ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ

Αποψη: Ο καλός, ο κακός και ο… χειρότερος

greek1

Σ​​τις 7 Ιανουαρίου 2016 απονεμήθηκε στον Κωνσταντίνο Μ. Δαφέρμο το βραβείο Norbert Wiener της Αμερικανικής Μαθηματικής Εταιρείας (ΑΜΕ). Το βραβείο αυτό απονέμεται κάθε τρία χρόνια και αποτελεί την ανώτατη διάκριση της ΑΜΕ. Με τον Κωνσταντίνο Μ. Δαφέρμο υπήρξαμε συμφοιτητές και φίλοι καθ’ όλη τη διάρκεια των σπουδών μας στο Εθνικό Μετσόβιο Πολυτεχνείο από το 1959 μέχρι το 1964. Και οι δύο αποφοιτήσαμε από τη Σχολή Πολιτικών Μηχανικών. Από τότε φαινόταν ότι θα είχε ένα λαμπρό μέλλον στην επιστήμη. Ηταν μακράν ο καλύτερος φοιτητής και όλα τα χρόνια είχε σχεδόν την απόλυτη βαθμολογία. Ενδόμυχα τον ζηλεύαμε, γιατί ήταν ο μόνος φοιτητής από το τμήμα μας που είχε πρόσβαση στον ηλεκτρονικό υπολογιστή ΙΒΜ 1620 που είχε εγκατασταθεί στο ΕΜΠ το 1963. Πέρα όμως από τις σπουδές, ήταν ένας σεμνός και εξαιρετικός χαρακτήρας, πάντοτε χαμογελαστός. Μετά την αποφοίτηση ο Δαφέρμος ακολούθησε ακαδημαϊκή σταδιοδρομία στη χώρα των μεγάλων ευκαιριών, τις ΗΠΑ. Οταν διάβασα για το βραβείο πραγματικά ένιωσα και εγώ περήφανος που υπήρξα συμφοιτητής με αυτόν το εξαιρετικό επιστήμονα. Και κάτι τελευταίο αλλά πολύ σημαντικό και επίκαιρο. Ηταν απόφοιτος του Βαρβακείου. Αυτού ακριβώς του σχολείου που επιβραβεύει την αριστεία, αλλά που η Πρώτη Φορά Αριστερά Κυβέρνησή μας, θεωρεί ότι είναι αρρώστια.

Ακριβώς για τον λόγο αυτό θέλησα να γράψω ένα σημείωμα για να αναδείξω ότι υπάρχουν Ελληνες που μας κάνουν περήφανους και τιμούν την Πατρίδα τους με τα έργα τους. Βρήκα εύκολα το βιογραφικό του. Αποτελείται από 11 σελίδες με πολυάριθμες διακρίσεις και δημοσιεύσεις. Οταν όμως προσπάθησα να βρω περισσότερες λεπτομέρειες και έδωσα την αναζήτηση «Κωνσταντίνος Δαφέρμος» στο Google, βρήκα 12.100 αναφορές! Οποία όμως απογοήτευση. Οι περισσότερες αφορούσαν τον έμπορο όπλων Κωνσταντίνο Δαφέρμο και μόνο ελάχιστες αφορούσαν τον καθηγητή Κωνσταντίνο Δαφέρμο! Η αναζήτηση «Constantine Dafermos» δίνει 13.400 αναφορές. Δηλαδή, στην Ελλάδα έχουμε δυσανάλογα λίγες πληροφορίες, για έναν τόσο σημαντικό Ελληνα επιστήμονα ο οποίος διατύπωσε καινούργιες θεωρίες σε πολύ δύσκολα πεδία των μαθηματικών.

