ΥΓΕΙΑ

Ο θόρυβος βλάπτει σοβαρά…

o-thoryvos-vlaptei-sovara-amp-8230-2084721

Γράφεις το κείμενό σου, ήσυχος ήσυχος. Ενα θορυβώδες μηχανάκι περνάει κάτω από το παράθυρό σου, πετάγεσαι. Ο κηπουρός από απέναντι βάζει μπρος το χλοοκοπτικό (μάστιγα). Κλείνεις το παράθυρο, βάζεις ακουστικά και συνεχίζεις. Ή, έστω, προσπαθείς. Σύμφωνα με μελέτες, για να φτάσει κάποιος στο ίδιο επίπεδο συγκέντρωσης έπειτα από αιφνίδια διακοπή λόγω θορύβου, χρειάζονται κατά μέσο όρο 20 λεπτά.
Κι αν κανείς δεν μπορεί να ισχυριστεί ότι έχασε το deadline του λόγω μιας πειραγμένης εξάτμισης, σε επίπεδο επιχείρησης ακόμη και η συνηθισμένη φασαρία (ιδίως σε ανοιχτού τύπου χώρους γραφείων) οδηγεί σε απώλεια πολύτιμων εργατοωρών.

Παρ’ όλα αυτά, η μείωση των επιπέδων συγκέντρωσής μας, ακόμη κι αν σηματοδοτεί μείωση της παραγωγικότητας, αποτελεί το μικρότερο από τα προβλήματα που προκαλεί ο θόρυβος. Σύμφωνα με πρόσφατη έρευνα του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας, η ηχορρύπανση έρχεται δεύτερη (μετά την ατμοσφαιρική ρύπανση) στην κατάταξη των περιβαλλοντικών κινδύνων για την υγεία. Σύμφωνα με την έρευνα, η έκθεση στον θόρυβο είναι μια ύπουλη διαδικασία, της οποίας οι άμεσες και μακροπρόθεσμες συνέπειες δεν είναι ούτε ορατές, ούτε αναγνωρίσιμες, αλλά ωστόσο υποσκάπτουν συστηματικά την υγεία και διογκώνουν τα μη υγιή προσδόκιμα χρόνια ζωής των πολιτών της Ευρώπης. Η διαρκής και μακροχρόνια έκθεση των ανθρώπων σε θορυβώδη περιβάλλοντα προκαλεί σοβαρά καρδιολογικά προβλήματα, βλάβες της ακοής, ενοχλήσεις (ναυτία, ζάλη, πονοκεφάλους), διαταραχές ύπνου και –στα παιδιά– μαθησιακές δυσλειτουργίες.

Ωστόσο, μέχρι πρότινος, όπως λέει στην «Κ» ο σύμβουλος ακουστικής Gottfried Schubert, η απάντηση της πολιτείας στις κρούσεις των ειδικών για λήψη μέτρων συνοψιζόταν στο «φέρτε μας έναν νεκρό από θόρυβο και θα δράσουμε». Η εθνική νομοθεσία είναι ελλιπής και σε τμήματα ασαφής. Μολονότι, για παράδειγμα, τα πράγματα είναι ξεκάθαρα για τα κέντρα διασκέδασης (ισχύουν συγκεκριμένα όρια ντεσιμπέλ και απαιτείται ηχομόνωση), δεν υπάρχουν αντίστοιχες προδιαγραφές για τα καταστήματα υγειονομικού ενδιαφέροντος που εκδίδουν άδεια μουσικών οργάνων, ήτοι τα μπαρ. «Δεν οφείλουν να έχουν ηχομόνωση παρά μόνο μέση στάθμη θορύβου στα 50dΒ, επίπεδο ήχου δηλαδή στο οποίο φτάνουν και μόνο οι ομιλίες μεταξύ των θαμώνων», εξηγεί ο ίδιος. «Δεν είναι ρεαλιστικό όριο».

Σύμφωνα με τον δρα Ακουστικής και γενικό διευθυντή της εταιρείας Group Science, που εκπονεί περιβαλλοντικές καταγραφές θορύβων, Γιώργο Χαραλαμπόπουλο, οι ελληνικές πόλεις υποφέρουν από θόρυβο. «Οι συνθήκες στις πόλεις μας γενικά δεν είναι καλές. Αυτήν τη στιγμή, σύμφωνα με τη νομοθεσία, η μέση ισοδύναμη συνεχής στάθμη δεν πρέπει να υπερβαίνει τα 70 ντεσιμπέλ στη διάρκεια της ημέρας και τα 60 στη διάρκεια της νύχτας, όρια που σε πολλές περιοχές τα υπερβαίνουμε. Ο θόρυβος από βιομηχανικές και κυκλοφοριακές πηγές είναι πολύ έντονο πρόβλημα. Γι’ αυτό θεωρώ ότι χρειάζεται προσεκτική προσέγγιση, να θεσπίσουμε όρια που να τηρούνται».

Αυτήν τη στιγμή, σε πέντε δημοτικές ενότητες της Αττικής έχουν δημοπρατηθεί από το ΥΠΕΚΑ και υλοποιούνται χάρτες αποτύπωσης θορύβου. Ανάλογα με τα εκάστοτε αποτελέσματα, θα προταθούν ειδικά μέτρα, ενώ σε κάθε δημοτική ενότητα θα επιλεγεί μια συγκεκριμένη περιοχή για πιλοτική εφαρμογή τους.

Φυσικά, στη δυσμενέστερη θέση βρίσκονται οι εργαζόμενοι στη βιομηχανία. Το ανώτατο επιτρεπόμενο όριο σε χώρους εργασίας έχει προσδιοριστεί στα 80dB, ωστόσο, σε έρευνα που έχει πραγματοποιήσει η Group Science σε 21 ελληνικά εργοστάσια με περισσότερες από 1.300 καταγραφές, μόλις το 23,3% βρισκόταν εντός των νομοθετικών ορίων. Μάλιστα, στο 23,8% των περιπτώσεων, η ηχοστάθμη υπερέβαινε τα 90dB, γεγονός που σημαίνει ότι σχεδόν ένας στους τέσσερις εργαζομένους βρίσκεται σε συνθήκες που μπορεί να προκαλέσουν κώφωση.

«Από εκείνον που τοποθετεί το κλιματιστικό στο μπαλκόνι αδιαφορώντας για την όχληση που προκαλεί στον γείτονα μέχρι τον επαγγελματία που ανοίγει ένα καφέ και το μετατρέπει σε κλαμπ, όλοι έχουμε συμβολή στο πρόβλημα», καταλήγει ο κ. Χαραλαμπόπουλος.