ΠΡΟΣΩΠΑ

500 λέξεις με την Ελένη Κατσαμά

500-lexeis-me-tin-eleni-katsama-2043812

Γεννήθηκε στην Αθήνα. Σπούδασε δημοσιογραφία και υποκριτική, αρθρογράφησε σε περιοδικά και εφημερίδες, υπήρξε κειμενογράφος σε διαφημιστικές εταιρείες. Τα τελευταία δέκα χρόνια εργάζεται στο παιδικό τμήμα των εκδόσεων Παπαδόπουλου ως υπεύθυνη εκδόσεων. Με την εικονογράφο Μυρτώ Δεληβοριά και τον συγγραφέα Αντώνη Παπαθεοδούλου δημιούργησαν το ηλεκτρονικό περιοδικό για την παιδική λογοτεχνία «Παπάκι στην μπανιέρα» (www.papakistimpaniera.gr). Από τις εκδόσεις Πατάκη κυκλοφορούν τα βιβλία της «Σαν τα χελιδόνια», «Κοσμοδρόμιο» και «Γορίλλας στο φεγγάρι» (2014).

Ποια βιβλία έχεις αυτόν τον καιρό πλάι στο κρεβάτι σου;

«Αλλάζοντας θέσεις» του Ντέιβιντ Λοτζ, «Grammatica italiana per tutti», «Τι να περιμένεις τον 1ο, 2ο και 3ο χρόνο των παιδιών σου», αλλά απ’ ό,τι φαίνεται, αυτό που με περιμένει είναι πέρα από κάθε βιβλίο, πέρα κι από κάθε φαντασία!

Και ποια είναι τα αγαπημένα σου βιβλία όλων των εποχών;

«Πάππισα Ιωάννα», «Ο Μαιτρ και η Μαργαρίτα», «Περσέπολις», «Χριστουγεννιάτικη ιστορία», «Μεγάλες προσδοκίες», «Ιστορίες για παιδιά» του Σίνγκερ, «Ασκητική».

Με ποιον συγγραφέα θα ήθελες να δειπνήσεις;

Με τον Στέφανο Δάνδολο επειδή είναι ωραίος και με τον Αντώνη Παπαθεοδούλου επειδή έχω μέρες να τον δω και μου ’χει λείψει.

Ποιο ήταν το τελευταίο βιβλίο που σε έκανε να θυμώσεις;

Το «Κατάλογος Επαγγελματιών Αίγινας, 2013», γιατί είχε λάθος όλα τα τηλέφωνα των υδραυλικών.

Και το τελευταίο που σε συγκίνησε;

Το «Οφσάιντ», που περιγράφει ένα περιστατικό από τη ζωή του Ματίας Ζίντελαρ, εκδόσεις Κόκκινο. Η ποιητική συλλογή του Θωμά Τσαλαπάτη «Το ξημέρωμα είναι σφαγή κύριε Κρακ», εκδόσεις Εκάτη.

Ποιο είναι το χειρότερο βιβλίο που έχεις διαβάσει;

«Το χαρούμενο σκιουράκι».

Ποιο είναι ένα κλασικό βιβλίο που δεν έχεις διαβάσει και ντρέπεσαι γι’ αυτό;

Πολλά δεν έχω διαβάσει, γι’ αυτό ντρέπομαι πολύ συχνά, ντρέπομαι συνεχώς. Να, ας πούμε δεν έχω διαβάσει καθόλου Τολστόι.

Πότε κατάλαβες ότι θέλεις να γίνεις συγγραφέας και πώς;

Μέχρι και σήμερα δεν μου έχει περάσει από το μυαλό να γίνω συγγραφέας. Κάθε φορά που τελειώνω ένα βιβλίο νομίζω πως θα είναι και το τελευταίο. Μπορώ όμως να σου πω πώς ξεκίνησα να γράφω κι ύστερα πώς συνέχισα. Μια φίλη μου στο δημοτικό μού έκανε δώρο ένα ημερολόγιο κι εκεί άρχισα να γράφω λογής ασυναρτησίες, στη συνέχεια ένας αγαπημένος καθηγητής μου στο γυμνάσιο έκλεψε στο καζίνο και τότε έγραψα το πρώτο μου, εντελώς άτεχνο, διήγημα για το πρώτο του βράδυ στο κρατητήριο. Κι έπειτα πήρα θάρρος από μερικές συμπαθητικές εκθέσεις, ώσπου έπεσε στα χέρια μου η προκήρυξη ενός διαγωνισμού μυθιστορήματος, ήρθε η διάκριση και τελικά σκέφτηκα πως ίσως αυτά που γράφω μπορεί και να ενδιαφέρουν κάποιους. Ετσι.  

Πόσο επηρεάζει τον τρόπο οπτικής και γραφής σου η μητρότητα;

Εάν η μητρότητα μού επέτρεπε να γράψω, τότε ενδεχομένως να επηρέαζε τον τρόπο γραφής μου! Για να είμαι ειλικρινής όμως, γράφοντας δραπετεύω από την πραγματικότητα, την οποιαδήποτε πραγματικότητα.