ΠΡΟΣΩΠΑ

Ενας κορυφαίος αρχαιολόγος

enas-koryfaios-archaiologos-2044666

Δεν ήταν μόνο ένας κορυφαίος της αρχαιολογίας αναγνωρισμένος διεθνώς, αξεπέραστος γνώστης της κλασικής τέχνης και αγαπητός μεταδοτικός δάσκαλος που σε παρέσυρε να αγαπήσεις και κυρίως να αφοσιωθείς στην επιστήμη του. Ο Γιώργος Δεσπίνης (που έφυγε στα 78 του χρόνια) ήταν αυτός που αποκρυπτογραφούσε τα μυστικά των γλυπτών, που έλυνε τις δυσκολίες των συναδέλφων του χρονολογώντας τα με ακρίβεια, που γνώριζε όσοι λίγοι την αρχαία ελληνική πλαστική και αρχιτεκτονική των κλασικών και των ελληνιστικών χρόνων και βοήθησε με την εμπειρία του να επαναπατριστούν πολλές αρχαιότητες στη χώρα μας.

Και βέβαια αυτός στον οποίο τα ελληνικά μουσεία οφείλουν πολλά. Ταύτισε το τμήμα επιτύμβιας στήλης του 4ου αιώνα π.Χ. από το Πόρτο Ράφτη, που εκτίθετο στο Μουσείο της Βραυρώνας, με θραύσμα από το Μητροπολιτικό Μουσείο της Νέας Υόρκης, το οποίο και επαναπατρίστηκε το 2008. Επίσης, για το άγαλμα της Νέμεσης στον Ραμνούντα της Αττικής, που φιλοτέχνησε ο μαθητής του Φειδία Αγοράκριτος, μελετώντας τον αγαλματικό του τύπο, απέδωσε την κεφαλή της Αρτέμιδος Βραυρωνίας, ύψους πάνω από 3,5 μ., στον Πραξιτέλη (εκτίθεται στο νέο Μουσείο Ακρόπολης).

Για τη συμβολή του στην αρχαιολογική επιστήμη τιμήθηκε το 2007 με το αργυρό μετάλλιο Γραμμάτων και Τεχνών από την Ακαδημία Αθηνών, ενώ οι περισσότεροι θυμούνται τη συγκίνηση των συναδέλφων του τον Οκτώβριο του 2009, στην εκδήλωση του Μουσείου Μπενάκη, για το έργο και την επιστημονική προσφορά του.

Καθηγητής Κλασικής Αρχαιολογίας του Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης, ήταν μέλος της Ακαδημίας Dei Lincei της Ρώμης, του Γερμανικού Αρχαιολογικού Ινστιτούτου του Βερολίνου και της Αρχαιολογικής Εταιρείας της Αθήνας. Γεννήθηκε στην Τήνο, σπούδασε στην Αθήνα και στη Γερμανία, εργάστηκε στο Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο, ενώ στη συνέχεια εξελέγη στο ΑΠΘ, από όπου και συνταξιοδοτήθηκε. «Υπήρξε ένας εκ των κορυφαίων Ελλήνων αρχαιολόγων διαχρονικά και μοναδικός παγκοσμίως μελετητής της αρχαίας ελληνικής πλαστικής τέχνης», τόνισε στη δήλωσή του ο υπουργός Πολιτισμού Κ. Τασούλας, ενώ ο Σύλλογος Ελλήνων Αρχαιολόγων στάθηκε, μεταξύ άλλων, στην «επιστημονική εμβέλεια, την οξυδέρκεια, την προσήνεια, τη θετική αύρα στο πεδίο, στη βιβλιοθήκη και στον κοινωνικό χώρο».

Εκείνοι που τον έζησαν ή κατέφυγαν στην ευρυμάθειά του μιλούν για όσα τον χαρακτήριζαν: το φωτεινό χαμόγελο, το ήθος, τη συνέπεια, την ακρίβεια, το αληθινό πάθος για τη γλυπτική.