ΥΓΕΙΑ

Οι γονείς παιδιών με παχυσαρκία εθελοτυφλούν

oi-goneis-paidion-me-pachysarkia-ethelotyfloyn-2075782

ΛΟΝΔΙΝΟ. Οι γονείς με παχύσαρακα παιδιά είναι πιθανόν να μην αναγνωρίζουν ότι τα τέκνα τους είναι υπέρβαρα, παρά μόνο αν αυτά βρίσκονται σε πολύ ακραία όρια παχυσαρκίας. Αυτό προκύπτει από έρευνα που δημοσιεύτηκε στη Βρετανική Επιθεώρηση Γενικής Ιατρικής, η οποία αποκαλύπτει ότι αυτή η εθελοτυφλία είναι πιθανότερη όταν οι γονείς είναι μαύροι ή έχουν ρίζες από τη νότια Ασία, αν προέρχονται από φτωχότερα εισοδηματικά στρώματα ή αν το παιδί τους είναι αγόρι. Σύμφωνα με τη μελέτη, το 31% των γονιών υποβάθμιζαν το γεγονός ότι ο δείκτης μάζας σώματος (ΒΜΙ) είναι υπερβολικά υψηλός. Υπενθυμίζεται ότι με βάση τον ΒΜΙ ένας άνθρωπος μπορεί να χαρακτηριστεί υπέρβαρος, παχύσαρκος, με υγιές βάρος ή ελλιποβαρής. Μόνο τέσσερις γονείς κατέταξαν το παιδί τους στην κατηγορία των υπέρβαρων, παρόλο που τα 369 παιδιά τα οποία συμμετείχαν στην έρευνα ανήκαν σε αυτήν την ομάδα, και λιγότερο από 1% αντιμετώπισαν το παιδί τους με ιδιαίτερη αυστηρότητα, χαρακτηρίζοντάς το, π.χ., υπέρβαρο ενώ δεν ήταν.

Οι επιστήμονες προειδοποίησαν πως αν οι γονείς δεν μπορούν να αναγνωρίσουν πως το παιδί τους είναι υπέρβαρο, εγείρονται ερωτήματα για την αποτελεσματικότητα των σημερινών παρεμβάσεων των υγειονομικών αρχών, που έχουν στόχο να αντιμετωπίσουν την παχυσαρκία στο σπίτι. Πιθανή εξήγηση για την πλάνη των γονιών είναι ο φόβος ότι θα μπορούσαν να κατηγορηθούν για τη διατροφή των παιδιών τους, η απροθυμία τους να κατατάξουν το παιδί τους στα υπέρβαρα και η αλλαγή αντίληψης περί κανονικού βάρους, καθώς έχει αυξηθεί ο μέσος όρος του σωματικού βάρους σε κοινωνικό επίπεδο. Ο Σανζέι Κίνρα, εκ των συντακτών της έρευνας, ανέφερε μεταξύ άλλων: «Αν οι γονείς αδυνατούν να κατατάξουν με ακρίβεια το βάρος του δικού τους παιδιού, ίσως δεν είναι πρόθυμοι ή δεν έχουν κίνητρο να εφαρμόσουν τις αλλαγές στο περιβάλλον του παιδιού τους, το οποίο θα συνέβαλε στη διατήρηση ενός υγιούς βάρους». Ο Ρ. Βάινερ, καθηγητής Παιδιατρικής στο ινστιτούτο Παιδικής Υγείας του UCL, ο οποίος επίσης συμμετείχε στη μελέτη, σχολίασε πως «ίσως στο εξής χρειαστούν μέτρα για να μειωθεί το χάσμα ανάμεσα στην αντίληψη των γονιών σχετικά με το βάρος του παιδιού τους και τις πραγματικές κλίμακες παχυσαρκίας που χρησιμοποιούν οι γιατροί, ώστε να αποκρυσταλλωθούν οι κίνδυνοι που σχετίζονται με την παχυσαρκία και να προωθηθεί η σωστή διατροφή».