ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ

Νέα μέθοδος υπολογισμού προστίμων από Επιτροπή Ανταγωνισμού

Τις κατευθυντήριες γραμμές για τον τρόπο υπολογισμού των προστίμων σε περιπτώσεις παραβάσεων του δικαίου του ανταγωνισμού γνωστοποίησε χθες η Επιτροπή Ανταγωνισμού. Με την υιοθέτησή τους επιδιώκεται η διασφάλιση αφ’ ενός της διαφάνειας και της αντικειμενικότητας των αποφάσεων της Επιτροπής και αφ’ ετέρου του αναγκαίου αποτρεπτικού αποτελέσματος που το επιβαλλόμενο πρόστιμο πρέπει να έχει.

Καθορισμός προστίμου

Από δω και στο εξής, η Επιτροπή Ανταγωνισμού θα καθορίζει ένα βασικό ποσό προστίμου για κάθε επιχείρηση ή ένωση επιχειρήσεων. Το ύψος του θα είναι έως το 30% των ετήσιων ακαθάριστων εσόδων της επιχείρησης από προϊόντα ή υπηρεσίες που αφορούν την παράβαση και θα υπολογίζεται επί των ετήσιων ως άνω εσόδων για κάθε έτος της παράβασης αθροιστικά. Σε περίπτωση που η διάρκεια της παράβασης είναι μικρότερη του έτους, το ποσοστό αυτό υπολογίζεται σε μηνιαία βάση. Για τον υπολογισμό της διάρκειας της παράβασης, θα λαμβάνεται υπόψη το χρονικό διάστημα κατά το οποίο η ανταγωνιστική συμπεριφορά έχει εκδηλωθεί στην πράξη.

Το βασικό ποσοστό του προστίμου μπορεί να προσαυξάνεται αν συντρέχουν επιβαρυντικές περιστάσεις (π.χ. όταν η εμπλεκόμενη επιχείρηση είχε προτρέψει άλλες επιχειρήσεις να υιοθετήσουν την παράνομη συμπεριφορά) ή να μειώνεται εάν υπάρχουν ελαφρυντικά (π.χ. όταν η εμπλεκόμενη επιχείρηση συνεργάστηκε αποτελεσματικά με την Επιτροπή, πέραν του Προγράμματος Επιείκειας).

Ανάλογο προς όφελος

Επιπλέον, εφόσον είναι αντικειμενικά δυνατός ο ακριβής υπολογισμός του ποσού που αντιστοιχεί στο ύψος του οφέλους που αποκόμισε η επιχείρηση από την παράβαση, «το τελικό ποσό του προστίμου που θα επιβληθεί πρέπει να υπερβαίνει το ποσό του εν λόγω οφέλους». Το τελικό ποσό του προστίμου δεν μπορεί να υπερβαίνει το 15% των ακαθαρίστων εσόδων της επιχείρησης της τρέχουσας ή της προηγούμενης της παράβασης χρήσης.

Η Επιτροπή Ανταγωνισμού αναφέρει ότι θα τιμωρούνται αυστηρά και παραδειγματικά οι πιο σοβαρές παραβάσεις του δικαίου του ανταγωνισμού, όπως είναι ενδεικτικά οι οριζόντιοι περιορισμοί που αφορούν καθορισμό τιμών, η κατανομή των αγορών, οι περιορισμοί της παραγωγής αλλά και ορισμένες περιπτώσεις κατάχρησης δεσπόζουσας θέσης.