ΠΡΟΣΩΠΑ

Eνας αμοιβαίος έρωτας

gkat_15_2801_page_1_image_0009

Στο σπίτι του Κόμπι Μπράιαντ, στο Νιούπορτ της Καλιφόρνιας, δίπλα στα τρόπαια και στα πέντε δαχτυλίδια πρωταθλητή του NBA, υπάρχει και ένα χρυσό αγαλματίδιο. Βλέπετε, ο σπουδαίος Αμερικανός μπασκετμπολίστας, που έφυγε εντελώς ξαφνικά από τη ζωή την Κυριακή, πρόλαβε να κερδίσει και Οσκαρ. Στην τελετή απονομής του 2018 ανέβηκε πανευτυχής στη σκηνή, παραλαμβάνοντας το βραβείο για το μικρού μήκους animation «Dear Basketball», μια πεντάλεπτη εξομολόγηση-αποχαιρετισμό του Κόμπι στο άθλημα που λάτρεψε και υπηρέτησε για δύο δεκαετίες στα παρκέ. Αυτή ήταν η πιο πρόσφατη κορυφή, σε μια τελική πορεία γεμάτη από αυτές, κατά την οποία ο ίδιος τιμήθηκε από ολόκληρη την μπασκετική –και όχι μόνον– κοινότητα, με αποκορύφωμα τους 60 πόντους της τελευταίας του παράστασης. Κάποιοι μάλιστα τότε είχαν πει πως όλη αυτή η εκτεταμένη αποχαιρετιστήρια γιορτή ήταν και κάπως υπερβολική· η ζωή τελικά απέδειξε, ειρωνικά, πως μάλλον δεν ήταν αρκετή.

Στις αρχές της τελευταίας του χρονιάς στο NBA ο Κόμπι δημοσίευσε μια ανοιχτή επιστολή-ποίημα, ξεκινώντας με τα λόγια «Dear Βasketball», θέλοντας έτσι να ανακοινώσει την απόσυρσή του από την ενεργό δράση: «Από τότε ακόμη που δίπλωνα τις κάλτσες του πατέρα μου και πετύχαινα νικητήρια καλάθια με τη φαντασία μου στο Great Western Forum, ήξερα πως ένα πράγμα ήταν αληθινό: Σε είχα ερωτευθεί. […] όμως δεν μπορώ να σε αγαπώ εμμονικά για πολύ ακόμη. Αυτή η σεζόν είναι ό,τι έχω ακόμη να δώσω. Η καρδιά μου αντέχει το σφυροκόπημα. Το μυαλό μου δουλεύει ακόμη. Το σώμα μου, όμως, γνωρίζει ότι πρέπει να πω αντίο. Κι αυτό είναι ΟΚ». Αυτά, μαζί με άλλα, είναι ακριβώς τα λόγια που ντύνουν το συγκινητικό κινούμενο σχέδιο, το οποίο δυστυχώς πλέον συνοδεύει έναν πιο οδυνηρό αποχαιρετισμό. Οσα, πάμπολλα, έχουν γραφτεί και ειπωθεί τις τελευταίες ώρες από πρώην συναθλητές, «ειδικούς», αλλά και απλούς φιλάθλους που (ακόμα και) στην Ελλάδα έχουν ρίξει ατέλειωτα ξενύχτια για να απολαύσουν τον Black Mamba, μοιάζουν με απάντηση του ίδιου του μπάσκετ σε εκείνη τη δική του «ερωτική» επιστολή. Τα συναισθήματα ήταν, ολοφάνερα, αμοιβαία.