ΔΙΕΘΝΗΣ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ

Η ΔΙΕΘΝΗΣ ΑΓΟΡΑ

Δεκάδες είναι πλέον τα εφιαλτικά οικονομικά στοιχεία και οι πληροφορίες που περνούν κάθε μέρα από τα μάτια μας που απεικονίζουν τη σκληρή σημερινή οικονομική πραγματικότητα. Η ύφεση που βαθαίνει, το έλλειμμα που επιμένει, η ανεργία που ανεβαίνει, τα εισοδήματα που πέφτουν, οι αμέτρητες ζημίες των επιχειρήσεων, τα σκάνδαλα των τραπεζιτών ή κάτι άλλο; Τα φαγοπότι στη ΔΕΗ. Μείζον πολιτικό θέμα εγείρει η απόφαση του Νομικού Συμβουλίου του Κράτους για τα μπόνους των μεγαλοστελεχών της ΔΕΗ, με την οποία κρίθηκαν παράνομα, καθώς μπορεί να καταψηφίστηκαν στην τελευταία γενική συνέλευση από τον εκπρόσωπο του Δημοσίου και να μη δοθούν, αλλά κατά τις δύο προηγούμενες είχαν ψηφιστεί εν γνώσει των κ. Ευ. Βενιζέλου και Γιώργου Παπακωνσταντίνου.

Σύμφωνα με το Νομικό Συμβούλιο του Κράτους, επίδομα 3.500 ευρώ –που είχε βαφτιστεί «οικογενειακό»– έπαιρναν ο πρόεδρος Δ.Σ. Αρθούρος Ζερβός και ο αναπληρωτής διευθύνων σύμβουλος Κώστας Θέος. Σε περίπου 250 στελέχη της εταιρείας δινόταν αντίστοιχο μηνιαίο επίδομα 2.000–2.500 ευρώ. Με το τρικ του «οικογενειακού επιδόματος», οι διοικούντες και τα μεγαλοστελέχη της ΔΕΗ μοιράζονταν κάθε χρόνο 8,5 εκατ. ευρώ. Πληροφορίες αναφέρουν ότι υπάρχουν και άλλες τέτοιες ανάλογες παροχές, οι οποίες θα διερευνηθούν.

Το θέμα του επιδόματος ανέκυψε όταν άρχισαν οι περικοπές στις αμοιβές των εργαζομένων στις ΔΕΚΟ. Η διοίκηση της ΔΕΗ υποστήριξε ότι δεν μπορεί να κόψει τα επιδόματα, επειδή αντιστοιχούν σε παροχές που ισχύουν στον ιδιωτικό τομέα για στελέχη μεγάλων επιχειρήσεων. Το θέμα είναι όμως πρωτίστως πολιτικό και ηθικό, καθώς δύο υπουργοί Οικονομικών συνέπραξαν στην αφαίμαξη της ΔΕΗ, ενώ παράλληλα αυξάνονταν τα τιμολόγια και επιβαρύνονταν οι καταναλωτές.

Ολα αυτά συνέβαιναν ενώ οι –πρώην και οι επόμενες– κυβερνήσεις αναζητούν έσοδα πετσοκόβοντας μισθούς από τους χαμηλόμισθους και τους χαμηλοσυνταξιούχους. Ενώ με περισσό θράσος εξακολουθεί να κυκλοφορεί η φαιδρή άποψη πως δεν φταίει η συνταγή του Μνημονίου για τα δεινά που έχουν συσσωρευτεί, αλλά επειδή δεν εφαρμόστηκε! Και γιατί δεν την εφάρμοσαν αυτοί που την πίστεψαν και αυτοί που την ψήφισαν; Φαιδρά πράγματα… Σταματήστε να κοροϊδεύετε τον εαυτό σας και τον κόσμο.

Μία περίοδος ασφυκτικών πιέσεων από τους εταίρους έχει ήδη ξεκινήσει για την Ελλάδα, πιέσεις και απειλές που θα συνεχιστούν και τις επόμενες εβδομάδες εωσότου διαπιστώσουν εμπράκτως τα δείγματα γραφής της τριτοκομματικής κυβέρνησης Σαμαρά. Το «όπλο» τους είναι η εκταμίευση της επόμενης δόσης, την οποία έχει απόλυτη ανάγκη η χώρα για να σταθεί όρθια.

Το αξιοσημείωτο στοιχείο των τελευταίων ημερών είναι η απόλυτη σιγή κοινοτικών αξιωματούχων, όπως ο πρόεδρος του Eurogroup Ζαν-Κλοντ Γιουνκέρ, και κυβερνήσεων, όπως η γαλλική, που υπόσχονταν μέχρι και την παραμονή των εκλογών επιμήκυνση της δημοσιονομικής προσαρμογής και σχέδιο άμεσης στήριξης της πραγματικής οικονομίας, ώστε η Ελλάδα να βγει από την ύφεση. Οι εκλογές πέρασαν, ο λαός έδωσε πλειοψηφία στις φιλοευρωπαϊκές δυνάμεις, αλλά η τήρηση των υποσχέσεων, στην καλύτερη περίπτωση, αναβλήθηκε γι’ αργότερα. Οι σκληροί του κοινοτικού Βορρά επέβαλαν τη σιωπή και στους υπόλοιπους, καθορίζοντας, προς το παρόν τουλάχιστον, τους κανόνες του παιχνιδιού. Η τρόικα πιέζει με κάθε τρόπο ώστε να εφαρμοστούν τα μέτρα που συμφωνήθηκαν στο Μνημόνιο, υπό την «αόρατη απειλή» της μη καταβολής της δόσης του Αυγούστου, που υπερβαίνει τα 3 δισ. ευρώ και θα διατεθεί για την εξόφληση ομολόγων που κατέχει η ΕΚΤ. Αν η Ελλάδα δεν πάρει τη δόση, τότε θα πρέπει να αναζητηθεί άλλη λύση. Αυτό που συζητείται είναι η παράταση για έναν μήνα της εξόφλησης των ομολόγων.

Ο υπουργός Οικονομικών Γ. Στουρνάρας, γνωρίζοντας το κλίμα, είπε στη Βουλή: «Πρώτα η κυβέρνηση θα επαναφέρει τα δημόσια οικονομικά εντός των στόχων του Μνημονίου, ώστε να μη χαθεί η επόμενη δόση, και εν συνεχεία θα ζητήσει την αναδιαπραγμάτευση». Και αναπαράγουν παπαγαλίζοντες πως στόχος είναι η επιμήκυνση του χρόνου προσαρμογής κατά δύο χρόνια, ώς το τέλος του 2016.

Μετά τη σύνοδο κορυφής ακολούθησε μπαράζ δηλώσεων από τον Γερμανό υπουργό Οικονομικών Βόλφγκανγκ Σόιμπλε και τους ομολόγους του της Φινλανδίας, της Ολλανδίας και της Αυστρίας, με στόχο το «ψαλίδισμα» των προσδοκιών που είχαν δημιουργηθεί προεκλογικά στην Ελλάδα.

Στη συνέχεια ήρθε η τρόικα για να κάνει απογραφή πεπραγμένων και, όπως ήταν φυσικό, μετά από ακυβερνησία τριών μηνών και με ένα Μνημόνιο να κινείται σε λάθος δρόμο από την αρχή, δεν θα μπορούσε να καταλήξει σε θετικά συμπεράσματα για την πορεία της ελληνικής οικονομίας. Ωστόσο, όλα αυτά τα γνώριζαν όλοι, συνεπώς το τελευταίο που θα έπρεπε να κάνουν σήμερα είναι να παριστάνουν τους έκπληκτους.