ΤΑΞΙΔΙΑ

So Lonely

gettyimages-1079091282

Χωρίς φυσικά να έχω στη διάθεσή μου κάποια εσωτερική πληροφόρηση (πόσω μάλλον μια κρυστάλλινη σφαίρα που να δείχνει τα μελλούμενα), θέλω να πιστεύω ότι η συρρίκνωση της δραστηριότητας του Lonely Planet (αναστολή της έκδοσης του περιοδικού, λουκέτο στα ιστορικά πρώτα γραφεία της Μελβούρνης, κ.ο.κ.) είναι κάτι προσωρινό, μια αναγκαία λογιστική προσαρμογή με σκοπό την επιβίωση του οργανισμού που ενέπνευσε εκατομμύρια ανθρώπους, τα τελευταία 45 και βάλε χρόνια, να γνωρίσουν τον κόσμο.

Θέλω να ελπίζω ότι ο τρόπος που μας έμαθαν να ταξιδεύουμε οι οδηγοί Lonely Planet και οι δαιμόνιοι ερευνητές-γραφιάδες τους, κουβαλώντας τα απολύτως απαραίτητα, αψηφώντας τις αναποδιές και παρακινούμενοι από μια ισχυρή επιθυμία να γνωρίσουμε όχι απλώς τόπους, αλλά και την ψυχή αυτών –ανθρώπους, συνήθειες και πολιτισμούς–, θα συνεχίσει να έχει νόημα και στη μετά πανδημία εποχή.

Mε παρηγορεί η σκέψη ότι, «από τη στιγμή που θα αποφασίσεις να πας κάπου, το δύσκολο έχει τελειώσει» και ότι «τελικά πάντα η μαγεία σε βρίσκει, αρκεί να την αφήσεις», για να θυμηθούμε δύο από τις διάσημες ατάκες του Τόνι Γουίλερ, που με το έτερόν του ήμισυ, τη Μορίν, ταξίδεψαν οδικώς το μακρινό 1973 από το Λονδίνο μέχρι την Αυστραλία, έγραψαν και εικονογράφησαν στο χέρι έναν οδηγό που βιβλιοδετήθηκε με συρραπτικό και έθεσαν τα θεμέλια μιας μικρής εκδοτικής αυτοκρατορίας.

Κανείς δεν ξέρει πότε θα ξαναμπεί στην ατζέντα μας η έννοια του μακρινού ταξιδιού ή πόσο ανατρέπει ο τωρινός εφιάλτης τις προβλέψεις του τουριστικού οργανισμού των Ηνωμένων Εθνών για 1,8 δισεκατομμύρια ταξιδιώτες τον χρόνο μέχρι το 2030. Είναι σίγουρο όμως ότι, όταν έρθει η ευλογημένη στιγμή να φτιάξουμε τα μπαγκάζια μας και να μπούμε στο αεροπλάνο, ακόμα και οι πιο ολιγαρκείς και σκληραγωγημένοι εξ ημών θα αποζητούμε κάποια ασφάλεια και σιγουριά στο πρόσωπο ενός «παλιού αξιόπιστου φίλου», που έχει ταξιδέψει – δει – γράψει πριν από εμάς. Αν το Lonely Planet (και κατ’ επέκταση όλοι όσοι λιώνουν τα παπούτσια τους για να παρέχουν έγκυρο ταξιδιωτικό περιεχόμενο) μείνει όρθιο μέχρι να βγουν το πολυπόθητο εμβόλιο και τα φάρμακα που θα οδηγήσουν στη νέα κανονικότητα, ο ρόλος του θα είναι πιο απαραίτητος από ποτέ.