ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ

Προϋπολογισμός λεπτών ισορροπιών για το 2002

Με έναν προϋπολογισμό λεπτών ισορροπιών επιχειρεί η κυβέρνηση να αντεπεξέλθει στο δύσκολο 2002. O υπουργός Οικονομίας Νίκος Χριστοδουλάκης απέδωσε τις δυσκολίες στο αντίξοο διεθνές περιβάλλον, επί του οποίου πρέπει να κινηθεί η Ελλάδα. Ισχυρίσθηκε ότι ο νέος προϋπολογισμός είναι ικανός να χρηματοδοτήσει ένα αποτελεσματικό κράτος και να διατηρήσει ισχυρές τις προοπτικές ανάπτυξης.

Η διεθνής οικονομική ανάπτυξη συρρικνώνεται και τόσο οι ΗΠΑ όσο και οι χώρες της Ευρωπαϊκής Ενωσης περιορίζουν τις προβλέψεις τους για το 2002, ενώ τοποθετούν την έξοδο από την κρίση στο 2003.

Σε αντίθεση με την αισιόδοξη οπτική που αναδεικνύει ο προϋπολογισμός, στην έκθεση του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου για την ελληνική οικονομία, διατυπώνονται σοβαρές επιφυλάξεις για την ευστάθεια με την οποία η ελληνική οικονομία πλησιάζει τον στόχο της πραγματικής σύγκλισης.

Οι ξένοι τεχνοκράτες διαπιστώνουν μικρή πρόοδο και στην πραγματική σύγκλιση, καθώς τα πραγματικά εισοδήματα των Ελλήνων υστερούν των αντιστοίχων των Ευρωπαίων πολιτών.

Το ΔΝΤ επισημαίνει ότι έχει διαπιστώσει μεγάλη και εκτεταμένη χρήση της «δημιουργικής λογιστικής», που αλλοιώνει την εικόνα των δημοσιονομικών μεγεθών, καθώς δεν καταγράφει σημαντικά ποσά κρατικών δαπανών.

Αναφέρεται στα διάφορα σύνθετα χρηματοοικονομικά εργαλεία που χρησιμοποιεί η ΔΕΚΑ, για να μειώνει παροδικά το δημόσιο χρέος και υπογραμμίζει το μεγάλο κόστος τους. Ολα αυτά, σύμφωνα με το ΔΝΤ, εμποδίζουν την προσπάθεια μείωσης του χρέους.

Ευνοϊκό στοιχείο για την ελληνική οικονομία παραμένει η πτώση της τιμής των καυσίμων, που βοηθά στη χαλάρωση των πληθωριστικών πιέσεων. Πρωταρχικός στόχος είναι, είπε ο κ. Χριστοδουλάκης, η επίτευξη ρυθμού αύξησης του ΑΕΠ 3,8% και πλεονάσματος στον προϋπολογισμό 0,8%. Αυτό θα συμβάλει στη μείωση του δημοσίου χρέους και στην αποκλιμάκωσή του στα επίπεδα του 97,3% το 2002 από 99,6% το 2001.

Βασικός μοχλός για να διατηρηθούν υψηλοί οι αναπτυξιακοί ρυθμοί το 2002 είναι η ταχεία απορρόφηση των πόρων του Γ΄ ΚΠΣ και η προώθηση των διαρθρωτικών αλλαγών που σχεδιάζει η κυβέρνηση. (Σελ. 22 – 23 – 24 και 25)