ΔΙΕΘΝΗΣ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ

Στη σκιά του Brexit η διάσωση της Tata Steel

Στη σκιά του Brexit η διάσωση της Tata Steel

Εάν η βρετανική κυβέρνηση επιδιώξει να διασώσει τον κλάδο της χαλυβουργίας μετά την αποχώρηση της Tata Steel, δεν θα πρέπει να υπολογίζει στη στήριξη της Ευρωπαϊκής Επιτροπής. Τα σχετικά αναφέρουν σε δημοσίευμά τους οι Financial Times, με αφορμή το μείζον θέμα που ανακύπτει με τη σχεδιαζόμενη πώληση των δραστηριοτήτων της χαλυβουργίας Tata Steel, ενώ επίκειται το δημοψήφισμα για την παραμονή ή όχι της Βρετανίας στην Ε.Ε. Η εφημερίδα επισημαίνει ότι η προσέγγιση της Κομισιόν ως προς τον χάλυβα ταυτίζεται με εκείνην ως προς τον ρυπογόνο γαιάνθρακα: είναι καλύτερο η οικονομική αρωγή να στοχεύει στην άμβλυνση των συνεπειών από τη διακοπή των ζημιογόνων και μη ανταγωνιστικών επιχειρηματικών δραστηριοτήτων παρά στη διατήρησή τους. Πάντως, ούτε η Κομισιόν ούτε το Λονδίνο θέλουν να εμπλακούν σε καμία διαπραγμάτευση εν όψει του δημοψηφίσματος του Ιουνίου. Ισως, όμως, αναγκαστούν να το κάνουν, εάν η κυβέρνηση του Ντέιβιντ Κάμερον επιλέξει να στηρίξει τη χαλυβουργία με κρατικά κεφάλαια. Χθες, ο κ. Κάμερον διευκρίνισε πως «όλα τα ενδεχόμενα είναι ανοιχτά, αλλά η εθνικοποίηση των περιουσιακών στοιχείων της χαλυβουργίας θεωρείται η λιγότερο βιώσιμη επιλογή».

Πριν από δέκα χρόνια η ινδική Tata Steel είχε εξαγοράσει τα περιουσιακά στοιχεία της βρετανικής British Steel, αλλά σήμερα έχει να αντιμετωπίσει τη δραστική πτώση τιμών του χάλυβα και την υπερπροσφορά του μετάλλου στη διεθνή αγορά. Αν και επισήμως η Ευρωπαϊκή Επιτροπή δεν έχει ενημερωθεί από το Λονδίνο για την υπόθεση της Tata, έχει ήδη διατυπώσει την έντονη πρόθεσή της να αποτρέψει τις επιδοτήσεις με αποδέκτρια την ευρωπαϊκή χαλυβουργία. Εχει προσφάτως ξεκινήσει έρευνες για να διαπιστώσει τι συνέβη με τα 2 δισ. ευρώ που δόθηκαν από την ιταλική κυβέρνηση προς την χαλυβουργία Ilva. Στη δε περίπτωση της βελγικής Duferco, η Ε.Ε. έχει συστήσει στις αρμόδιες αρχές να ζητήσουν την επιστροφή κρατικής βοήθειας ύψους 211 εκατ.

Η απόφαση της Tata για έξοδο από τη Βρετανία σημαίνει πως τίθενται σε κίνδυνο σχεδόν 15.000 θέσεις εργασίας στη νότια Ουαλλία. Ειδικά η προοπτική της απώλειάς τους, τέλος, σε αυτήν την υποβαθμισμένη περιοχή, εντείνει περαιτέρω τις πιέσεις προς την κυβέρνηση του Ντέιβιντ Κάμερον.