ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ

H φθινοπωρινή μελαγχολία… των διακοποδανείων

Με το τέλος του καλοκαιριού, οι ταξιδιώτες επιστρέφουν στην καθημερινότητα με αναμνήσεις, αλλά και σχέδια για το ερχόμενο καλοκαίρι προκειμένου να περιορίσουν τη μελαγχολία που συνοδεύει το τέλος των διακοπών. Δεν είναι όμως λίγα εκείνα τα νοικοκυριά που οι αποσκευές τους είναι «φορτωμένες» με υποχρεώσεις αποπληρωμής δόσεων για διακοποδάνεια και κάρτες από το φετινό καλοκαίρι που θα τους συνοδεύουν για τουλάχιστον δύο χρόνια.

Σε ποια σημεία θα πρέπει να εστιάσουν την προσοχή τους αυτά τα νοικοκυριά, προκειμένου να αποφύγουν το ενδεχόμενο αδυναμίας αποπληρωμής των δανειακών τους υποχρεώσεων; Γενικότερα, πώς μπορούν να διαχειριστούν καλύτερα το συνολικό τους χρέος έναντι των τραπεζών;

Σε αναφορές τους οι τραπεζίτες επισημαίνουν ότι τα νοικοκυριά θα πρέπει να εστιάσουν την προσοχή τους σε δύο βασικά σημεία:

Οχι νέα δάνεια

Πρώτον, το νοικοκυριό θα πρέπει να αποφύγει, μέχρι να εξοφλήσει ένα μεγάλο μέρος των τρεχουσών δανειακών του επιβαρύνσεων, κάθε επιπλέον προσφυγή σε νέο δανεισμό όσο ελκυστικός και εάν είναι, ιδιαίτερα στην περίπτωση που οι συνολικές τους δόσεις σε δάνεια και κάρτες ξεπερνούν το 30% του μηνιαίου διαθέσιμου οικογενειακού τους εισοδήματος. Η διάκριση μεταξύ ανάγκης και μιας επιθυμίας θα πρέπει να αποτελεί το αυστηρό κριτήριο για την προσφυγή στο δανεισμό. Για παράδειγμα η λήψη ενός φοιτητικού δανείου για ορισμένα νοικοκυριά αποτελεί πρώτη προτεραιότητα και θα πρέπει να εξετάζεται ακόμη και εάν έχει και άλλες επιβαρύνσεις, ενώ ένα δάνειο για αγορά ενός νέου αυτοκινήτου θα πρέπει να αποκλεισθεί ή τουλάχιστον να αναβληθεί μέχρι οι δόσεις των δανείων που τρέχουν, να εξοφληθούν. Στο πλαίσιο αυτό η προσεκτική και αναλυτική κατάρτιση οικογενειακού προϋπολογισμού σε ετήσια βάση -που θα περιλαμβάνει και το ενδεχόμενο επιβαρύνσεων από έκτακτα γεγονότα όπως μείωση εισοδήματος, αυξημένα έξοδα, θέματα υγείας κ.λπ.- είναι απαραίτητη για τον καθορισμό των προτεραιοτήτων στον τομέα των δαπανών και την αποφυγή κινδύνων υπερχρέωσης.

Συγκέντρωση υπολοίπων

Το δεύτερο σημείο στο οποίο θα πρέπει να επικεντρώνουν την προσοχή τους τα νοικοκυριά, είναι οι δυνατότητες που δίνονται από τις τράπεζες για την καλύτερη διαχείριση και ελάφρυνση του συνολικού μηνιαίου κόστους αποπληρωμής των δανειακών τους επιβαρύνσεων. Ο λόγος για τα προγράμματα συγκέντρωσης και μεταφοράς όλων των δανείων και υπολοίπων πιστωτικών καρτών που έχει ένας καταναλωτής σε διάφορες τράπεζες ή σε μια τράπεζα, με ένα νέο διακανονισμό, όσον αφορά τον χρόνο αποπληρωμής και την τιμολόγηση, με αποτέλεσμα τη μείωση της συνολικής μηνιαίας δόσης και γενικότερα τον καλύτερο προγραμματισμό του οικογενειακού προϋπολογισμού. Βέβαια για να επωφεληθεί από την συγκέντρωση των δανειακών του υποχρεώσεων δεν θα πρέπει να «φορτώνει» ξανά τις κάρτες του ούτε φυσικά να λαμβάνει νέα δάνεια.

Γενικότερα, το νοικοκυριό θα πρέπει να γνωρίζει και να επωφελείται από τις καλύτερες τιμολογήσεις των τραπεζών (χαμηλότερα επιτόκια, λιγότερες χρεώσεις) που γίνονται με βάση την εκτίμηση της συνολικής σχέσης που διατηρεί ο πελάτης με την τράπεζα και που καθορίζεται από το πόσο συνεπής είναι στην αποπληρωμή υποχρεώσεων του, από το αν διατηρεί σε αυτήν μισθοδοτικό λογαριασμό, από το ύψος των καταθέσεων και επενδύσεων του κ.λπ.

Ευελιξία αποπληρωμής

Επίσης, για την καλύτερη διαχείριση του συνολικού του χρέους έναντι της τράπεζας σε σχέση με την εισοδηματική του κατάσταση, το νοικοκυριό, όπως συστήνουν οι ειδικοί, θα πρέπει να εξετάζει με προσοχή προγράμματα που δίνουν τη δυνατότητα ευελιξίας στην αποπληρωμή των υποχρεώσεων. Για παράδειγμα στην περίπτωση της στεγαστικής πίστης θα πρέπει να διερευνάται η επιλογή των ευέλικτων στεγαστικών δανείων που προσφέρονται από ολοένα και περισσότερες τράπεζες και δίνουν δυνατότητες αυξομειώσεων των δόσεων ανάλογα με την εκάστοτε οικονομική κατάσταση του δανειολήπτη καθώς και η μετάθεση πληρωμής δόσης σε περίπτωση που αντιμετωπίζεται κάποια δυσκολία.