Θα μου αντιτάξετε ότι ήταν αναμενόμενο. Οι καλές πράξεις δεν «πουλάνε». Μόνο οι κακές πράξεις πουλάνε. Για του λόγου το αληθές, η αναζήτηση «Μάκης Ψωμιάδης» στο Google, δίνει 36.200 αναφορές. Είναι αξιοσημείωτο ότι μια έγκυρη εφημερίδα στο σαββατιάτικο φύλλο της (9-10 Ιανουαρίου 2016) αφιέρωσε μια ολόκληρη σελίδα για τον βίο και την πολιτεία του Μάκη. Εντελώς συμπτωματικά η απέναντι ακριβώς σελίδα της εφημερίδας ήταν αφιερωμένη στην εκλιπούσα Αννα Συνοδινού! Παραφωνία, για να μην το χαρακτηρίσω με κάτι πολύ χειρότερο. Μεταξύ άλλων το αφιέρωμα έγραφε ότι «θα λέγαμε πως ο Μάκης Ψωμιάδης αντιστοιχούσε με την Ελλάδα που ευημερούσε» και κατέληγε με την ακόλουθη φράση: «Είπαμε, δεν ήταν άγιος και ας το “πουλούσε” όπως μπορούσε. Μια μαγκιά α λα ελληνικά, ένα ύφος που πάσχιζε να δείχνει αυθεντικό…». Να, λοιπόν, τα σημερινά πρότυπα της νεολαίας μας. Αυτοί που «αντιστοιχούν με την Ελλάδα που ευημερούσε» και που έχουν «μια μαγκιά α λα Ελληνικά». Ημαρτον, που λέει και ο γνωστός δημοσιογράφος.

Από καθηγητή ξεκίνησα και σε «καθηγητή» θα καταλήξω. Γιατρός δεν είμαι και φυσικά δεν μπορώ να κάνω ιατρικές διαγνώσεις. Αυτό όμως δεν με εμποδίζει να διαβάζω βιβλία γραμμένα από γιατρούς και να βγάζω τα δικά μου συμπεράσματα. Πριν από λίγο καιρό, ο καλός φίλος Θανάσης Καστανιώτης μου χάρισε ένα βιβλίο από τις εκδόσεις του, με τίτλο «Ασθενείς ηγέτες στην εξουσία» και υπότιτλο «Πόσο οι αρρώστιες επηρέασαν τους πολιτικούς τα τελευταία 100 χρόνια» του David Owen. Το βιβλίο είναι εξαιρετικά ενδιαφέρον, αλλά εμένα μου έκανε μεγάλη εντύπωση η αναφορά του στο Σύνδρομο της Υβρεως (Hubris Syndrome), που περιγράφεται στην Εισαγωγή. Λέει, λοιπόν, ο γιατρός και πολιτικός David Owen: «…Το σύνδρομο είναι μια διαταραχή, χωρίς προφανή φυσιολογική αιτία, που χαρακτηρίζεται από ένα σύνολο γνωρισμάτων (ενδείξεων ή συμπτωμάτων) τα οποία συνήθως εμφανίζονται μαζί. Τα συμπεριφορικά συμπτώματα που απαιτούνται για τη διάγνωση του Συνδρόμου της Υβρεως κατά κανόνα εντείνονται όσο το άτομο παραμένει στην εξουσία. Για να γίνει διάγνωση του συνδρόμου, το άτομο πρέπει να εμφανίζει τουλάχιστον ΤΡΙΑ (σημ. τα κεφαλαία είναι για να τονίσω το πλήθος) από τα συμπτώματα που αναφέρονται στην παρακάτω προτεινόμενη λίστα. Ετσι το άτομο πάσχει από το Σύνδρομο της Υβρεως (όταν):

1. Παρουσιάζει τη ναρκισσιστική τάση να θεωρεί τον κόσμο πεδίο στο οποίο ασκεί εξουσία και επιζητεί τη δόξα. Αδυνατεί να αντιμετωπίσει τα προβλήματα με τρόπο ρεαλιστικό και μη αυτοαναφορικό.

2. Προτιμά τις ενέργειες που θεωρεί ότι το παρουσιάζουν θετικά, π.χ. ευνοούν την εικόνα του.

3. Δίνει δυσανάλογο βάρος στην εικόνα και στη γενική εντύπωση.

4. Μιλάει με μεσσιανικό ύφος για τις ενέργειες του και υπερτονίζει τα επιτεύγματα του.

5. Ταυτίζει τον εαυτό του με το κράτος σε τέτοιο βαθμό, που θεωρεί τις επιδιώξεις και τα συμφέροντα των δύο ταυτόσημα.

6. Εχει την τάση να μιλάει για τον εαυτό του στο τρίτο πρόσωπο ή να χρησιμοποιεί τον πληθυντικό μεγαλοπρεπείας.

7. Εμπιστεύεται απόλυτα την κρίση του και αγνοεί τις υποδείξεις των άλλων.

8. Χαρακτηρίζεται από υπέρμετρη αυτοπεποίθηση με ψευδαισθήσεις παντοδυναμίας.

