ΔΙΕΘΝΗΣ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ

«Κλειδί» για την ανάκαμψη στις ΗΠΑ η αγορά στέγης

Ούτε το Κογκρέσο ούτε οι ομοσπονδιακές ρυθμιστικές αρχές ούτε το κράτος ούτε οι ομοσπονδιακοί εισαγγελείς έχουν ακόμη αναλάβει να διεξαγάγουν ενδελεχή έρευνα στη φούσκα των στεγαστικών δανείων και των χρηματοπιστωτικών ιδρυμάτων. Καλωσορίσαμε την είδηση ότι το υπουργείο Δικαιοσύνης διερευνά καταγγελίες πως η Standard & Poor’s υπερτιμούσε επίτηδες τους τοξικούς τίτλους τους συνδεδεμένους με στεγαστικά δάνεια τα χρόνια προτού σκάσει η φούσκα. Ελπίζουμε να διευρυνθεί ο κύκλος των ερευνών. Χρειάζονται, όμως, πολύ περισσότερα για να αντιμετωπισθούν οι ζημίες από την κρίση των στεγαστικών δανείων. Δεκάδες εκατομμύρια Αμερικανοί συνθλίβονται από τα χρέη των στεγαστικών τους δανείων.

Το Κογκρέσο και ο Λευκός Οίκος δεν έχουν ακόμη αντιληφθεί πως η οικονομία δεν θα ανακάμψει μέχρις ότου ανακάμψει η αγορά στέγης.

Και αυτό δεν θα συμβεί χωρίς μια στιβαρή προσπάθεια να περιορισθούν οι εξαναγκαστικοί πλειστηριασμοί με την τροποποίηση των προβληματικών στεγαστικών δανείων. Αντί να ασκεί πιέσεις στις τράπεζες για να κάνουν αυτό που πρέπει, η κυβέρνηση Ομπάμα ουσιαστικά τις έχει ενθαρρύνει να κάνουν ό, τι μπορούν για να βοηθήσουν, κυρίως μειώνοντας τα επιτόκια για όσους δανειολήπτες αντιμετωπίζουν πρόβλημα στην αποπληρωμή των δανείων τους. Οι τράπεζες δεν έχουν κάνει αρκετά. Η κυβέρνηση χρειάζεται νέες ιδέες. Μπορεί να αρχίσει με τους δύο ημικρατικούς ομίλους στεγαστικών δανείων, Fannie Mae και Freddie Mac, ζητώντας τους να μειώσουν δραστικά το υπόλοιπο από το κεφάλαιο όσων δανείων υπερβαίνουν αυτή τη στιγμή την αξία των κατοικιών για τα οποία έχουν δοθεί και να διευκολύνουν όσους δανειολήπτες έχουν κατοικίες με αξία μικρότερη των δανείων τους.

Εξι εκατ. έχουν χάσει τα σπίτια τους

Αν ο πρόεδρος ενεθάρρυνε τα δυναμικά μέτρα και οι Fannie και Freddie, που υποστηρίζουν τα περισσότερα νέα στεγαστικά δάνεια, καθιστούσαν σαφές στις τράπεζες ότι απαιτούν μειώσεις, οι τράπεζες θα αισθάνονταν σημαντική πίεση να προχωρήσουν. Οι αριθμοί είναι ανατριχιαστικοί. Οι πωλήσεις κατοικιών υποχώρησαν τον Ιούλιο κατά 3,5%, ενώ οι τιμές μειώθηκαν τον ίδιο μήνα κατά 4,4% σε σύγκριση με την αντίστοιχη περίοδο του περασμένου έτους. Συνολικά η πτώση των τιμών φθάνει το 33% από την εκτίναξη που είχε σημειώσει η αγορά πριν από πέντε χρόνια, ενώ συνολικά η απώλεια αξίας των κατοικιών φθάνει τα 6,6 τρισ. δολάρια. Αυτή τη στιγμή, για 14,6 εκατ. ιδιοκτήτες κατοικιών το χρέος που οφείλουν ακόμη από το στεγαστικό τους δάνειο υπερβαίνει την αξία των κατοικιών τους και σχεδόν για τους μισούς από αυτούς η διαφορά είναι πάνω από 30%. Σχεδόν έξι εκατ. δανειολήπτες έχουν ήδη χάσει τα σπίτια τους. Η μείωση του κυρίως κεφαλαίου είναι καλύτερη λύση από τη μείωση των επιτοκίων, επειδή μειώνει τις πληρωμές και φέρνει ισορροπία με την αξία του ακινήτου. Οι τράπεζες ανθίστανται επειδή κάτι τέτοιο θα τις εξανάγκαζε να αναγνωρίσουν ζημίες που θα προτιμούσαν να καθυστερήσουν. Η κυβέρνηση έχει αντισταθεί μερικώς επειδή οι μειώσεις του κυρίως κεφαλαίου μοιάζουν να επικροτούν τους απερίσκεπτους δανειολήπτες. Ωστόσο, πολλοί από τους δανειολήπτες που αντιμετωπίζουν πρόβλημα σήμερα δεν είναι απερίσκεπτοι. Αποτελούν, μάλλον, παράπλευρη απώλεια μιας φούσκας που εξανέμισε την αξία ακινήτων και εξαφάνισε θέσεις εργασίας, μετατρέποντας λογικά και αντιμετωπίσιμα επίπεδα χρέους σε αβάσταχτο βάρος.