ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝ

Καλλιέργεια ρυζιού με λίγο νερό

Καλλιέργεια ρυζιού με λίγο νερό

Η ασταθής συχνότητα των βροχοπτώσεων στο Πακιστάν έχει μετατρέψει την καλλιέργεια ρυζιού και την παραγωγή μιας καλής σοδειάς σε πρόκληση για τους αγρότες, που πλέον εκπαιδεύονται να συντηρούν τις φυτείες τους με λιγότερο νερό. Χάρη σε μία νέα γεωργική μέθοδο, οι Πακιστανοί καλλιεργητές μαθαίνουν πώς να φυτεύουν τους σπόρους του ρυζιού κατευθείαν στα χωράφια τους, σε αντίθεση με την παραδοσιακή πρακτική της μεταφύτευσης σποροφύτων που ακολουθείται εδώ και αιώνες στην επαρχία Πουντζάμπ και αλλού. Σύμφωνα με τον Σαρντάρ Μουχάμαντ, αγρότη από την περιοχή ο οποίος έχει αρχίσει να εφαρμόζει τη νέα μέθοδο, η καλλιέργεια ρυζιού με αυτόν τον τρόπο «απαιτεί λιγότερη εργασία και άρδευση». Το ρύζι σπέρνεται απευθείας σε υγρό χώμα και η συνεχής καταβύθιση δεν είναι απαραίτητη.

Μέχρι στιγμής, περίπου τριάντα καλλιεργητές ρυζιού έχουν δοκιμάσει τη βελτιωμένη τεχνική εξοικονόμησης νερού σε έκταση 48 εκταρίων στην Πουντζάμπ. Η παραδοσιακή μέθοδος περιλαμβάνει την καλλιέργεια των σπόρων σε φυτώρια για αρκετές εβδομάδες, πριν από τη μεταφορά των φιντανιών σε πλημμυρισμένα χωράφια. Η συμβατική τεχνική απαιτεί περισσότερο νερό κατά ένα τρίτο, ενώ η ωρίμανση της σοδειάς καθυστερεί τουλάχιστον για δεκαπέντε με είκοσι ημέρες. Κατά μέσο όρο στο Πακιστάν χρησιμοποιούνται τρεις χιλιάδες λίτρα νερού για την παραγωγή ενός κιλού ρυζιού, το οποίο έχει ξεχωριστή θέση στη διατροφή των Πακιστανών.

Η λειψυδρία έχει αναδειχθεί σε μεγάλο πρόβλημα για τη χώρα. Πρόσφατη αναφορά της Επιτροπής Προγραμματισμού του Πακιστάν υπολογίζει ότι το 1951 η κατά κεφαλήν διαθεσιμότητα νερού άγγιζε τα 5.650 κυβικά μέτρα. Το 2010 ο αριθμός αυτός είχε μειωθεί στα χίλια κυβικά μέτρα και αναμένεται να κατρακυλήσει στα οκτακόσια κυβικά μέτρα έως το 2025, καθώς ο πληθυσμός του Πακιστάν υπολογίζεται να φτάσει τα 221 εκατομμύρια. Η ανάπτυξη μεθόδων για την παραγωγή περισσότερων τροφίμων με τη χρήση λιγότερου νερού μέσα στα επόμενα χρόνια αναδεικνύεται σε ανάγκη ζωτικής σημασίας, αφού την ίδια στιγμή η κλιματική αλλαγή επηρεάζει τους μουσώνες και τις βροχοπτώσεις και ευθύνεται για τη μείωση της ποσότητας ύδατος στο έδαφος. Εάν αυτό συμβεί, το Πακιστάν μπορεί να είναι σε θέση να περιορίσει την εκροή του πληθυσμού προς άλλες χώρες, η οποία οφείλεται μερικώς στα σκληρά πλήγματα που έχουν δεχθεί οι αγρότες, που αναγκάστηκαν να εγκαταλείψουν τα χωράφια τους και να αναζητήσουν εργασία στην πόλη.

Ο Μουχάμαντ καλλιεργεί ρύζι στα οικογενειακά του χωράφια, έκτασης 15 εκταρίων, στη συνοικία Σεϊκχούπουρα. Υποστηρίζει πως η νέα γεωργική μέθοδος έχει μειώσει την ανάγκη του για άρδευση κατά 40%. «Δεν πρόκειται για ένα μικρό όφελος», δήλωσε. «Μας βοηθά να προσαρμοστούμε στις συνθήκες της λειψυδρίας», πρόσθεσε. Για να διδαχθεί τη βελτιωμένη μέθοδο καλλιέργειας ρυζιού παρακολούθησε πρόγραμμα αγροτικής καινοτομίας, το οποίο εγκαινιάστηκε το 2013 και θα διαρκέσει τέσσερα χρόνια. Το εν λόγω πρόγραμμα έχει διοργανωθεί από μια συνεργασία υπηρεσιών, ανάμεσα στις οποίες βρίσκονται η αμερικανική Υπηρεσία Διεθνούς Ανάπτυξης και το Διεθνές Ινστιτούτο Ερευνας για το ρύζι. Οι περισσότεροι Πακιστανοί αγρότες έχουν εκδηλώσει μεγάλο ενδιαφέρον για την εκμάθηση της νέας τεχνικής.