ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ

Προς τον μακροχρόνιο δανεισμό

Ουσιαστικές αλλαγές προς όφελος των νοικοκυριών θα επιφέρει η απελευθέρωση της καταναλωτικής πίστης, η οποία υπενθυμίζεται ότι ξεκίνησε από την 1η Ιουλίου, ως η τελευταία πράξη ωρίμασης του ελληνικού πιστωτικού συστήματος. Τα οφέλη προσδιορίζονται σε δύο κατευθύνσεις και συγκεκριμένα: Πρώτον, στη μετατροπή του δανεισμού των νοικοκυριών, από βραχυπρόθεσμο σήμερα, σε δανεισμό μεσο-μακροπρόθεσμο (άρα χαμηλότερες μηνιαίες δόσεις) και δεύτερον, στα περιθώρια μεγαλύτερης πίστωσης για τους καλούς και συνεπείς πελάτες των τραπεζών.

Οι δύο νέες αυτές παράμετροι αλλάζουν ουσιαστικά το τοπίο στην αγορά των καταναλωτικών δανείων, ενώ παράλληλα αναμένεται να οξύνουν τους επόμενους μήνες τον ανταγωνισμό των τραπεζών. Τα πιστωτικά ιδρύματα, μικρά και μεγάλα, λογικό είναι να προσφέρουν νέα γκάμα προϊόντων μετά την απελευθέρωση και πιθανότατα και νέα καλύτερα επιτόκια. Οι αρμόδιοι των τραπεζών επιβεβαιώνουν μια τέτοια εξέλιξη και επισημαίνουν πως το σύστημα, με το νέο ελεύθερο καθεστώς, γίνεται πλέον ευέλικτο και πελατοκεντρικό και στον τομέα της καταναλωτικής πίστης.

Οι όροι των δανείων στο εξής, το ύψος του ποσού, ο χρόνος αποπληρωμής, ακόμη ενδεχομένως και το επιτόκιο, δεν θα είναι ενιαίοι για κάθε περίπτωση και κάθε πελάτη, όπως ώς τώρα συνέβαινε με τα λεγόμενα προσωπικά δάνεια των 3.000 ευρώ ή τα καταναλωτικά με αποδείξεις ώς 24 χιλιάδες ευρώ. O καλός και φερέγγυος πελάτης, θα μπορεί στο εξής να δανειστεί ένα μεγαλύτερο ποσό από την τράπεζα, πιθανότατα μέσω ενός νέου προϊόντος καταναλωτικής πίστης, με χαμηλότερο επιτόκιο.

Το σημαντικότερο όμως για τον πελάτη, είναι ότι στη βάση της απελευθέρωσης θα μπορεί τώρα να προχωρήσει σε αναχρηματοδότηση του δανείου ή των δανείων του (συμπεριλαμβανομένων πιθανώς και των πιστωτικών καρτών), σε πιο μακρύ χρονικό ορίζοντα. Μεγάλη υπόθεση! Αυτό σημαίνει, πως θα μπορεί να συγκεντρώσει τα δάνεια που έχει, από μία ή από περισσότερες τράπεζες (και τα οποία τρέχουν παράλληλα), σε ένα νέο δάνειο και αντί να υποχρεούται να το αποπληρώσει σε δύο χρόνια όπως ίσχυε ώς σήμερα, θα μπορεί να εξοφλήσει το νέο σε τέσσερα ή σε πέντε ή σε έξι χρόνια. Μεγάλη διαφορά! H μηνιαία δόση του δανείου έτσι, θα περιορισθεί στο ήμισυ της σημερινής και παρακάτω, με αποτέλεσμα να υπάρχει σημαντική οικονομική ελάφρυνση του συγκεκριμένου πελάτη. Ποιο νοικοκυριό και ποιος καταναλωτής δεν επιθυμεί μια τέτοια εξέλιξη; Νομίζουμε οι περισσότεροι…

Παράλληλα, οι καλοί και οικονομικά εύρωστοι πελάτες, ενδεχομένως με τον τρόπο αυτό να αυξήσουν το ποσό του δανείου τους, για άλλες μεγάλες αγορές που προγραμματίζουν, αφού η μηνιαία δόση θα είναι ίδια ή και χαμηλότερη (επειδή θα είναι φυσικά κατατμημένες σε μεγαλύτερο χρονικό ορίζοντα). Να λοιπόν ένα ακόμη σημαντικό πεδίο δράσης και περαιτέρω ανάπτυξης των τραπεζικών εργασιών. H απελευθέρωση που σημειώθηκε γενικότερα στο ελληνικό πιστωτικό σύστημα τα τελευταία χρόνια, ο εκσυγχρονισμός των ελληνικών τραπεζών και η κεφαλαιακή τους ενίσχυση, σε συνδυασμό με τα πολύ χαμηλά επιτόκια που επέφερε η είσοδος στην ONE, αποτέλεσαν τεράστιας σημασίας -όπως αποδεικνύεται- μεταβολή για την ελληνική οικονομία. Κυρίως, οδήγησαν στην άνθηση της τραπεζικής χρηματοδότησης, με νέα και φθηνά προϊόντα για νοικοκυριά και επιχειρήσεις. Για τα ελληνικά νοικοκυριά, το φαινόμενο ήταν πρωτόγνωρο.

Από το πολύ ενδιαφέρον πάντα «Οικονομικό Δελτίο» που εκδίδει η Alpha Bank και το Στατιστικό Δελτίο της Τράπεζας της Ελλάδος, μεταφέρουμε τα εξής στοιχεία: Πρώτον, μεταξύ του 2000 και του 2002, σε μία τριετία δηλαδή, τα επιτόκια της καταναλωτικής πίστης υποχώρησαν από το 20% στο 12%. Και σε αυτό το διάστημα, τα υπόλοιπα χορηγήσεων των τραπεζών σε αυτή την κατηγορία παρουσίασαν αύξηση περίπου κατά 150%. Δεύτερον, στο σύνολο της χρηματοδότησης του ιδιωτικού τομέα το 2000, τα νοικοκυριά αντιπροσώπευαν το 13,6%. Το 2002, το ποσοστό αυτό είχε αυξηθεί θεαματικά στο 22,3%.