9. Πιστεύει ότι δεν είναι υπόλογο στο ταπεινό δικαστήριο της κοινής γνώμης ή των συναδέλφων του, αλλά στο ανώτερο δικαστήριο της Ιστορίας ή του Θεού.

10. Εχει την ακλόνητη πεποίθηση ότι το δικαστήριο αυτό θα το δικαιώσει.

11. Είναι παρορμητικό, παράτολμο και απερίσκεπτο.

12. Δεν έχει επαφή με την πραγματικότητα. Αυτό συνδυάζεται συχνά με προοδευτική απομόνωση.

13. Παρασύρεται από το «ευρύτερο όραμά του», κυρίως από την πεποίθηση ότι η στάση που θέλει να ακολουθήσει είναι ηθικώς ορθότερη, και παραβλέπει άλλες πτυχές της, όπως το αν είναι εφαρμόσιμη, το κόστος και τις ενδεχόμενες ανεπιθύμητες συνέπειες. Αρνείται πεισματικά να αλλάξει γραμμή πλεύσης.

14. Παρουσιάζει ανικανότητα να φέρει σε πέρας τις αποφάσεις του. Αυτό μπορεί να ονομαστεί υβριστική ανικανότητα. Η ανικανότητα αυτή οφείλεται στην υπέρμετρη αυτοπεποίθησή του, που το κάνει να αδιαφορεί για τον τρόπο εφαρμογής της απόφασης. Η προχειρότητα συχνά συνδυάζεται με γενική έλλειψη περιέργειας. Το παραπάνω διαφέρει από την κοινή ανικανότητα, κατά την οποία το άτομο προετοιμάζει με επιμέλεια την εφαρμογή της απόφασης, αλλά αποτυγχάνει στην υλοποίησή της».

Τι σας θυμίζουν όλα αυτά τα συμπτώματα; Κάποιον που όχι μόνο ΤΡΕΙΣ από τις παραπάνω ενδείξεις παρουσιάζει, αλλά σχεδόν όλες. Οσοι είδατε τη συνέντευξη του Νάρκισσου στον Αλέξη Παπαχελά, θα διαπιστώσατε ότι επιβεβαίωσε με το πλέον πανηγυρικό τρόπο, ότι τα παραπάνω συμπτώματα είναι σαν να βγήκαν από τον ιατρικό φάκελό του. Ακόμα, παρουσιάζει και ένα επιπλέον σύμπτωμα που ούτε ο Λόρδος Owen δεν το φαντάστηκε. Στη συνέντευξη υποστήριξε ότι με το παρόν πρόγραμμα είναι αδύνατη η υπέρβαση της κρίσης ανεξαρτήτως πρωθυπουργού. Είπε επί λέξει: «Ακόμα και ο Θεός να γινόταν πρωθυπουργός, ακόμα και εγώ». Με άλλα λόγια βάζει τον εαυτό του πάνω και από τον Θεό, ο αθεόφοβος! Δεν είναι λοιπόν τυχαίο που ανακηρύχθηκε πρόσωπο της χρονιάς από έγκυρα περιοδικά τόσο στη Γαλλία όσο και στις ΗΠΑ. Λίγο μας τα χάλασε το Harvard, που ανακήρυξε τον Τσίπρα και κατά συνέπεια τον καθ’ ύλην αρμόδιο υπουργό του, σαν τον χειρότερο διαπραγματευτή της χρονιάς.

Για να κλείσω το κείμενό μου, αναζήτησα τη λέξη «Varoufakis» στο Google. Μου έδωσε 5.480.000 αποτελέσματα! Η ίδια αναζήτηση στα ελληνικά μου έδωσε 470.000 αποτελέσματα. Κάντε τώρα τις συγκρίσεις. Για τον Κωνσταντίνο Μ. Δαφέρμο έχουμε ελάχιστα αποτελέσματα αλλά για τον Μάκη και τον Νάρκισσο έχουμε χιλιάδες και εκατομμύρια. Σε πενήντα χρόνια από σήμερα είμαι βέβαιος ότι κανένας δεν θα αναφέρεται ούτε στον Μάκη ούτε στον Βαρουφάκη, αλλά οι θεωρίες του Δαφέρμου θα διδάσκονται στα πανεπιστήμια. Αλλά έτσι είναι η ζωή. Οι «κακοί» κυριαρχούν στην επικαιρότητα ενώ οι άριστοι μένουν στην αιωνιότητα!

* Ο κ. Ανδρέας Δρυμιώτης είναι σύμβουλος επιχειρήσεων.