ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ

Υψηλό μεν, στο 174,1% του ΑΕΠ, διαχειρίσιμο δε το ελληνικό χρέος

ypsilo-men-sto-174-1-toy-aep-diacheirisimo-de-to-elliniko-chreos-2036339

Στο 174,1% του ΑΕΠ διαμορφώθηκε το δημόσιο χρέος της Ελλάδας κατά το πρώτο τρίμηνο του 2014, σύμφωνα με τα στοιχεία που ανακοίνωσε χθες η Ευρωπαϊκή Στατιστική Υπηρεσία (Eurostat). Η Ελλάδα είναι η χώρα με το υψηλότερο χρέος στην Ευρώπη των 28 κρατών-μελών και το ύψος του αναδεικνύει την ανάγκη περαιτέρω παρέμβασης για την ελάφρυνσή του.

Ωστόσο, αυτό το οποίο υποστηρίζουν ολοένα και περισσότεροι είναι πως το μέγεθος του χρέους δεν είναι το μεγαλύτερο πρόβλημα της Ελλάδας. Αντιθέτως, αυτό στο οποίο θα πρέπει να επικεντρωθούν όλοι από εδώ και στο εξής είναι το πώς θα καταστεί διαχειρίσιμο το ελληνικό χρέος. Δηλαδή, το πώς θα διασφαλιστεί ότι θα εξυπηρετείται χωρίς πρόβλημα και όχι το εάν θα «κουρευτεί» κατά ένα ποσό για να μειωθεί, χωρίς όμως να είναι βέβαιο ότι θα αποπληρωθεί.

Η λογική αυτή επικρατεί στο οικονομικό επιτελείο της ελληνικής κυβέρνησης και προωθείται συστηματικά τον τελευταίο χρόνο. Παρόμοια είναι η αντίληψη που έχει επί του θέματος και ο Ευρωπαϊκός Μηχανισμός Στήριξης (ESM) που κατέχει πλέον το μεγαλύτερο μέρος του ελληνικού χρέους. Υπενθυμίζεται ότι ο επικεφαλής του ΕSM, κ. Κ. Ρέγκλινγκ, κατά την πρόσφατη επίσκεψή του στην Αθήνα δήλωσε πως δεν χρειάζεται να ανησυχεί κανείς για το ελληνικό χρέος, προτάσσοντας την ανάγκη διασφάλισης της εξυπηρέτησής του και όχι την ενδεχόμενη ανάγκη νέας απομείωσής του.

Μάλιστα, ο ίδιος ξεκαθάρισε ότι η Ευρώπη δεν συζητεί «κούρεμα» του ελληνικού χρέους. Να σημειωθεί ότι στο τέλος του 2013 (η κατάσταση είναι παρόμοια και στο πρώτο τρίμηνο του 2014) το 75% του ελληνικού χρέους αποτελούνταν από δάνεια, όπως αυτά έχουν συναφθεί με την Ευρωζώνη και το ΔΝΤ. Μετά την υλοποίηση του PSI και του προγράμματος επαναγοράς ομολόγων, στα χέρια των ιδιωτών επενδυτών έχει απομείνει μόλις το 25% του ελληνικού χρέους. Γεγονός το οποίο έχει περιορίσει στο ελάχιστο τον κίνδυνο μιας νέας «σκληρής» αναδιάρθρωσής του. Στο πλαίσιο αυτό οι βασικές εξεταζόμενες λύσεις για τη διασφάλιση της εξυπηρέτησης του ελληνικού χρέους είναι δύο:

1. Η επιμήκυνση του χρόνου αποπληρωμής των δανείων από την Ευρωζώνη στα 50 έτη. Αυτό αναμένεται να εφαρμοστεί τόσο στα διμερή δάνεια που συνήφθησαν βάσει του πρώτου Μνημονίου (GLF δάνεια), όσο και σε εκείνα που διατέθηκαν μέσω του δευτέρου Μνημονίου από τον EFSF.

2. Μετατροπή του επιτοκίου δανεισμού των GLF δανείων σε σταθερό από κυμαινόμενο για 50 έτη ή και λιγότερο. Με τον τρόπο αυτό επιτυγχάνεται μία σημαντική απομείωση των μελλοντικών δαπανών για τόκους που θα πρέπει να καταβάλει η Ελλάδα στις χώρες της Ευρωζώνης. Ωστόσο, επειδή εκτιμάται δύσκολο να ανάψει το «πράσινο φως» η Ευρωζώνη σε κάτι τέτοιο, το «σχέδιο Β» προβλέπει την παροχή περιόδου χάριτος για τα επόμενα δέκα χρόνια στην καταβολή τόκων για τα GLF δάνεια.

Προς το παρόν, η συζήτηση δεν έχει ξεκινήσει και το υπουργείο Οικονομικών σχεδιάζει τις επόμενες κινήσεις του στο πλαίσιο της διαχείρισης του χρέους και της βελτίωσης της εικόνας της ελληνικής αγοράς ομολόγων. Στις προτεραιότητες -χωρίς να έχει καθοριστεί το ακριβές χρονοδιάγραμμα ακόμα- είναι η έκδοση νέων 18μηνων εντόκων γραμματίων, η επανέκδοση των 3ετών ή 5ετών ομολόγων και η ανταλλαγή τους με έντοκα γραμμάτια που κατέχουν οι ελληνικές τράπεζες.

Πάντως, η Ελλάδα παρέμεινε στην κορυφή της λίστας των ευρωπαϊκών χωρών με το υψηλότερο δημόσιο χρέος και κατά το πρώτο τρίμηνο του 2014.

Σύμφωνα με τα στοιχεία της Eurostat το ελληνικό χρέος ανήλθε στο 174,1% του ΑΕΠ, ενώ στη δεύτερη θέση βρέθηκε η Ιταλία με 135,6% του ΑΕΠ της και ακολούθησε η Πορτογαλία με 132,9% του ΑΕΠ. Στον αντίποδα, η χώρα με το χαμηλότερο χρέος ήταν η Εσθονία (10% του ΑΕΠ), η Βουλγαρία με 20,3% και το Λουξεμβούργο με 22,8% του ΑΕΠ του.