ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ

Φόβοι και προσδοκίες για την επόμενη μέρα

Στη γλώσσα των οικονομολόγων «σεισμός=σωσμός». Η διεθνής εμπειρία αποδεικνύει ότι τη φυσική καταστροφή, όσο δραματική κι αν είναι, διαδέχεται η κινητοποίηση των κεφαλαίων και η οικονομική ανάπτυξη. Από αυτόν τον κανόνα δεν είναι δυνατό να εξαιρεθούν ούτε οι περιοχές που επλήγησαν από τις καταστροφικές φωτιές. Κι αυτό επιβεβαιώνεται τόσο από τα εξαγγελθέντα μέτρα όσο κι από τις προσφορές μεγάλων ομίλων που ξεπέρασαν τις προσδοκίες. Πράγματι, ουδείς από τους παράγοντες της οικονομικής ζωής και τους πανεπιστημιακούς που συμμετείχαν σε αυτήν την πρώτη φάση έρευνας της «K» αμφισβητεί ότι θα υπάρξει ανάπτυξη και νέα συσσώρευση κεφαλαίων στις περιοχές. Το ερώτημα όμως που τίθεται και πάλι είναι τι είδους ανάπτυξη; Ανάπτυξη που θα προσφέρει μεν εισόδημα και θέσεις εργασίας, αλλά μέσα από ένα νέο όργιο αυθαιρέτων, καταπατήσεων δημόσιων εκτάσεων και εκτατικής κτηνοτροφίας; ‘H σχεδιασμένη ανάπτυξη που θα σέβεται την ιστορικότητα του πελοποννησιακού τοπίου, θα δίδει παραγωγικό κι όχι παρασιστικό διέξοδο στο δυναμικό που αναρωτιέται πώς θα αναστήσει τους ελαιώνες και τα ελαιοτριβεία στα Στύρα και στο Μαρμάρι;

Αναμφισβήτητα οι μεγάλες πληγές άνοιξαν στις ημιορεινές περιοχές, στη γεωργία και την κτηνοτροφία, όπου οι ζημιές ενδέχεται να αγγίζουν και το 50% της αγροτικής παραγωγής. Οι προτάσεις που διατυπώνονται ποικίλλουν. Από τα ολοκληρωμένα συμπλέγματα έως και το μοντέλο του αγροτουρισμού.

Οι τουριστικές υποδομές, έχοντας υποστεί τις μικρότερες συνέπειες, φαίνεται ότι μπορούν ευκολότερα να περάσουν στην επόμενη ημέρα αν και η καταγραφή των ζημιών δεν έχει ολοκληρωθεί. Γι’ αυτό, παρόλη την ικανοποίηση των φορέων για τα μέτρα που ήδη ανακοινώθηκαν είναι έντονη η ανησυχία τους για την αγροτική οικονομία και τις καλλιέργειες που επλήγησαν. H εικόνα που απηχεί πιο παραστατικά αυτούς τους φόβους περιγράφεται από τον κ. Σ. Ρομπόλη: «Ξενοδοχεία στα παράλια και τα αποτελέσματα μιας μεταηφαιστειακής τέφρας στις ημιορεινές περιοχές;» αναρωτιέται.