ΠΟΛΗ

Η πόλη μας καλεί

theatro

Σαββατοκύριακο στο κέντρο της Αθήνας. Η πόλη πάει θέατρο. Εκατοντάδες θεατές στις σκηνές της οδού Βουκουρεστίου με οικογενειακά χαμόγελα και παρέες 40άρηδων. Λίγο πιο κάτω, στην Αμερικής, οι θεατές του θεάτρου «Χορν» κάνουν ένα ακόμη τσιγάρο πριν χτυπήσει το τρίτο κουδούνι, όπως κι εκείνοι του θεάτρου Τέχνης στην οδό Πεσμαζόγλου και της πρώτης κρατικής σκηνής στην Ομόνοια. Ιδια εικόνα το επόμενο βράδυ στο Θέατρο του Νέου Κόσμου, αλλά και στο γκαράζ του Ιδρύματος Μ. Κακογιάννη. Oσο για το «Πορεία» κοντά στην πλατεία Βικτωρίας, ζει τη δική του επιτυχία. Δεν είναι οι μοναδικές σκηνές. Κεντρικά θέατρα, πιο περιφερειακά, αλλά και εναλλακτικοί χώροι όπως οι «Μπαγκλαντές» και «Βοοze» όταν τα φώτα των καταστημάτων σβήσουν και η πόλη χαμηλώσει τις εντάσεις της, ξυπνούν το ενδιαφέρον μας. Αντίθετα απ’ ό,τι συνέβαινε στην αρχή της κρίσης όπου ο κόσμος εξέφραζε την αμηχανία του με ένα δισταγμό, τώρα, η ίδια αδυναμία τον ωθεί να βγει από το σπίτι.

Συνέβαλαν  οι μειωμένες τιμές εισιτηρίων, οι προαγορές, τα ενιαία, οι οικονομικές θέσεις περιορισμένης ορατότητας, η ευαισθητοποίηση των κρατικών σκηνών, τα εισιτήρια των 5 ευρώ ή η ελεύθερη είσοδος για τους ανέργους, οι προτάσεις της Στέγης Γραμμάτων και Τεχνών… Διέξοδος το θέατρο στην κρίση, αλλά και κάθε δράση στην πόλη που άλλοτε μας άφηνε αδιάφορους. Οπως αυτές του Δήμου Αθηναίων: συνομιλίες με νέους πεζογράφους, συναυλίες των Μουσικών Συνόλων και βέβαια οι ξεναγήσεις στην πρωτεύουσα, ένα από τα πιο επιτυχημένα του προγράμματα που γίνεται σε συνεργασία με το Σωματείο Διπλωματούχων Ξεναγών.

Η οικονομική δυσκολία μαζί και η θλιβερή τηλεόραση μάς ανάγκασαν να αναζητήσουμε όσα προσφέρει η πόλη. Βόλτες στο Εθνικό Αστεροσκοπείο, τώρα στο Ιδρυμα Ευγενίδου με την έκθεση «Με μια ανάσα: Η Ελλάδα κάτω από τη θάλασσα», που άνοιξε με ελεύθερη είσοδο. Αλλά και όπου βάζουμε το χέρι στην τσέπη, όπως για να επισκεφθούμε κάποιον αρχαιολογικό χώρο, το κάνουμε πια ως επιλογή. Δεν είναι τυχαίο ότι αυξήθηκαν οι επισκέπτες στους αρχαιολογικούς χώρους της Αθήνας τα τελευταία χρόνια. Τώρα οι πολιτιστικές βόλτες είναι και εσωτερική ανάγκη.