερβίας από μέλη του ΝΑΤΟ.

Για τα ευρωπαϊκά δεδομένα, η απόφαση να τιμωρηθούν οι Τούρκοι ελήφθη σχετικά εύκολα. Στόχος της ήταν να αποτελέσει αντίμετρο στην άρνηση της Αγκυρας να ανοίξει τα λιμάνια και τα αεροδρόμιά της στην Κύπρο. Αναμφίβολα, η τιμωρία θα μπορούσε να ήταν αυστηρότερη. Το γεγονός ότι δεν ήταν έδωσε τη δυνατότητα στον Βρετανό υπουργό Εξωτερικών, επί μακρόν υπέρμαχο της τουρκικής υποψηφιότητας, να υποστηρίξει πως δεν υπήρξε κάποια «σύγκρουση» και πως οι διαπραγματεύσεις «συνεχίζονται ακόμα». Ισως. Παρόλα αυτά, έστω και αν οι υπουργοί Εξωτερικών συμφώνησαν αμέσως σε τιμωρία, αυτό δεν σημαίνει ότι θα συμφωνήσουν στον χρόνο κατά τον οποίο πρέπει να προχωρήσουν οι διαπραγματεύσεις, ούτε στο αν θα καταλήξουν κάποτε κάπου.