ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ

Στα «πάνω» της το 2006 η ελληνική βιομηχανία

Σημαντική ανάκαμψη στους τομείς των χημικών προϊόντων, μη μεταλλικών ορυκτών και βασικής μεταλλουργίας, όπου μάλιστα η άνοδος των επενδύσεων προβλέπεται ότι θα είναι ταχύτερη από το σύνολο της βιομηχανίας, επισημαίνεται στην ετήσια έκθεση του ΣΕΒ.

Αντίθετα, προβλέπεται αντιστροφή του θετικού κλίματος στα τρόφιμα – ποτά – καπνός και μείωση των επενδυτικών δαπανών κατά 14,3%. Επίσης, διατήρηση της αρνητικής πορείας του 2005 και περαιτέρω πτώση των επενδυτικών δαπανών στους κλάδους κλωστοϋφαντουργίας και ένδυσης – υπόδησης.

Στη μελέτη του ΣΕΒ για την ελληνική βιομηχανία εκτιμάται αντιστροφή της πτωτικής πορείας του 2005 για το σύνολο της μεταποίησης, αφού αναμένεται άνοδος των δαπανών της τάξεως του 11,1%. Σημαντικό στοιχείο αυτής της ανόδου είναι ότι αυτή τροφοδοτείται και από τις επενδύσεις του δημόσιου τομέα. Οι δημόσιες επιχειρήσεις αναμένουν άνοδο της τάξης του 48,3%, ενώ στις ιδιωτικές υπολογίζεται μια αύξηση που θα προσεγγίζει το 11%, καθορίζοντας άλλωστε και τη συνολική τάση.

Επενδύσεις: Η κατανομή των επενδύσεων στη βιομηχανία:

– Η αντικατάσταση υφιστάμενου κεφαλαιουχικού εξοπλισμού περιορίζεται το 2005 και αναμένεται να περιοριστεί το 2006.

– Παρά τη μείωση του ποσοστού της συνολικής δαπάνης που την αφορά, η αύξηση της παραγωγικής δυναμικότητας για τα ήδη παραγόμενα προϊόντα παραμένει η κύρια κατηγορία επενδύσεων για το 2005, ενώ εκτιμάται ότι το ποσοστό αυτό θα αυξηθεί.

– Ενισχύεται ελαφρά το 2005 το μερίδιο των δαπανών που έχουν σκοπό τη διεύρυνση της παραγωγικής δυναμικότητας για την παραγωγή νέων προϊόντων, ποσοστό που θα παραμείνει αμετάβλητο το 2006.

– Αυξάνεται σημαντικά σε σχέση με το 2004 το ποσοστό των επενδύσεων που κατευθύνεται στον εκσυγχρονισμό της δραστηριότητας, μέσω της βελτίωσης των μεθόδων παραγωγής που ήδη εφαρμόζονται.

– Αυξάνεται το μερίδιο των επενδύσεων που πραγματοποιούνται για άλλους σκοπούς.

Παράγοντες: Σύμφωνα με την έρευνα, κατά το 2005 θετικό ρόλο στις επενδύσεις ασκούν, κατά σειρά σπουδαιότητας, παράγοντες:

– Οι τεχνολογικές εξελίξεις, γεγονός που εν μέρει ερμηνεύει και τη στροφή των επιχειρήσεων σε δαπάνες εκσυγχρονισμού της παραγωγής και βελτίωσης των μεθόδων που εφαρμόζονται.

– Η ζήτηση για προϊόντα.

– Τα κέρδη της επιχείρησης, παράγοντας που συνδέεται με τη δυνατότητα επανεπένδυσης μέρους των κερδών.

– Τα θεσμικά, φορολογικά και άλλα κίνητρα που δίνονται σε επίπεδο δημόσιας πολιτικής για επενδύσεις και

– Η διαθεσιμότητα κεφαλαίων και το κόστος τους.

Αυτή η σειρά κατάταξης των παραγόντων δεν προβλέπεται να διαφοροποιηθεί ουσιαστικά για το 2006, κάτι που αναδεικνύει μια παγίωση της σημασίας αυτών των παραγόντων για την επενδυτική απόφαση.

Φαίνεται οι επιχειρήσεις να αποδίδουν μεγαλύτερη σημασία στα κίνητρα για επενδύσεις που δίδονται σε επίπεδο πολιτικής σε σχέση με τον παράγοντα των προσδοκώμενων κερδών, κάτι που σίγουρα αντανακλά τις επιδράσεις από τον νέο αναπτυξιακό νόμο, τις συμπράξεις (ΣΔΙΤ), αλλά ενδεχομένως και τα νέα χρηματοδοτικά εργαλεία (sale and lease back κ.λπ.).