ΠΡΟΣΩΠΑ

Θεσμοί και πρόσωπα

Θεσμοί και πρόσωπα

«Ποιος φταίει και δεν ανοίγει το μουσείο;». «Γιατί αναβάλλονται συνεχώς τα εγκαίνια;». «Είναι αυταρχική και συγκεντρωτική η διευθύντρια;».

Κι όμως, αυτά τα ερωτήματα δεν έχουν διατυπωθεί σε ελληνικές εφημερίδες, αλλά σε γαλλικές. Και δεν αφορούν το δικό μας Εθνικό Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης αλλά το Μουσείο Πικάσο στο Παρίσι, το οποίο μόλις άνοιξε τις πόρτες του στο κοινό. Και βέβαια την τέως διευθύντριά του Αν Μπαλντασαρί. Διότι, όπως αντιλαμβάνεται κανείς, τέτοιες διαμάχες ξεσπούν παντού. Η διαφορά μας με τη Γαλλία είναι, ότι σε αντίθεση με την Ελλάδα, οι θεσμοί είναι πάντα ισχυρότεροι των προσώπων. Και ότι μπορεί ένας διευθυντής, με αποδεδειγμένη εντιμότητα και αναγνωρισμένη διεθνώς επιστημονική κατάρτιση, να θυσιαστεί αν δεν διαθέτει το προσόν της συνεργατικότητας, τόσο απαραίτητο για να δομηθεί και να λειτουργήσει μια ομάδα εργασίας.

Τι συνέβη στην περίπτωση του μουσείου, που είναι αφιερωμένο στον σπουδαιότερο καλλιτέχνη του 20ού αιώνα; Εκλεισε για έργα ανακαίνισης το 2009, με ορίζοντα σύντομης περάτωσής τους, κάτι που τελικά δεν συνέβη. Επικεφαλής του μουσείου ήταν από το 2005 η Αν Μπαλντασαρί, που θεωρείτο από τους συναδέλφους της η σημαντικότερη ειδήμων στο έργο του Πικάσο και συνεπώς η καλύτερη επιλογή για το πόστο αυτό.

Με τα χρόνια, τα παράπονα για τον κακό της χαρακτήρα πύκνωναν τόσο από το διοικητικό προσωπικό όσο και από άλλους διευθυντές μουσείων που τύγχανε να τη συναναστραφούν. Επίσης κατηγορείτο ότι ανακατευόταν στα πάντα, ακόμα και σε αυτά που δεν είχε την παραμικρή ιδέα. Τελικά, την άνοιξη, η τότε υπουργός Πολιτισμού, Ορελί Φιλιπετί, ζήτησε και έλαβε την παραίτηση της Μπαλντασαρί, «καθώς ήταν καλή επιμελήτρια αλλά κακή πρόεδρος». Και το μουσείο άνοιξε τις πόρτες του με τη δική της μουσειολογική μελέτη και καινούργιο επικεφαλής.